WEBVTT

00:14.310 --> 00:16.850
‫[پاره‌ای از داستانی کوتاه به قلم رولد دال]

00:24.669 --> 00:30.914
‫[روزنامه «اخبار روز»]
‫«موش‌گیر»

00:30.975 --> 00:34.975
‫[روزنامه «اخبار روز»]

00:39.253 --> 00:42.470
‫مرد موش‌گیر بعدازظهر به پمپ بنزین اومد.

00:42.560 --> 00:45.470
‫آروم و یواشکی از ورودی عبور کرد.

00:45.560 --> 00:47.890
‫پاش روی سنگ‌ریزه‌ها اصلا صدا نداشت.

00:47.970 --> 00:50.560
‫کوله‌ای ارتشی روی
‫یه شونه‌اش انداخته بود.

00:50.640 --> 00:53.310
‫کت مخمل کبریتی قدیمی‌ای
‫با جیب‌های بزرگ به تن داشت.

00:53.390 --> 00:57.060
‫شلوار مخمل کبریتیش رو
‫با نخ سفیدی دور زانوش بسته بود.

00:57.140 --> 00:58.220
‫- کسی هست؟
‫- جانم؟

00:58.310 --> 00:59.180
‫موش‌گیرم.

00:59.270 --> 01:02.020
‫سریعا با چشم کوچک و تیره‌اش
‫نگاهی به حوالی انداخت.

01:02.100 --> 01:03.310
‫- موش‌گیری؟
‫- خودم هستم.

01:03.390 --> 01:05.310
‫لاغر و چغر بود،
‫چهره‌اش جدی بود...

01:05.390 --> 01:06.890
‫و دو دندان دراز و زرد گوگری داشت...

01:06.970 --> 01:09.390
‫که از فک بالاییش روی لب پایینش افتاده بودن.

01:09.470 --> 01:12.430
‫گوش‌هاش گرد و نازک بودن
‫و پشت سرش چسبیده بودن.

01:12.520 --> 01:13.890
‫چشمش تقریبا مشکی بود،

01:13.970 --> 01:17.180
‫ولی وقتی به آدم نگاه می‌کرد،
‫کمی به زردی می‌زد.

01:17.270 --> 01:18.112
‫- خیلی سریع اومدی.
‫- [روزنامه «اخبار روز»]

01:18.136 --> 01:19.970
‫- از اداره سلامت دستور ویژه صادر کردن.
‫- [تعمیرگاه سی کولاژ و شرکا]

01:19.995 --> 01:22.115
‫الان هم می‌خوای کل موش‌ها رو بگیری؟

01:22.140 --> 01:23.060
‫- آره.
‫- چطوری؟

01:23.140 --> 01:23.970
‫آره. چطوری؟

01:24.060 --> 01:27.270
‫بستگی داره چه نوع موشی باشه و کجا باشه.
‫موش‌های مختلف رو به روش‌های مختلف می‌گیرم.

01:27.350 --> 01:28.640
‫- گمون کنم براشون تله می‌ذاری.
‫- چی؟

01:28.720 --> 01:29.640
‫- براشون تله می‌ذاری.
‫- براشون تله بذارم؟

01:29.720 --> 01:30.720
‫مرد موش‌گیر نفسی بردمید.

01:30.810 --> 01:32.770
‫اون‌جوری که موش نمی‌گیرن.
‫موش که خرگوش نیست.

01:32.850 --> 01:34.100
‫سرش رو بلند کرد...

01:34.180 --> 01:37.810
‫و با دماغی که به وضوح چپ و راست می‌شد
‫نفسی کشید.

01:37.890 --> 01:41.270
‫موش‌ها زرنگن. آدم باید بشناسدشون
‫که بتونه بگیردشون.

01:41.350 --> 01:43.020
‫آدم باید موش‌ها رو بشناسه
‫که موش‌گیر بشه.

01:47.310 --> 01:49.640
‫می‌دونین موش‌ها چیکار می‌کنن؟
‫آدم رو تحت نظر می‌گیرن.

01:49.720 --> 01:52.270
‫کل مدتی که دارین واسه نابودیشون
‫آماده می‌شین...

01:52.350 --> 01:53.430
‫تحت نظرتون دارن.

01:53.520 --> 01:55.310
‫موش‌هاتون که تو مجرای فاضلاب نیستن؟

01:55.390 --> 01:56.970
‫نه، تو مجرای فاضلاب نیستن.

01:57.060 --> 01:59.520
‫- مجرای فاضلاب خیلی قلق داره.
‫- گمون نمی‌کردم.

01:59.600 --> 02:00.716
‫نباید هم گمون کنی، مگه نه؟

02:00.740 --> 02:02.680
‫ببینم خودت چطوری
‫مجراب فاضلاب رو ردیف می‌کنی.

02:02.770 --> 02:05.430
‫دلم می‌خواد بدونم خودت دقیقا
‫چطوری موش‌هاش رو می‌گیری.

02:05.520 --> 02:06.680
‫گمون کنم مسمومشون می‌کنم.

02:06.770 --> 02:08.930
‫خب، دقیقا سم رو کجا می‌ذاری؟

02:09.020 --> 02:09.850
‫تو مجرای فاضلاب می‌ریزمش؟

02:09.930 --> 02:11.430
‫مرد موش‌گیر پیروزمندانه لبخند زد.

02:11.520 --> 02:13.220
‫آره، می‌دونستم.
‫«تو فاضلاب می‌ریزی.»

02:13.310 --> 02:15.640
‫می‌دونی بعدش چی می‌شه؟
‫کاملا از بین می‌ره.

02:15.720 --> 02:17.640
‫کل سمت رو آب می‌بره.
‫مجرای فاضلاب عین رودخونه است.

02:17.720 --> 02:20.890
‫خیلی‌خب. خودت چطوری موش‌های
‫مجرای فاضلاب رو می‌گیری جناب موش‌گیر؟

02:20.970 --> 02:22.770
‫مرد موش‌گیر یه قدم جلو اومد.

02:22.850 --> 02:25.020
‫محرمانه و سری صحبت کرد،

02:25.100 --> 02:27.770
‫از صداش معلوم بود داره
‫اسرار کارش رو می‌گه.

02:27.850 --> 02:30.930
‫آدم باید درک کنه
‫موش حیوان جونده‌ایه، متوجهی؟

02:31.020 --> 02:33.470
‫هرچی بهشون بدین، می‌جون.

02:33.560 --> 02:36.600
‫در نتیجه، اگه قرار باشه مجرای فاضلاب رو
‫پاک‌سازیم کنیم، چیکار می‌کنیم؟

02:36.680 --> 02:39.520
‫صدای نرمش عین غور غور قورباغه
‫تو گلویی بود...

02:39.600 --> 02:42.680
‫و انگار تمام کلماتش رو
‫با شوق و ذوق بیان می‌کرد،

02:42.770 --> 02:44.720
‫انگار طعم کلامتش رو دوست داشت.

02:44.810 --> 02:45.890
‫باید از مجرای فاضلاب پایین بریم...

02:45.970 --> 02:48.430
‫و چند پاکت کاغذی قهوه‌ای عادی...

02:48.520 --> 02:51.180
‫پر از پودر گچ پاریس با خودمون ببریم.
‫همین و بس.

02:51.270 --> 02:53.600
‫بعدش از سقف مجرای فاضلاب
‫آویزونیشون می‌کنیم...

02:53.680 --> 02:56.060
‫که با آب برخورد نکنن.

02:56.140 --> 02:58.140
‫ارتفاعشون باید در حدی باشه
‫که دست موش‌ها بهشون برسه.

02:58.220 --> 02:59.640
‫کلاد داشت مشتاقانه گوش می‌داد.

02:59.720 --> 03:03.930
‫موشه که داره تو مجرای فاضلاب شنا می‌کنه،
‫پاکته رو می‌بینه و می‌ایسته.

03:04.020 --> 03:06.600
‫بوش می‌کنه.
‫بوی چندان بدی نمی‌ده.

03:06.680 --> 03:08.180
‫- بعدش چیکار می‌کنه؟
‫- پاکت رو می‌جوه.

03:08.270 --> 03:11.220
‫احسنت! پاکته رو می‌جوه،
‫پاکته پاره می‌شه...

03:11.310 --> 03:14.720
‫و دهن موشه از بخت بد
‫پر از پودر می‌شه.

03:14.810 --> 03:15.640
‫خب؟

03:15.720 --> 03:17.020
‫خب، کارش تموم می‌شه.

03:17.720 --> 03:19.140
‫- همین‌جوری می‌میره؟
‫- قطعا می‌میره.

03:19.220 --> 03:21.470
‫- گچ پاریس...
‫- وقتی خیس می‌شه، ورم می‌کنه.

03:21.560 --> 03:23.770
‫وارد روده موشه می‌شه،
‫ورم می‌کنه...

03:23.850 --> 03:26.390
‫و به سریع‌ترین شکل ممکن به کشتنش می‌ده.

03:26.470 --> 03:28.180
‫واسه همین باید موش‌ها رو شناخت.

03:28.270 --> 03:30.310
‫غروری حیله‌گرانی بر صورتش نقش بست.

03:30.390 --> 03:34.310
‫انگشتان درازش رو به هم مالید
‫و دستش رو نزدیک صورتش گرفت.

03:35.890 --> 03:38.270
‫خب، موش‌هاتون کجان؟

03:38.350 --> 03:40.810
‫کلمه «موش‌هاتون» رو
‫چنان شیوا و گیرا بیان کرد...

03:40.890 --> 03:43.020
‫که انگار داشت کره ذوب‌شده غرغره می‌کرد.

03:43.100 --> 03:44.680
‫تو اون علف‌دان اون‌طرف جاده‌ان.

03:44.770 --> 03:47.140
‫- داخل نیستن؟
‫- فقط تو علف‌دانن. جای دیگه‌ای نیستن.

03:47.220 --> 03:51.640
‫شرط می‌بندم داخل هم هستن،
‫از غذاتون می‌خورن و بیماری شایع می‌کنن.

03:51.720 --> 03:54.970
‫- کسی اینجا بیمار نشده؟
‫- اول به من اشاره کرد، بعد به کلاد.

03:55.060 --> 03:56.560
‫- همه سالم و سلامتن.
‫- مطمئنی؟

03:56.640 --> 03:58.270
‫- مطمئنی.
‫- اصلا معلوم نیست‌ها.

03:58.350 --> 04:01.100
‫خودش رو مأمور سلامت عمومی محسوب می‌کرد...

04:01.180 --> 04:03.930
‫و خیلی از طاعون خیارکی نداشتنمون
‫ناامید شده بود.

04:04.020 --> 04:07.520
‫با این حال، موش‌ها تو اون علف‌دانن.
‫چطوری جمعشون می‌کنی؟

04:07.600 --> 04:09.850
‫مرد موش‌گیر پوزخندی حیله‌گرانه زد
‫و دندون‌هاش معلوم شد.

04:09.930 --> 04:12.350
‫دستش رو تو جیبش کرد،
‫قوطی بزرگی در آورد...

04:12.430 --> 04:14.850
‫و در حین صحبتش،
‫قوطی رو با دستش وزن می‌کرد.

04:14.930 --> 04:17.310
‫سمه. سم مخصوصیه. سم مرگباریه.

04:17.390 --> 04:21.060
‫اگه یه قاشق از این سم رو از آدم بگیرن،
‫شش ماه براش حبس می‌برن.

04:21.140 --> 04:23.350
‫این مقدار واسه کشتن
‫یه میلیون نفر کافیه.

04:23.430 --> 04:24.770
‫- می‌خواین ببینین؟
‫- آره، ممنون می‌شم.

04:24.850 --> 04:27.020
‫از جیبش سکه‌ای درآورد
‫و در قوطی رو باز کرد.

04:27.100 --> 04:27.930
‫ایناهاش.

04:28.020 --> 04:31.600
‫می‌شه گفت با عشق از سمه می‌گفت
‫و جلو گرفتش تا کلاد ببینه.

04:31.680 --> 04:33.220
‫ذرته یا جو؟

04:33.310 --> 04:35.680
‫جو دوسره. جو دوسر آغشته به سم مرگباره.

04:35.770 --> 04:39.430
‫اگه فقط یه دونه‌شون رو بخوری،
‫سه دقیقه‌ای می‌میری.

04:39.520 --> 04:41.560
‫این قوطی همیشه جلوی چشممه.

04:41.640 --> 04:43.970
‫قوطی رو نوازش کرد و کمی تکانش داد...

04:44.060 --> 04:47.100
‫تا دونه‌های جو دوسر درونش صدا بدن.

04:47.180 --> 04:50.470
‫ولی موش‌هاتون امروز این‌ها رو نمی‌خورن.
‫اگه بهشون بدیم هم نمی‌خورن.

04:50.560 --> 04:54.850
‫واسه همین باید موش‌ها رو شناخت.
‫موش‌ها شکاکن. خیلی شکاکن.

04:54.930 --> 04:57.470
‫واسه همین امروز جو دوسر
‫خوشمزه و غیرمسموم می‌خورن...

04:57.560 --> 04:59.390
‫که هیچ بلایی سرشون نیاد.

04:59.470 --> 05:02.220
‫صرفا چاق می‌شن.
‫فردا هم همون رو می‌خورن.

05:02.310 --> 05:04.640
‫پسفردا و فردای پسفردا هم همون رو می‌خورن.

05:04.720 --> 05:07.390
‫این‌قدر هم خوشمزه است
‫که کل موش‌های این ناحیه...

05:07.470 --> 05:09.180
‫به زودی میان اینجا.

05:09.270 --> 05:10.100
‫چه زرنگ.

05:10.180 --> 05:13.060
‫آدم باید تو این کار زرنگ باشه،
‫باید زرنگ‌تر از موش باشه.

05:13.140 --> 05:14.600
‫زرنگ‌تر از موش بودن کم حرفی نیست.

05:14.680 --> 05:16.810
‫«می‌شه گفت آدم باید خودش موش باشه.»

05:16.890 --> 05:18.720
‫قبل از این که بتونم جلوی خودم رو بگیرم
‫این حرف از دهنم پرید.

05:18.810 --> 05:21.430
نمی‌تونستم گردن هم نگیرم، چون در حینـی که
‫داشتم می‌گفتـمش داشتم به اون نگاه می‌کردم

05:21.520 --> 05:23.270
‫تاثیری که این حرف روش داشت غافلگیر کننده بود.

05:23.350 --> 05:24.310
‫- خودشـه
‫- اون با صدای بلند گفت.

05:24.390 --> 05:26.520
‫حالا متوجه شدی و یه حرف حساب زدی.

05:26.600 --> 05:29.560
‫یه موش‌گیر خوب باید بیشتر از هر چیزی
‫مثل یک موش باشه.

05:29.640 --> 05:31.180
‫حتی از یک موش هم باهوش‌تر باشه،

05:31.270 --> 05:33.970
‫و باید بهت بگم که کار آسونی هم نیست.

05:34.930 --> 05:36.310
‫خب، بیایید کار رو شروع کنیم.

05:36.390 --> 05:39.600
‫بانو لنورا بنسن ازم خواسته که خیلی فوری
‫به ملکـش برم.

05:39.680 --> 05:40.770
‫اون هم موش داره؟

05:40.850 --> 05:42.680
‫همه موش دارن.

05:42.770 --> 05:45.060
‫مرد موش‌گیر با باطمانینه از
‫مسیری که اومده بود بازگشت.

05:45.140 --> 05:47.970
‫طرز راه رفتنـش به قدری شبیه به یک موش بود
‫که آدم رو متعجب می‌کرد.

05:48.060 --> 05:51.640
‫بسیار آرام، قدری موشکافانه،
با زانوهایی خمیده راه می‌رفت

05:51.720 --> 05:54.640
‫و هیچ صدایی از قدم‌هاش بر روی
‫سنگ ریزه‌ها ساطع نمیشد.

05:54.720 --> 05:57.850
‫از روی دروازه به اون سمت پرید
‫و به دور علف‌دان چرخید،

05:57.930 --> 06:00.430
‫و مشت‌های پر از جو دوسر رو
‫بر روی زمین ریخت.

06:00.520 --> 06:03.100
‫او روز بعد بازگشت و این کارش را تکرار کرد.

06:03.180 --> 06:06.100
‫روز بعد از اون هم دوباره بازگشت،
‫و روز پس از اون روز،

06:06.180 --> 06:09.520
‫و در نهایت، در روز چهارم، جوهای دوسر
‫آغشه به سم رو روی زمین گذاشت.

06:09.600 --> 06:12.970
‫اما اون‌ها رو روی زمین پخش نکرد.
‫در عوض در هر گوشه از علف‌دان

06:13.060 --> 06:14.890
‫اون‌ها رو به شکل تپه‌های کوچک
‫روی زمین گذاشت.

06:17.390 --> 06:19.060
‫- تو سگ داری؟
‫- بله.

06:19.140 --> 06:23.020
‫پس اگه دلت می‌خواد به شکل وحشتناک
‫و غیرمنظره‌ای بمیره، بزار از اون حصار رد بشه.

06:23.100 --> 06:25.180
‫روز بعد بازگشت تا جسدها رو جمع کنـه.

06:25.270 --> 06:27.970
یه گونی کهنه بهم بده
‫می‌خوام موش‌ها رو بزارم داحلـش.

06:28.060 --> 06:31.560
‫اینجا مغرور و پر از ژرف شد،
‫برق افتخار توی چشم‌های مشکیش دیده میشد.

06:31.640 --> 06:34.890
‫قصد داشت نتیجه شکارش رو
‫به حضار نشون بده.

06:34.970 --> 06:37.850
‫کلاد یک گونی آورد و از جاده رد شدیم.

06:37.930 --> 06:39.640
‫مرد موش‌گیر به دور علف‌دان پرسه می‌زد،

06:39.720 --> 06:42.520
‫خم شد تا به یکی از تپه‌هایی که ساخته
‫سرکشی کنـه.

06:42.600 --> 06:44.470
‫- یه مشکلی هست.
‫- این را زیر لب گفت.

06:44.560 --> 06:46.020
‫صداش نرم و عصبانی بود.

06:46.100 --> 06:49.520
‫آرام به سمت تپۀ دیگری رفت
‫نشت تا اون رو از نزدیک بررسی کنـه.

06:49.600 --> 06:52.060
‫- یه مشکلی اینجا هست.
‫- چی شده؟

06:52.140 --> 06:55.220
‫اون جوابی نداد، اما پر واضع بود
‫که موش ها به تله‌اش دست نزده بودن.

06:55.310 --> 06:57.430
‫من گفتم: موش‌هاش اینجا خیلی باهوشـن.

06:57.520 --> 06:58.680
‫مرد موش‌گیر خشمگین بود

06:58.770 --> 07:02.220
‫و این خشم رو به وضوع با حالت صورت
‫و دماغـش و ضمناً با دوتا دندون زردش

07:02.310 --> 07:04.220
‫که داشتن لب پائینی رو فشار می‌دادن
‫نشون می‌داد

07:04.310 --> 07:06.810
‫- چرند نگو.
‫- درحالی که بهم نگاه می‌کرد این رو گفت.

07:06.890 --> 07:09.720
‫قضیه موش ها نیستن،
‫یکی داره به اونا غذا میده.

07:09.810 --> 07:12.560
‫یجا یه غذای زیاد و آبدار گیرشون اومده.

07:12.640 --> 07:16.720
‫هیچ موشی توی دنیا دست رد به سینۀ جو دوسر نمی‌زنه
‫مگر اینکه معده‌شون خیلی پر باشه.

07:16.810 --> 07:18.430
‫مرد موش‌گیر به شکل عبوسی برگشت.

07:18.520 --> 07:22.020
‫مرد دوباره زانو زد تا جوهای دوسر سمی رو
‫با یک بیلچه برداره

07:22.100 --> 07:24.270
‫اونا رو به دقت به قوطی برگردوند.

07:24.350 --> 07:27.461
‫وقتی که کارش تموم شد، هر سۀ ما
‫به اون طرف جاده برگشتیم.

07:28.019 --> 07:29.115
‫[پمپ بنزین سایدوی]

07:29.140 --> 07:31.140
‫مرد موش‌گیر کنار نازل سوخت ایستاد،

07:31.220 --> 07:32.930
‫موش‌گیر حالا متواضع و نسبتاً افسوس‌خورده بود

07:33.020 --> 07:35.680
‫صورتش داشت شروع به گرفتن
‫حالتی محزون می‌کرد.

07:35.770 --> 07:38.100
‫مرد بخاطر شکستـش درخودش فرو رفته بود،

07:38.180 --> 07:39.560
‫چشمانش حالی نهان و هولناک گرفته بودن،

07:39.640 --> 07:42.890
‫زبون کوچکش از میان دو دندون زردش
‫بیرون می‌اومد.

07:42.970 --> 07:45.100
‫نگاهی مختصر و پنهانی به من،

07:45.180 --> 07:46.140
‫و بعد به کلاد انداخت.

07:46.220 --> 07:48.220
‫نوک دماغـش تکونی خورد
‫و شروع به استشمام هوا کرد.

07:48.310 --> 07:51.310
‫روی نوک انگشتان‌ پاش ایستاد و خودش
‫رو بالا و پائین کرد، تکونی ملایم خورد،

07:51.390 --> 07:53.930
‫و با صدایی
‫ملایم و مرموز گفت...

07:54.020 --> 07:55.350
‫می‌خوای یه چیزی ببینی؟

07:55.430 --> 07:57.720
‫واضحاً قصد بازآوردن حیثیتـش رو داشت.

07:57.810 --> 07:59.890
‫- چی؟
‫- می‌خواید یه چیز معرکه ببینید؟

07:59.970 --> 08:03.020
‫دست راستـش رو داخل جیب
‫ژاکت شکاریـش برد

08:03.100 --> 08:06.640
‫و یک موش زنده و بزرگ که محکم
‫بین انگشت‌هاش نگه‌ش داشته بود رو بیرون آورد.

08:06.720 --> 08:07.640
‫خدای بزرگ!

08:07.720 --> 08:09.270
‫می‌بینی؟

08:09.350 --> 08:12.020
‫موش‌گیر اندکی خم شد
‫و گردنـش رو جلو برد

08:12.100 --> 08:15.020
‫و نگاهی دزدکی به ما انداخت
‫موش بزرگ قهوه‌ایـش رو نگه داشته بود

08:15.100 --> 08:18.100
‫یک انگشت و شصتـش دایره‌ای تنگ
‫به دور گردن موش درست کرده بود،

08:18.180 --> 08:20.520
‫گردنش محکم گرفته شده بود، به همین خاطر
‫نمی‌تونست برگرده و گاز بگیره.

08:20.600 --> 08:22.430
‫همیشه با یه موش تو جیبـت می‌چرخی؟

08:22.520 --> 08:24.470
‫همیشه یکی دوتا موش با خودم دارم.

08:24.560 --> 08:28.100
‫دست آزادش رو داخل جیب دیگرش کرد
‫و چیز سفید و کوچکی که در جیبـش بود...

08:28.180 --> 08:30.720
‫- اون یه راسوی اهلیـه؟
‫- مرد پوزخندی زد .

08:30.810 --> 08:33.520
‫راسو به نظر با اون آشنا بود
‫و توی دستاش ثابت مونده بود.

08:33.600 --> 08:35.890
‫هیچی سریع‌تر از یک راسو اهلی
‫نمی‌تونه یه موش رو بکشـه.

08:35.970 --> 08:38.220
‫اون دوتا حیوون کوچیک رو
‫روبه‌روی هم و نزدیک نگه داشت،

08:38.310 --> 08:41.560
‫تا حدی نزدیک که دماغ راسوی اهلی
‫15 سانت با صورت موش فاصله داشت.

08:41.640 --> 08:44.220
‫چشای ریز، براق و صورتی راسوی اهلی
‫به موش زل زده بود.

08:44.310 --> 08:47.020
‫موش تقلا می‌کرد، سعی در فرار
‫از دست قاتل داشت.

08:47.100 --> 08:48.220
‫- حالا.
‫- اون گفت.

08:51.140 --> 08:53.020
‫دکمه بالایی پیراهن خاکی رنگـش باز بود،

08:53.100 --> 08:55.520
‫اون موش رو بالا آورد
‫و داخل لباسـش انداخت،

08:55.600 --> 08:56.720
‫چسبیده به پوستـش.

08:56.810 --> 08:59.720
‫کمربندش اجازه نمی‌داد که موش
‫از دور کمرش پایین‌تر بره.

08:59.810 --> 09:01.390
‫راسوی اهلی رو کنار موش انداخت.

09:01.470 --> 09:04.350
‫فوراً آشوبی بزرگ در داخل پیراهن شکل گرفت.

09:04.430 --> 09:08.020
‫به نظر می‌آمد موش درحالی که راسوی اهلی
‫به دنبالـش بود، به دور بدن مرد می‌چرخید.

09:08.100 --> 09:11.850
‫شش یا هفت بار به دور بدن چرخیدن،
‫برآمدگی کوچیک درحال تعقیب برآمدگی بزرگتر بود.

09:11.930 --> 09:15.020
‫در طی هر گردش، به آرامی بیشتر به هم نزدیک می‌شدن،
‫نزدیک و نزدیک‌تر شدن

09:15.100 --> 09:17.720
‫تا در نهایت به نظر اومد که هر دو برآمدگی
‫به یکدیگر رسیدن،

09:17.810 --> 09:20.520
‫ستیزی با ضجه‌های تیزآوا در جریان بود.

09:20.600 --> 09:23.770
‫در حین این نمایش، مرد موش‌گیر
‫کامل ثابت ایستاده بود،

09:23.850 --> 09:26.060
‫پاهایـش جدا بودند، دست‌هایـش آزادانه رها

09:26.140 --> 09:29.180
‫چشم های سیاهـش به آرامی
‫بر روی صورت بی‌حرکت کلاد، ساکن بودند.

09:30.060 --> 09:33.770
‫بلاخره دست‌هایش را داخل پراهنـش برد

09:33.850 --> 09:35.520
‫و راسوی اهلی را بیرون کشید.

09:35.600 --> 09:37.970
‫و با دست دیگر، موش مُرده را.

09:38.060 --> 09:41.270
‫اثر خون به دور پوزۀ سفید
‫راسوی اهلی دیده میشد.

09:42.520 --> 09:44.810
‫من گفتم "فکر نمی‌کنم زیاد خوشم اومده باشه."

09:44.890 --> 09:47.810
‫شرط می‌بیندم تاحالا چیزی شبیه به این ندیدی.

09:47.890 --> 09:49.180
‫نمی‌تونم بگم که دیدم.

09:49.270 --> 09:51.930
‫مطمئن باش به زودی یه گاز کثیف
‫از شکمـت می‌گیرن.

09:52.020 --> 09:55.850
‫درحالی که مبهوت بود این را به موش‌گیر گفت
‫و غرور درحال بازگشت به موش‌گیر شد.

09:55.930 --> 09:58.060
‫می‌خوای یه چیز معرکه‌تر ببینی؟

09:58.140 --> 10:01.220
‫چیزی که هیچ‌وقت باورش نمی‌کنی
‫مگر این‌که با چشای خودت ببینیش؟

10:01.310 --> 10:03.850
‫نگاهی کوتاه و تا حدی دلواپس
‫به کلاد انداختـم.

10:05.890 --> 10:06.720
‫بله.

10:07.470 --> 10:09.600
‫مرد موش‌گیر، موش مُرده را در یک جیب

10:09.680 --> 10:10.930
‫و راسوی اهلی را در جیب دیگرش گذاشت.

10:11.020 --> 10:13.009
‫و بعدش دست در داخل کوله‌بارش برد

10:13.033 --> 10:15.020
‫و دومین موش زنده را بیرون آورد.

10:15.045 --> 10:15.995
‫یا مسیح!

10:16.020 --> 10:18.310
‫همیشه یکی دوتا موش همراهـم هست.

10:18.390 --> 10:20.060
‫توی این کار باید موش‌ها رو بشناسی،

10:20.140 --> 10:22.720
‫و اگه بخوای بشناسیشون
‫باید همراهـت باشن.

10:22.810 --> 10:26.390
‫این یه موش فاضلابیـه.
‫یک موش فاضلابی پیر به شدت باهوش.

10:26.470 --> 10:30.020
‫نگاهـش کن چطوری دائم به من نگاه می‌کنـه.
‫و براش سوالِ که می‌خوام چیکار کنم.

10:30.100 --> 10:31.430
‫- می‌بینیش؟
‫- خیلی ناخوش آینده.

10:31.520 --> 10:32.770
‫من گفتم "می‌خوای چیکار کنی؟"

10:32.850 --> 10:36.180
‫حس می‌کردم که این یکی نمایش رو
‫کمتر از قبلـی دوست دارم.

10:36.270 --> 10:39.350
‫- یه نخ بهم بده.
‫- کلاد یک تیکه نخ بهش داد.

10:39.375 --> 10:41.755
‫مرد موش‌گیر نخ رو به دور
‫پای عقبلی موش بست.

10:41.890 --> 10:44.680
‫موش تقلا می‌کرد اما مرد موش‌گیر
‫اون رو محکم نگه داشته بود.

10:44.803 --> 10:46.343
‫خب، داخل میز داری؟

10:46.368 --> 10:48.328
‫من گفتم: دلـم نمی‌خواد این موش بیاد داخل."

10:48.450 --> 10:50.830
‫خب، من به یک میز نیاز دارم.
‫یا یک چیز صاف.

10:50.890 --> 10:54.140
‫ما به سمت نازل سوخت رفتیم
‫و مرد موش فاضلابی را روی اون گذاشت.

10:54.220 --> 10:57.720
‫اون نخ رو به یک میله بست
‫و موش کاملاً محکم بسته شد.

10:57.810 --> 11:00.270
‫در ابتدا درحالی که مشکوک
‫و بی‌حرکت بود، گوشه‌ای کز کرد،

11:00.350 --> 11:02.600
‫یک موش خاکستری گنده
‫با چشم‌های مشکی روشن

11:02.680 --> 11:06.180
‫و یک دم پوسته پوسته شده
‫که به شکل حلقوی رو سطح فلزی افتاده بود.

11:06.270 --> 11:08.770
‫درحال نگاه کردن به اطراف بود،
‫اما گوشه نگاهی به مرد هم داشت

11:08.850 --> 11:10.430
‫تا ببینِ اون قصد چه کاری رو داره.

11:10.520 --> 11:14.180
‫مرد موش‌گیر چند قدمی به عقب رفت،
‫و موش فوراً آروم شد.

11:14.270 --> 11:15.640
‫روش پاهاش نشست

11:15.720 --> 11:17.970
‫و شروع به لیسیدن خز خاکستری رو سینه‌اش کرد.

11:18.060 --> 11:20.600
‫و بعد پوزه‌اش را با دو دستش خاراند.

11:20.680 --> 11:23.890
‫نسبت به مرد‌های دیگری که اطراف
‫ایستاده بودن بی تفاوت بود.

11:23.970 --> 11:26.350
‫- چطوره یه شرط کوچیک ببندیم؟
‫- مرد موش‌گیر گفت.

11:26.430 --> 11:27.890
‫من گفتم "نه، ممنون.

11:27.970 --> 11:31.390
‫- با شرط بیشتر حال میده.
‫- می‌خوای روی چی شرط ببندی؟

11:31.470 --> 11:34.270
‫من می‌تونم بدون استفاده از دستم
‫اون موش رو بکُشم.

11:34.350 --> 11:36.470
‫دست‌هام رو داخل جیبـم می‌گذارم
‫و ازشون استفاده نمی‌کنم.

11:36.560 --> 11:39.270
‫واضح بود که مرد موش‌گیر
‫قصد پول در آوردن را داشت.

11:39.350 --> 11:42.640
‫من به موشی که قرار بود به قتل برسه
‫نگاه کردم و حالت تهوع گرفتم.

11:42.720 --> 11:44.640
‫نه به این خاطر که قرار بود به قتل برسه

11:44.720 --> 11:47.180
‫بلکه به این خاطر که قرار بود
‫به روشی خاص به قتل برسه،

11:47.270 --> 11:49.350
‫اون هم با شور و شوق زیاد.

11:51.770 --> 11:54.020
‫- بدون استفاده از بازو؟
‫- بدون بازو، پا یا دست.

11:54.100 --> 11:55.720
‫- می‌خوای بشینی روش.
‫- بدون له کردن.

11:55.810 --> 11:57.600
‫- بریم ببینیم.
‫- اول باهام یک پوند شرط ببند.

11:57.680 --> 11:59.520
‫انقد احمق نباش.
‫چرا باید شرط ببیندیم؟

11:59.600 --> 12:01.220
‫- سر چقد شرط می‌بندی؟
‫- صفر. هیچی.

12:01.310 --> 12:03.180
‫خیلی خب.
‫پس بی‌فایده‌ست.

12:03.270 --> 12:05.640
‫- تصمیم به باز کردن نخ گرفت.
‫- یه شیلینگ باهات شرط می‌بندم.

12:05.720 --> 12:07.680
‫تهوع‌ام داشت بیشتر میشد.

12:07.770 --> 12:10.390
‫اما چیزی مزحک من رو به سمت
‫این کار جذب می‌کرد.

12:10.470 --> 12:12.890
‫متوجه شدم که نمی‌تونم برم
‫یا حتی تکون بخورم.

12:12.970 --> 12:13.930
‫- توام همینطور؟
‫- نه.

12:14.020 --> 12:15.720
‫می‌خوای که این کار رو برای
‫یک شیلینگ انجام بدم؟

12:15.810 --> 12:17.770
‫- من ازت نمی‌خوام که انجامش بدی
‫- پول کجاست؟

12:17.850 --> 12:19.640
‫کلاد یک شیلینگ روی نازل سوخت گذاشت.

12:19.720 --> 12:22.520
‫*مرد موش‌گیر دوتا شش پنسی رو
‫کنار پول کلاد گذاشت.

12:22.600 --> 12:23.430
‫شرط بسته شد.

12:23.520 --> 12:24.770
‫من و کلاد رفتیم عقب.

12:24.850 --> 12:27.470
‫مرد موش‌گیر جلو رفت،
‫دست‌هایش را داخل جیبش گذاشت

12:27.560 --> 12:29.930
‫و از کمر به سمت موش خم شد.

12:30.020 --> 12:31.600
‫موش پرالتهاب نشسته بود.

12:31.680 --> 12:34.270
‫به نظر می‌رسید که درحال آماده شدن
‫برای پریدن روی صورت مرد موش‌گیر بود،

12:34.350 --> 12:36.060
‫اما بعد شروع به عقب رفتن کرد،

12:36.140 --> 12:38.520
‫با قدم‌های نشسته خودش رو
‫به عقب می‌کشوند

12:38.600 --> 12:40.720
‫تا اینکه نخ دور پای عقبـش اجازه ادامه بهش نداد.

12:40.810 --> 12:42.930
‫مرد موش‌گیر بیشتر به سمت موش خم شد

12:43.020 --> 12:45.600
‫پس و پیش با چشم‌هاش دنبالـش می‌کرد.
‫ناگهان...

12:45.680 --> 12:48.310
‫- موش وحشت کرد.
‫- موش وحشت کرد و به هوا جهید.

12:51.180 --> 12:54.890
‫نخ آنچنان با تکانی ناگهانی اون رو متوقت کرد
‫که حتماً باعث در رفتن پاش شده.

12:54.970 --> 12:56.470
‫باز گوشه‌ای نشست،

12:56.560 --> 12:59.430
‫لرزان و رعشه‌ناک و تاجایی که نخ امکان می‌داد، دور.

12:59.520 --> 13:01.310
‫بدن بلند خاکستری‌اش از ترس خشک شده بود.

13:01.390 --> 13:04.770
‫در این نقطه، مرد موش‌گیر به آرامی، دوباره شروع
‫به تکان دادن صورتـش کرد،

13:04.850 --> 13:05.970
‫نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد.

13:06.060 --> 13:09.180
‫می‌خواستم بهش بگم که تموم کنـه،
‫اما نمی‌تونستم صبحت کنم

13:09.270 --> 13:12.770
‫یک چیزی به شدت ناخوش آیند درحال رخ دادن بود،
‫از رخ دادنـش مطمئن بودم.

13:12.850 --> 13:16.310
‫چیزی اهریمنی و ظالمانه،
‫اما حالا مجبور بودم نگاهـش کنم.

13:16.390 --> 13:19.680
‫صورت‌هاشون به اندازه طول دست
‫یک مرد از یکدیگر فاصله داشت.

13:19.770 --> 13:22.470
‫به دلیل تنش و وحشت
‫بدن موش صاف شده بود.

13:22.560 --> 13:23.930
‫مرد موش‌گیر هم پر از تنش بود،

13:24.020 --> 13:27.520
‫اما این تنش به حدی خطرناک بود
‫که مثل فنزی آماده پرتاب می‌ماند.

13:27.600 --> 13:30.140
‫سایه‌های یک لبخند، اطراف دهنـش نمایان شد.

13:30.220 --> 13:32.060
‫بعد مرد ناگهان حرکت کرد.

13:32.140 --> 13:33.180
‫ناگهانی مانند حرکت مار

13:33.270 --> 13:36.020
‫سرش را به سرعت و چابک،
‫به چابکی حرکت چاقو به جلو برد

13:36.100 --> 13:38.140
‫حرکتی که منبع آن‌ها ماهیچه‌های
‫پایین تنه‌اش بودند

13:38.220 --> 13:40.770
‫و صحنه کوتاهی از یک دهن دیدم
‫که به شدت باز بود

13:40.850 --> 13:41.890
‫با دو دندان زرد

13:41.970 --> 13:45.220
‫تمام صورت به دلیل حرکت دهن
‫در هم کشیده شده بود.

13:45.970 --> 13:47.890
‫بیش از این مایل به دیدن نبودم.

13:47.970 --> 13:50.310
‫چشمانـم را بستم، و وقتی که
‫آن ها را باز کردم

13:50.390 --> 13:51.430
‫موش مُرده بود،

13:51.520 --> 13:54.060
‫مرد درحال گذاشتن پول داخل جیبـش بود

13:54.140 --> 13:55.770
‫و تف می‌کرد تا دهنـش تمیز شود.

13:57.770 --> 13:59.890
‫شیرین‌بیان رو از همین درست می‌کنن.

13:59.970 --> 14:03.890
‫کارخونه‌های بزرگ و شکلات‌سازی‌ها
‫از خون موش برای ساخت شیرین‌بیان استفاده می‌کنن.

14:03.970 --> 14:06.100
‫پس یه قطره خون موش مشکلی بوجود نمیاره.

14:08.810 --> 14:10.560
‫تو خیلی حال بهم زنی.

14:10.640 --> 14:13.100
‫اما واقعیتـه.
‫دفعات زیادی خوردیش.

14:13.180 --> 14:16.270
‫آب نبات و تیکه‌های شیرین‌بیان
‫از خون موش درست میشن.

14:16.350 --> 14:18.470
‫ما نمی‌خوایم دیگه چیزی بشنویم، ممنون.

14:18.560 --> 14:21.310
‫توی پاتیل‌های خیلی بزرگ جوششون میارن،
‫قل قل می‌کنن و بخاطر می‌کنن.

14:21.390 --> 14:23.430
‫مرد‌ها با چوب‌های بلند بهم‌شون می‌زنن.

14:23.520 --> 14:25.970
‫این یکی از بزرگ‌ترین رازهای
‫کارخونه‌های شکلات سازیـه،

14:26.060 --> 14:29.890
‫و هیچکس بجز موش‌گیرهایی که
‫موش‌ها رو فراهم می‌کنن ازش خبر نداره.

14:29.970 --> 14:32.890
‫ناگهان متوجه شد که حضار
‫دیگه به حرف‌هاش گوش نمی‌کنن.

14:32.970 --> 14:36.100
‫نگاه دشمنانه و منزجر شده، روی صورت‌هامون
‫که از عصبانیت قرمز شده بود قابل تشخیص بود.

14:36.680 --> 14:39.470
‫دیگه ادامه نداد و بدون اینکه
‫کلمه‌ای بگه، برگشت.

14:39.560 --> 14:44.140
‫وقتی که راهی راه شد، ما قدم‌های ظریف،
‫آرام و با احتباطـش رو نگاه می‌کردیم.

14:44.220 --> 14:46.811
‫از قدم‌های صدایی ساطع نمی‌شد،
‫نه حتی روی سنگ ریزه‌ها.

15:00.390 --> 15:01.220
‫عجیبـه.

15:02.100 --> 15:04.060
‫موش‌ها هیچ‌وقت جو‌های دوسر
‫مسموم شده رو نخوردن

15:05.390 --> 15:09.310
‫حتماً یه چیز مغذی توی علف‌دان هست.

15:25.750 --> 15:29.125
‫در اواخر دهه 1940، دال در کلبه ویستریا در آمرشام زندگی می کرد.

15:29.291 --> 15:31.875
‫جایی که دغدغۀ اصلی اون نوشتن کتاب
‫"سگ کلاد" بود

15:32.000 --> 15:34.500
‫مجموعه داستان کوتاهی که از همان منطقه
‫و افرادش الهام گرفته شده بود

15:34.666 --> 15:36.666
‫"موش‌گیر" یکی از داستان‌های این مجموعه می‌باشد.