1
00:00:14,310 --> 00:00:16,850
‫[پاره‌ای از داستانی کوتاه به قلم رولد دال]

2
00:00:24,669 --> 00:00:30,914
‫[روزنامه «اخبار روز»]
‫«موش‌گیر»

3
00:00:30,975 --> 00:00:34,975
‫[روزنامه «اخبار روز»]

4
00:00:39,253 --> 00:00:42,470
‫مرد موش‌گیر بعدازظهر به پمپ بنزین اومد.

5
00:00:42,560 --> 00:00:45,470
‫آروم و یواشکی از ورودی عبور کرد.

6
00:00:45,560 --> 00:00:47,890
‫پاش روی سنگ‌ریزه‌ها اصلا صدا نداشت.

7
00:00:47,970 --> 00:00:50,560
‫کوله‌ای ارتشی روی
‫یه شونه‌اش انداخته بود.

8
00:00:50,640 --> 00:00:53,310
‫کت مخمل کبریتی قدیمی‌ای
‫با جیب‌های بزرگ به تن داشت.

9
00:00:53,390 --> 00:00:57,060
‫شلوار مخمل کبریتیش رو
‫با نخ سفیدی دور زانوش بسته بود.

10
00:00:57,140 --> 00:00:58,220
‫- کسی هست؟
‫- جانم؟

11
00:00:58,310 --> 00:00:59,180
‫موش‌گیرم.

12
00:00:59,270 --> 00:01:02,020
‫سریعا با چشم کوچک و تیره‌اش
‫نگاهی به حوالی انداخت.

13
00:01:02,100 --> 00:01:03,310
‫- موش‌گیری؟
‫- خودم هستم.

14
00:01:03,390 --> 00:01:05,310
‫لاغر و چغر بود،
‫چهره‌اش جدی بود...

15
00:01:05,390 --> 00:01:06,890
‫و دو دندان دراز و زرد گوگری داشت...

16
00:01:06,970 --> 00:01:09,390
‫که از فک بالاییش روی لب پایینش افتاده بودن.

17
00:01:09,470 --> 00:01:12,430
‫گوش‌هاش گرد و نازک بودن
‫و پشت سرش چسبیده بودن.

18
00:01:12,520 --> 00:01:13,890
‫چشمش تقریبا مشکی بود،

19
00:01:13,970 --> 00:01:17,180
‫ولی وقتی به آدم نگاه می‌کرد،
‫کمی به زردی می‌زد.

20
00:01:17,270 --> 00:01:18,112
‫- خیلی سریع اومدی.
‫- [روزنامه «اخبار روز»]

21
00:01:18,136 --> 00:01:19,970
‫- از اداره سلامت دستور ویژه صادر کردن.
‫- [تعمیرگاه سی کولاژ و شرکا]

22
00:01:19,995 --> 00:01:22,115
‫الان هم می‌خوای کل موش‌ها رو بگیری؟

23
00:01:22,140 --> 00:01:23,060
‫- آره.
‫- چطوری؟

24
00:01:23,140 --> 00:01:23,970
‫آره. چطوری؟

25
00:01:24,060 --> 00:01:27,270
‫بستگی داره چه نوع موشی باشه و کجا باشه.
‫موش‌های مختلف رو به روش‌های مختلف می‌گیرم.

26
00:01:27,350 --> 00:01:28,640
‫- گمون کنم براشون تله می‌ذاری.
‫- چی؟

27
00:01:28,720 --> 00:01:29,640
‫- براشون تله می‌ذاری.
‫- براشون تله بذارم؟

28
00:01:29,720 --> 00:01:30,720
‫مرد موش‌گیر نفسی بردمید.

29
00:01:30,810 --> 00:01:32,770
‫اون‌جوری که موش نمی‌گیرن.
‫موش که خرگوش نیست.

30
00:01:32,850 --> 00:01:34,100
‫سرش رو بلند کرد...

31
00:01:34,180 --> 00:01:37,810
‫و با دماغی که به وضوح چپ و راست می‌شد
‫نفسی کشید.

32
00:01:37,890 --> 00:01:41,270
‫موش‌ها زرنگن. آدم باید بشناسدشون
‫که بتونه بگیردشون.

33
00:01:41,350 --> 00:01:43,020
‫آدم باید موش‌ها رو بشناسه
‫که موش‌گیر بشه.

34
00:01:47,310 --> 00:01:49,640
‫می‌دونین موش‌ها چیکار می‌کنن؟
‫آدم رو تحت نظر می‌گیرن.

35
00:01:49,720 --> 00:01:52,270
‫کل مدتی که دارین واسه نابودیشون
‫آماده می‌شین...

36
00:01:52,350 --> 00:01:53,430
‫تحت نظرتون دارن.

37
00:01:53,520 --> 00:01:55,310
‫موش‌هاتون که تو مجرای فاضلاب نیستن؟

38
00:01:55,390 --> 00:01:56,970
‫نه، تو مجرای فاضلاب نیستن.

39
00:01:57,060 --> 00:01:59,520
‫- مجرای فاضلاب خیلی قلق داره.
‫- گمون نمی‌کردم.

40
00:01:59,600 --> 00:02:00,716
‫نباید هم گمون کنی، مگه نه؟

41
00:02:00,740 --> 00:02:02,680
‫ببینم خودت چطوری
‫مجراب فاضلاب رو ردیف می‌کنی.

42
00:02:02,770 --> 00:02:05,430
‫دلم می‌خواد بدونم خودت دقیقا
‫چطوری موش‌هاش رو می‌گیری.

43
00:02:05,520 --> 00:02:06,680
‫گمون کنم مسمومشون می‌کنم.

44
00:02:06,770 --> 00:02:08,930
‫خب، دقیقا سم رو کجا می‌ذاری؟

45
00:02:09,020 --> 00:02:09,850
‫تو مجرای فاضلاب می‌ریزمش؟

46
00:02:09,930 --> 00:02:11,430
‫مرد موش‌گیر پیروزمندانه لبخند زد.

47
00:02:11,520 --> 00:02:13,220
‫آره، می‌دونستم.
‫«تو فاضلاب می‌ریزی.»

48
00:02:13,310 --> 00:02:15,640
‫می‌دونی بعدش چی می‌شه؟
‫کاملا از بین می‌ره.

49
00:02:15,720 --> 00:02:17,640
‫کل سمت رو آب می‌بره.
‫مجرای فاضلاب عین رودخونه است.

50
00:02:17,720 --> 00:02:20,890
‫خیلی‌خب. خودت چطوری موش‌های
‫مجرای فاضلاب رو می‌گیری جناب موش‌گیر؟

51
00:02:20,970 --> 00:02:22,770
‫مرد موش‌گیر یه قدم جلو اومد.

52
00:02:22,850 --> 00:02:25,020
‫محرمانه و سری صحبت کرد،

53
00:02:25,100 --> 00:02:27,770
‫از صداش معلوم بود داره
‫اسرار کارش رو می‌گه.

54
00:02:27,850 --> 00:02:30,930
‫آدم باید درک کنه
‫موش حیوان جونده‌ایه، متوجهی؟

55
00:02:31,020 --> 00:02:33,470
‫هرچی بهشون بدین، می‌جون.

56
00:02:33,560 --> 00:02:36,600
‫در نتیجه، اگه قرار باشه مجرای فاضلاب رو
‫پاک‌سازیم کنیم، چیکار می‌کنیم؟

57
00:02:36,680 --> 00:02:39,520
‫صدای نرمش عین غور غور قورباغه
‫تو گلویی بود...

58
00:02:39,600 --> 00:02:42,680
‫و انگار تمام کلماتش رو
‫با شوق و ذوق بیان می‌کرد،

59
00:02:42,770 --> 00:02:44,720
‫انگار طعم کلامتش رو دوست داشت.

60
00:02:44,810 --> 00:02:45,890
‫باید از مجرای فاضلاب پایین بریم...

61
00:02:45,970 --> 00:02:48,430
‫و چند پاکت کاغذی قهوه‌ای عادی...

62
00:02:48,520 --> 00:02:51,180
‫پر از پودر گچ پاریس با خودمون ببریم.
‫همین و بس.

63
00:02:51,270 --> 00:02:53,600
‫بعدش از سقف مجرای فاضلاب
‫آویزونیشون می‌کنیم...

64
00:02:53,680 --> 00:02:56,060
‫که با آب برخورد نکنن.

65
00:02:56,140 --> 00:02:58,140
‫ارتفاعشون باید در حدی باشه
‫که دست موش‌ها بهشون برسه.

66
00:02:58,220 --> 00:02:59,640
‫کلاد داشت مشتاقانه گوش می‌داد.

67
00:02:59,720 --> 00:03:03,930
‫موشه که داره تو مجرای فاضلاب شنا می‌کنه،
‫پاکته رو می‌بینه و می‌ایسته.

68
00:03:04,020 --> 00:03:06,600
‫بوش می‌کنه.
‫بوی چندان بدی نمی‌ده.

69
00:03:06,680 --> 00:03:08,180
‫- بعدش چیکار می‌کنه؟
‫- پاکت رو می‌جوه.

70
00:03:08,270 --> 00:03:11,220
‫احسنت! پاکته رو می‌جوه،
‫پاکته پاره می‌شه...

71
00:03:11,310 --> 00:03:14,720
‫و دهن موشه از بخت بد
‫پر از پودر می‌شه.

72
00:03:14,810 --> 00:03:15,640
‫خب؟

73
00:03:15,720 --> 00:03:17,020
‫خب، کارش تموم می‌شه.

74
00:03:17,720 --> 00:03:19,140
‫- همین‌جوری می‌میره؟
‫- قطعا می‌میره.

75
00:03:19,220 --> 00:03:21,470
‫- گچ پاریس...
‫- وقتی خیس می‌شه، ورم می‌کنه.

76
00:03:21,560 --> 00:03:23,770
‫وارد روده موشه می‌شه،
‫ورم می‌کنه...

77
00:03:23,850 --> 00:03:26,390
‫و به سریع‌ترین شکل ممکن به کشتنش می‌ده.

78
00:03:26,470 --> 00:03:28,180
‫واسه همین باید موش‌ها رو شناخت.

79
00:03:28,270 --> 00:03:30,310
‫غروری حیله‌گرانی بر صورتش نقش بست.

80
00:03:30,390 --> 00:03:34,310
‫انگشتان درازش رو به هم مالید
‫و دستش رو نزدیک صورتش گرفت.

81
00:03:35,890 --> 00:03:38,270
‫خب، موش‌هاتون کجان؟

82
00:03:38,350 --> 00:03:40,810
‫کلمه «موش‌هاتون» رو
‫چنان شیوا و گیرا بیان کرد...

83
00:03:40,890 --> 00:03:43,020
‫که انگار داشت کره ذوب‌شده غرغره می‌کرد.

84
00:03:43,100 --> 00:03:44,680
‫تو اون علف‌دان اون‌طرف جاده‌ان.

85
00:03:44,770 --> 00:03:47,140
‫- داخل نیستن؟
‫- فقط تو علف‌دانن. جای دیگه‌ای نیستن.

86
00:03:47,220 --> 00:03:51,640
‫شرط می‌بندم داخل هم هستن،
‫از غذاتون می‌خورن و بیماری شایع می‌کنن.

87
00:03:51,720 --> 00:03:54,970
‫- کسی اینجا بیمار نشده؟
‫- اول به من اشاره کرد، بعد به کلاد.

88
00:03:55,060 --> 00:03:56,560
‫- همه سالم و سلامتن.
‫- مطمئنی؟

89
00:03:56,640 --> 00:03:58,270
‫- مطمئنی.
‫- اصلا معلوم نیست‌ها.

90
00:03:58,350 --> 00:04:01,100
‫خودش رو مأمور سلامت عمومی محسوب می‌کرد...

91
00:04:01,180 --> 00:04:03,930
‫و خیلی از طاعون خیارکی نداشتنمون
‫ناامید شده بود.

92
00:04:04,020 --> 00:04:07,520
‫با این حال، موش‌ها تو اون علف‌دانن.
‫چطوری جمعشون می‌کنی؟

93
00:04:07,600 --> 00:04:09,850
‫مرد موش‌گیر پوزخندی حیله‌گرانه زد
‫و دندون‌هاش معلوم شد.

94
00:04:09,930 --> 00:04:12,350
‫دستش رو تو جیبش کرد،
‫قوطی بزرگی در آورد...

95
00:04:12,430 --> 00:04:14,850
‫و در حین صحبتش،
‫قوطی رو با دستش وزن می‌کرد.

96
00:04:14,930 --> 00:04:17,310
‫سمه. سم مخصوصیه. سم مرگباریه.

97
00:04:17,390 --> 00:04:21,060
‫اگه یه قاشق از این سم رو از آدم بگیرن،
‫شش ماه براش حبس می‌برن.

98
00:04:21,140 --> 00:04:23,350
‫این مقدار واسه کشتن
‫یه میلیون نفر کافیه.

99
00:04:23,430 --> 00:04:24,770
‫- می‌خواین ببینین؟
‫- آره، ممنون می‌شم.

100
00:04:24,850 --> 00:04:27,020
‫از جیبش سکه‌ای درآورد
‫و در قوطی رو باز کرد.

101
00:04:27,100 --> 00:04:27,930
‫ایناهاش.

102
00:04:28,020 --> 00:04:31,600
‫می‌شه گفت با عشق از سمه می‌گفت
‫و جلو گرفتش تا کلاد ببینه.

103
00:04:31,680 --> 00:04:33,220
‫ذرته یا جو؟

104
00:04:33,310 --> 00:04:35,680
‫جو دوسره. جو دوسر آغشته به سم مرگباره.

105
00:04:35,770 --> 00:04:39,430
‫اگه فقط یه دونه‌شون رو بخوری،
‫سه دقیقه‌ای می‌میری.

106
00:04:39,520 --> 00:04:41,560
‫این قوطی همیشه جلوی چشممه.

107
00:04:41,640 --> 00:04:43,970
‫قوطی رو نوازش کرد و کمی تکانش داد...

108
00:04:44,060 --> 00:04:47,100
‫تا دونه‌های جو دوسر درونش صدا بدن.

109
00:04:47,180 --> 00:04:50,470
‫ولی موش‌هاتون امروز این‌ها رو نمی‌خورن.
‫اگه بهشون بدیم هم نمی‌خورن.

110
00:04:50,560 --> 00:04:54,850
‫واسه همین باید موش‌ها رو شناخت.
‫موش‌ها شکاکن. خیلی شکاکن.

111
00:04:54,930 --> 00:04:57,470
‫واسه همین امروز جو دوسر
‫خوشمزه و غیرمسموم می‌خورن...

112
00:04:57,560 --> 00:04:59,390
‫که هیچ بلایی سرشون نیاد.

113
00:04:59,470 --> 00:05:02,220
‫صرفا چاق می‌شن.
‫فردا هم همون رو می‌خورن.

114
00:05:02,310 --> 00:05:04,640
‫پسفردا و فردای پسفردا هم همون رو می‌خورن.

115
00:05:04,720 --> 00:05:07,390
‫این‌قدر هم خوشمزه است
‫که کل موش‌های این ناحیه...

116
00:05:07,470 --> 00:05:09,180
‫به زودی میان اینجا.

117
00:05:09,270 --> 00:05:10,100
‫چه زرنگ.

118
00:05:10,180 --> 00:05:13,060
‫آدم باید تو این کار زرنگ باشه،
‫باید زرنگ‌تر از موش باشه.

119
00:05:13,140 --> 00:05:14,600
‫زرنگ‌تر از موش بودن کم حرفی نیست.

120
00:05:14,680 --> 00:05:16,810
‫«می‌شه گفت آدم باید خودش موش باشه.»

121
00:05:16,890 --> 00:05:18,720
‫قبل از این که بتونم جلوی خودم رو بگیرم
‫این حرف از دهنم پرید.

122
00:05:18,810 --> 00:05:21,430
نمی‌تونستم گردن هم نگیرم، چون در حینـی که
‫داشتم می‌گفتـمش داشتم به اون نگاه می‌کردم

123
00:05:21,520 --> 00:05:23,270
‫تاثیری که این حرف روش داشت غافلگیر کننده بود.

124
00:05:23,350 --> 00:05:24,310
‫- خودشـه
‫- اون با صدای بلند گفت.

125
00:05:24,390 --> 00:05:26,520
‫حالا متوجه شدی و یه حرف حساب زدی.

126
00:05:26,600 --> 00:05:29,560
‫یه موش‌گیر خوب باید بیشتر از هر چیزی
‫مثل یک موش باشه.

127
00:05:29,640 --> 00:05:31,180
‫حتی از یک موش هم باهوش‌تر باشه،

128
00:05:31,270 --> 00:05:33,970
‫و باید بهت بگم که کار آسونی هم نیست.

129
00:05:34,930 --> 00:05:36,310
‫خب، بیایید کار رو شروع کنیم.

130
00:05:36,390 --> 00:05:39,600
‫بانو لنورا بنسن ازم خواسته که خیلی فوری
‫به ملکـش برم.

131
00:05:39,680 --> 00:05:40,770
‫اون هم موش داره؟

132
00:05:40,850 --> 00:05:42,680
‫همه موش دارن.

133
00:05:42,770 --> 00:05:45,060
‫مرد موش‌گیر با باطمانینه از
‫مسیری که اومده بود بازگشت.

134
00:05:45,140 --> 00:05:47,970
‫طرز راه رفتنـش به قدری شبیه به یک موش بود
‫که آدم رو متعجب می‌کرد.

135
00:05:48,060 --> 00:05:51,640
‫بسیار آرام، قدری موشکافانه،
با زانوهایی خمیده راه می‌رفت

136
00:05:51,720 --> 00:05:54,640
‫و هیچ صدایی از قدم‌هاش بر روی
‫سنگ ریزه‌ها ساطع نمیشد.

137
00:05:54,720 --> 00:05:57,850
‫از روی دروازه به اون سمت پرید
‫و به دور علف‌دان چرخید،

138
00:05:57,930 --> 00:06:00,430
‫و مشت‌های پر از جو دوسر رو
‫بر روی زمین ریخت.

139
00:06:00,520 --> 00:06:03,100
‫او روز بعد بازگشت و این کارش را تکرار کرد.

140
00:06:03,180 --> 00:06:06,100
‫روز بعد از اون هم دوباره بازگشت،
‫و روز پس از اون روز،

141
00:06:06,180 --> 00:06:09,520
‫و در نهایت، در روز چهارم، جوهای دوسر
‫آغشه به سم رو روی زمین گذاشت.

142
00:06:09,600 --> 00:06:12,970
‫اما اون‌ها رو روی زمین پخش نکرد.
‫در عوض در هر گوشه از علف‌دان

143
00:06:13,060 --> 00:06:14,890
‫اون‌ها رو به شکل تپه‌های کوچک
‫روی زمین گذاشت.

144
00:06:17,390 --> 00:06:19,060
‫- تو سگ داری؟
‫- بله.

145
00:06:19,140 --> 00:06:23,020
‫پس اگه دلت می‌خواد به شکل وحشتناک
‫و غیرمنظره‌ای بمیره، بزار از اون حصار رد بشه.

146
00:06:23,100 --> 00:06:25,180
‫روز بعد بازگشت تا جسدها رو جمع کنـه.

147
00:06:25,270 --> 00:06:27,970
یه گونی کهنه بهم بده
‫می‌خوام موش‌ها رو بزارم داحلـش.

148
00:06:28,060 --> 00:06:31,560
‫اینجا مغرور و پر از ژرف شد،
‫برق افتخار توی چشم‌های مشکیش دیده میشد.

149
00:06:31,640 --> 00:06:34,890
‫قصد داشت نتیجه شکارش رو
‫به حضار نشون بده.

150
00:06:34,970 --> 00:06:37,850
‫کلاد یک گونی آورد و از جاده رد شدیم.

151
00:06:37,930 --> 00:06:39,640
‫مرد موش‌گیر به دور علف‌دان پرسه می‌زد،

152
00:06:39,720 --> 00:06:42,520
‫خم شد تا به یکی از تپه‌هایی که ساخته
‫سرکشی کنـه.

153
00:06:42,600 --> 00:06:44,470
‫- یه مشکلی هست.
‫- این را زیر لب گفت.

154
00:06:44,560 --> 00:06:46,020
‫صداش نرم و عصبانی بود.

155
00:06:46,100 --> 00:06:49,520
‫آرام به سمت تپۀ دیگری رفت
‫نشت تا اون رو از نزدیک بررسی کنـه.

156
00:06:49,600 --> 00:06:52,060
‫- یه مشکلی اینجا هست.
‫- چی شده؟

157
00:06:52,140 --> 00:06:55,220
‫اون جوابی نداد، اما پر واضع بود
‫که موش ها به تله‌اش دست نزده بودن.

158
00:06:55,310 --> 00:06:57,430
‫من گفتم: موش‌هاش اینجا خیلی باهوشـن.

159
00:06:57,520 --> 00:06:58,680
‫مرد موش‌گیر خشمگین بود

160
00:06:58,770 --> 00:07:02,220
‫و این خشم رو به وضوع با حالت صورت
‫و دماغـش و ضمناً با دوتا دندون زردش

161
00:07:02,310 --> 00:07:04,220
‫که داشتن لب پائینی رو فشار می‌دادن
‫نشون می‌داد

162
00:07:04,310 --> 00:07:06,810
‫- چرند نگو.
‫- درحالی که بهم نگاه می‌کرد این رو گفت.

163
00:07:06,890 --> 00:07:09,720
‫قضیه موش ها نیستن،
‫یکی داره به اونا غذا میده.

164
00:07:09,810 --> 00:07:12,560
‫یجا یه غذای زیاد و آبدار گیرشون اومده.

165
00:07:12,640 --> 00:07:16,720
‫هیچ موشی توی دنیا دست رد به سینۀ جو دوسر نمی‌زنه
‫مگر اینکه معده‌شون خیلی پر باشه.

166
00:07:16,810 --> 00:07:18,430
‫مرد موش‌گیر به شکل عبوسی برگشت.

167
00:07:18,520 --> 00:07:22,020
‫مرد دوباره زانو زد تا جوهای دوسر سمی رو
‫با یک بیلچه برداره

168
00:07:22,100 --> 00:07:24,270
‫اونا رو به دقت به قوطی برگردوند.

169
00:07:24,350 --> 00:07:27,461
‫وقتی که کارش تموم شد، هر سۀ ما
‫به اون طرف جاده برگشتیم.

170
00:07:28,019 --> 00:07:29,115
‫[پمپ بنزین سایدوی]

171
00:07:29,140 --> 00:07:31,140
‫مرد موش‌گیر کنار نازل سوخت ایستاد،

172
00:07:31,220 --> 00:07:32,930
‫موش‌گیر حالا متواضع و نسبتاً افسوس‌خورده بود

173
00:07:33,020 --> 00:07:35,680
‫صورتش داشت شروع به گرفتن
‫حالتی محزون می‌کرد.

174
00:07:35,770 --> 00:07:38,100
‫مرد بخاطر شکستـش درخودش فرو رفته بود،

175
00:07:38,180 --> 00:07:39,560
‫چشمانش حالی نهان و هولناک گرفته بودن،

176
00:07:39,640 --> 00:07:42,890
‫زبون کوچکش از میان دو دندون زردش
‫بیرون می‌اومد.

177
00:07:42,970 --> 00:07:45,100
‫نگاهی مختصر و پنهانی به من،

178
00:07:45,180 --> 00:07:46,140
‫و بعد به کلاد انداخت.

179
00:07:46,220 --> 00:07:48,220
‫نوک دماغـش تکونی خورد
‫و شروع به استشمام هوا کرد.

180
00:07:48,310 --> 00:07:51,310
‫روی نوک انگشتان‌ پاش ایستاد و خودش
‫رو بالا و پائین کرد، تکونی ملایم خورد،

181
00:07:51,390 --> 00:07:53,930
‫و با صدایی
‫ملایم و مرموز گفت...

182
00:07:54,020 --> 00:07:55,350
‫می‌خوای یه چیزی ببینی؟

183
00:07:55,430 --> 00:07:57,720
‫واضحاً قصد بازآوردن حیثیتـش رو داشت.

184
00:07:57,810 --> 00:07:59,890
‫- چی؟
‫- می‌خواید یه چیز معرکه ببینید؟

185
00:07:59,970 --> 00:08:03,020
‫دست راستـش رو داخل جیب
‫ژاکت شکاریـش برد

186
00:08:03,100 --> 00:08:06,640
‫و یک موش زنده و بزرگ که محکم
‫بین انگشت‌هاش نگه‌ش داشته بود رو بیرون آورد.

187
00:08:06,720 --> 00:08:07,640
‫خدای بزرگ!

188
00:08:07,720 --> 00:08:09,270
‫می‌بینی؟

189
00:08:09,350 --> 00:08:12,020
‫موش‌گیر اندکی خم شد
‫و گردنـش رو جلو برد

190
00:08:12,100 --> 00:08:15,020
‫و نگاهی دزدکی به ما انداخت
‫موش بزرگ قهوه‌ایـش رو نگه داشته بود

191
00:08:15,100 --> 00:08:18,100
‫یک انگشت و شصتـش دایره‌ای تنگ
‫به دور گردن موش درست کرده بود،

192
00:08:18,180 --> 00:08:20,520
‫گردنش محکم گرفته شده بود، به همین خاطر
‫نمی‌تونست برگرده و گاز بگیره.

193
00:08:20,600 --> 00:08:22,430
‫همیشه با یه موش تو جیبـت می‌چرخی؟

194
00:08:22,520 --> 00:08:24,470
‫همیشه یکی دوتا موش با خودم دارم.

195
00:08:24,560 --> 00:08:28,100
‫دست آزادش رو داخل جیب دیگرش کرد
‫و چیز سفید و کوچکی که در جیبـش بود...

196
00:08:28,180 --> 00:08:30,720
‫- اون یه راسوی اهلیـه؟
‫- مرد پوزخندی زد .

197
00:08:30,810 --> 00:08:33,520
‫راسو به نظر با اون آشنا بود
‫و توی دستاش ثابت مونده بود.

198
00:08:33,600 --> 00:08:35,890
‫هیچی سریع‌تر از یک راسو اهلی
‫نمی‌تونه یه موش رو بکشـه.

199
00:08:35,970 --> 00:08:38,220
‫اون دوتا حیوون کوچیک رو
‫روبه‌روی هم و نزدیک نگه داشت،

200
00:08:38,310 --> 00:08:41,560
‫تا حدی نزدیک که دماغ راسوی اهلی
‫15 سانت با صورت موش فاصله داشت.

201
00:08:41,640 --> 00:08:44,220
‫چشای ریز، براق و صورتی راسوی اهلی
‫به موش زل زده بود.

202
00:08:44,310 --> 00:08:47,020
‫موش تقلا می‌کرد، سعی در فرار
‫از دست قاتل داشت.

203
00:08:47,100 --> 00:08:48,220
‫- حالا.
‫- اون گفت.

204
00:08:51,140 --> 00:08:53,020
‫دکمه بالایی پیراهن خاکی رنگـش باز بود،

205
00:08:53,100 --> 00:08:55,520
‫اون موش رو بالا آورد
‫و داخل لباسـش انداخت،

206
00:08:55,600 --> 00:08:56,720
‫چسبیده به پوستـش.

207
00:08:56,810 --> 00:08:59,720
‫کمربندش اجازه نمی‌داد که موش
‫از دور کمرش پایین‌تر بره.

208
00:08:59,810 --> 00:09:01,390
‫راسوی اهلی رو کنار موش انداخت.

209
00:09:01,470 --> 00:09:04,350
‫فوراً آشوبی بزرگ در داخل پیراهن شکل گرفت.

210
00:09:04,430 --> 00:09:08,020
‫به نظر می‌آمد موش درحالی که راسوی اهلی
‫به دنبالـش بود، به دور بدن مرد می‌چرخید.

211
00:09:08,100 --> 00:09:11,850
‫شش یا هفت بار به دور بدن چرخیدن،
‫برآمدگی کوچیک درحال تعقیب برآمدگی بزرگتر بود.

212
00:09:11,930 --> 00:09:15,020
‫در طی هر گردش، به آرامی بیشتر به هم نزدیک می‌شدن،
‫نزدیک و نزدیک‌تر شدن

213
00:09:15,100 --> 00:09:17,720
‫تا در نهایت به نظر اومد که هر دو برآمدگی
‫به یکدیگر رسیدن،

214
00:09:17,810 --> 00:09:20,520
‫ستیزی با ضجه‌های تیزآوا در جریان بود.

215
00:09:20,600 --> 00:09:23,770
‫در حین این نمایش، مرد موش‌گیر
‫کامل ثابت ایستاده بود،

216
00:09:23,850 --> 00:09:26,060
‫پاهایـش جدا بودند، دست‌هایـش آزادانه رها

217
00:09:26,140 --> 00:09:29,180
‫چشم های سیاهـش به آرامی
‫بر روی صورت بی‌حرکت کلاد، ساکن بودند.

218
00:09:30,060 --> 00:09:33,770
‫بلاخره دست‌هایش را داخل پراهنـش برد

219
00:09:33,850 --> 00:09:35,520
‫و راسوی اهلی را بیرون کشید.

220
00:09:35,600 --> 00:09:37,970
‫و با دست دیگر، موش مُرده را.

221
00:09:38,060 --> 00:09:41,270
‫اثر خون به دور پوزۀ سفید
‫راسوی اهلی دیده میشد.

222
00:09:42,520 --> 00:09:44,810
‫من گفتم "فکر نمی‌کنم زیاد خوشم اومده باشه."

223
00:09:44,890 --> 00:09:47,810
‫شرط می‌بیندم تاحالا چیزی شبیه به این ندیدی.

224
00:09:47,890 --> 00:09:49,180
‫نمی‌تونم بگم که دیدم.

225
00:09:49,270 --> 00:09:51,930
‫مطمئن باش به زودی یه گاز کثیف
‫از شکمـت می‌گیرن.

226
00:09:52,020 --> 00:09:55,850
‫درحالی که مبهوت بود این را به موش‌گیر گفت
‫و غرور درحال بازگشت به موش‌گیر شد.

227
00:09:55,930 --> 00:09:58,060
‫می‌خوای یه چیز معرکه‌تر ببینی؟

228
00:09:58,140 --> 00:10:01,220
‫چیزی که هیچ‌وقت باورش نمی‌کنی
‫مگر این‌که با چشای خودت ببینیش؟

229
00:10:01,310 --> 00:10:03,850
‫نگاهی کوتاه و تا حدی دلواپس
‫به کلاد انداختـم.

230
00:10:05,890 --> 00:10:06,720
‫بله.

231
00:10:07,470 --> 00:10:09,600
‫مرد موش‌گیر، موش مُرده را در یک جیب

232
00:10:09,680 --> 00:10:10,930
‫و راسوی اهلی را در جیب دیگرش گذاشت.

233
00:10:11,020 --> 00:10:13,009
‫و بعدش دست در داخل کوله‌بارش برد

234
00:10:13,033 --> 00:10:15,020
‫و دومین موش زنده را بیرون آورد.

235
00:10:15,045 --> 00:10:15,995
‫یا مسیح!

236
00:10:16,020 --> 00:10:18,310
‫همیشه یکی دوتا موش همراهـم هست.

237
00:10:18,390 --> 00:10:20,060
‫توی این کار باید موش‌ها رو بشناسی،

238
00:10:20,140 --> 00:10:22,720
‫و اگه بخوای بشناسیشون
‫باید همراهـت باشن.

239
00:10:22,810 --> 00:10:26,390
‫این یه موش فاضلابیـه.
‫یک موش فاضلابی پیر به شدت باهوش.

240
00:10:26,470 --> 00:10:30,020
‫نگاهـش کن چطوری دائم به من نگاه می‌کنـه.
‫و براش سوالِ که می‌خوام چیکار کنم.

241
00:10:30,100 --> 00:10:31,430
‫- می‌بینیش؟
‫- خیلی ناخوش آینده.

242
00:10:31,520 --> 00:10:32,770
‫من گفتم "می‌خوای چیکار کنی؟"

243
00:10:32,850 --> 00:10:36,180
‫حس می‌کردم که این یکی نمایش رو
‫کمتر از قبلـی دوست دارم.

244
00:10:36,270 --> 00:10:39,350
‫- یه نخ بهم بده.
‫- کلاد یک تیکه نخ بهش داد.

245
00:10:39,375 --> 00:10:41,755
‫مرد موش‌گیر نخ رو به دور
‫پای عقبلی موش بست.

246
00:10:41,890 --> 00:10:44,680
‫موش تقلا می‌کرد اما مرد موش‌گیر
‫اون رو محکم نگه داشته بود.

247
00:10:44,803 --> 00:10:46,343
‫خب، داخل میز داری؟

248
00:10:46,368 --> 00:10:48,328
‫من گفتم: دلـم نمی‌خواد این موش بیاد داخل."

249
00:10:48,450 --> 00:10:50,830
‫خب، من به یک میز نیاز دارم.
‫یا یک چیز صاف.

250
00:10:50,890 --> 00:10:54,140
‫ما به سمت نازل سوخت رفتیم
‫و مرد موش فاضلابی را روی اون گذاشت.

251
00:10:54,220 --> 00:10:57,720
‫اون نخ رو به یک میله بست
‫و موش کاملاً محکم بسته شد.

252
00:10:57,810 --> 00:11:00,270
‫در ابتدا درحالی که مشکوک
‫و بی‌حرکت بود، گوشه‌ای کز کرد،

253
00:11:00,350 --> 00:11:02,600
‫یک موش خاکستری گنده
‫با چشم‌های مشکی روشن

254
00:11:02,680 --> 00:11:06,180
‫و یک دم پوسته پوسته شده
‫که به شکل حلقوی رو سطح فلزی افتاده بود.

255
00:11:06,270 --> 00:11:08,770
‫درحال نگاه کردن به اطراف بود،
‫اما گوشه نگاهی به مرد هم داشت

256
00:11:08,850 --> 00:11:10,430
‫تا ببینِ اون قصد چه کاری رو داره.

257
00:11:10,520 --> 00:11:14,180
‫مرد موش‌گیر چند قدمی به عقب رفت،
‫و موش فوراً آروم شد.

258
00:11:14,270 --> 00:11:15,640
‫روش پاهاش نشست

259
00:11:15,720 --> 00:11:17,970
‫و شروع به لیسیدن خز خاکستری رو سینه‌اش کرد.

260
00:11:18,060 --> 00:11:20,600
‫و بعد پوزه‌اش را با دو دستش خاراند.

261
00:11:20,680 --> 00:11:23,890
‫نسبت به مرد‌های دیگری که اطراف
‫ایستاده بودن بی تفاوت بود.

262
00:11:23,970 --> 00:11:26,350
‫- چطوره یه شرط کوچیک ببندیم؟
‫- مرد موش‌گیر گفت.

263
00:11:26,430 --> 00:11:27,890
‫من گفتم "نه، ممنون.

264
00:11:27,970 --> 00:11:31,390
‫- با شرط بیشتر حال میده.
‫- می‌خوای روی چی شرط ببندی؟

265
00:11:31,470 --> 00:11:34,270
‫من می‌تونم بدون استفاده از دستم
‫اون موش رو بکُشم.

266
00:11:34,350 --> 00:11:36,470
‫دست‌هام رو داخل جیبـم می‌گذارم
‫و ازشون استفاده نمی‌کنم.

267
00:11:36,560 --> 00:11:39,270
‫واضح بود که مرد موش‌گیر
‫قصد پول در آوردن را داشت.

268
00:11:39,350 --> 00:11:42,640
‫من به موشی که قرار بود به قتل برسه
‫نگاه کردم و حالت تهوع گرفتم.

269
00:11:42,720 --> 00:11:44,640
‫نه به این خاطر که قرار بود به قتل برسه

270
00:11:44,720 --> 00:11:47,180
‫بلکه به این خاطر که قرار بود
‫به روشی خاص به قتل برسه،

271
00:11:47,270 --> 00:11:49,350
‫اون هم با شور و شوق زیاد.

272
00:11:51,770 --> 00:11:54,020
‫- بدون استفاده از بازو؟
‫- بدون بازو، پا یا دست.

273
00:11:54,100 --> 00:11:55,720
‫- می‌خوای بشینی روش.
‫- بدون له کردن.

274
00:11:55,810 --> 00:11:57,600
‫- بریم ببینیم.
‫- اول باهام یک پوند شرط ببند.

275
00:11:57,680 --> 00:11:59,520
‫انقد احمق نباش.
‫چرا باید شرط ببیندیم؟

276
00:11:59,600 --> 00:12:01,220
‫- سر چقد شرط می‌بندی؟
‫- صفر. هیچی.

277
00:12:01,310 --> 00:12:03,180
‫خیلی خب.
‫پس بی‌فایده‌ست.

278
00:12:03,270 --> 00:12:05,640
‫- تصمیم به باز کردن نخ گرفت.
‫- یه شیلینگ باهات شرط می‌بندم.

279
00:12:05,720 --> 00:12:07,680
‫تهوع‌ام داشت بیشتر میشد.

280
00:12:07,770 --> 00:12:10,390
‫اما چیزی مزحک من رو به سمت
‫این کار جذب می‌کرد.

281
00:12:10,470 --> 00:12:12,890
‫متوجه شدم که نمی‌تونم برم
‫یا حتی تکون بخورم.

282
00:12:12,970 --> 00:12:13,930
‫- توام همینطور؟
‫- نه.

283
00:12:14,020 --> 00:12:15,720
‫می‌خوای که این کار رو برای
‫یک شیلینگ انجام بدم؟

284
00:12:15,810 --> 00:12:17,770
‫- من ازت نمی‌خوام که انجامش بدی
‫- پول کجاست؟

285
00:12:17,850 --> 00:12:19,640
‫کلاد یک شیلینگ روی نازل سوخت گذاشت.

286
00:12:19,720 --> 00:12:22,520
‫*مرد موش‌گیر دوتا شش پنسی رو
‫کنار پول کلاد گذاشت.

287
00:12:22,600 --> 00:12:23,430
‫شرط بسته شد.

288
00:12:23,520 --> 00:12:24,770
‫من و کلاد رفتیم عقب.

289
00:12:24,850 --> 00:12:27,470
‫مرد موش‌گیر جلو رفت،
‫دست‌هایش را داخل جیبش گذاشت

290
00:12:27,560 --> 00:12:29,930
‫و از کمر به سمت موش خم شد.

291
00:12:30,020 --> 00:12:31,600
‫موش پرالتهاب نشسته بود.

292
00:12:31,680 --> 00:12:34,270
‫به نظر می‌رسید که درحال آماده شدن
‫برای پریدن روی صورت مرد موش‌گیر بود،

293
00:12:34,350 --> 00:12:36,060
‫اما بعد شروع به عقب رفتن کرد،

294
00:12:36,140 --> 00:12:38,520
‫با قدم‌های نشسته خودش رو
‫به عقب می‌کشوند

295
00:12:38,600 --> 00:12:40,720
‫تا اینکه نخ دور پای عقبـش اجازه ادامه بهش نداد.

296
00:12:40,810 --> 00:12:42,930
‫مرد موش‌گیر بیشتر به سمت موش خم شد

297
00:12:43,020 --> 00:12:45,600
‫پس و پیش با چشم‌هاش دنبالـش می‌کرد.
‫ناگهان...

298
00:12:45,680 --> 00:12:48,310
‫- موش وحشت کرد.
‫- موش وحشت کرد و به هوا جهید.

299
00:12:51,180 --> 00:12:54,890
‫نخ آنچنان با تکانی ناگهانی اون رو متوقت کرد
‫که حتماً باعث در رفتن پاش شده.

300
00:12:54,970 --> 00:12:56,470
‫باز گوشه‌ای نشست،

301
00:12:56,560 --> 00:12:59,430
‫لرزان و رعشه‌ناک و تاجایی که نخ امکان می‌داد، دور.

302
00:12:59,520 --> 00:13:01,310
‫بدن بلند خاکستری‌اش از ترس خشک شده بود.

303
00:13:01,390 --> 00:13:04,770
‫در این نقطه، مرد موش‌گیر به آرامی، دوباره شروع
‫به تکان دادن صورتـش کرد،

304
00:13:04,850 --> 00:13:05,970
‫نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد.

305
00:13:06,060 --> 00:13:09,180
‫می‌خواستم بهش بگم که تموم کنـه،
‫اما نمی‌تونستم صبحت کنم

306
00:13:09,270 --> 00:13:12,770
‫یک چیزی به شدت ناخوش آیند درحال رخ دادن بود،
‫از رخ دادنـش مطمئن بودم.

307
00:13:12,850 --> 00:13:16,310
‫چیزی اهریمنی و ظالمانه،
‫اما حالا مجبور بودم نگاهـش کنم.

308
00:13:16,390 --> 00:13:19,680
‫صورت‌هاشون به اندازه طول دست
‫یک مرد از یکدیگر فاصله داشت.

309
00:13:19,770 --> 00:13:22,470
‫به دلیل تنش و وحشت
‫بدن موش صاف شده بود.

310
00:13:22,560 --> 00:13:23,930
‫مرد موش‌گیر هم پر از تنش بود،

311
00:13:24,020 --> 00:13:27,520
‫اما این تنش به حدی خطرناک بود
‫که مثل فنزی آماده پرتاب می‌ماند.

312
00:13:27,600 --> 00:13:30,140
‫سایه‌های یک لبخند، اطراف دهنـش نمایان شد.

313
00:13:30,220 --> 00:13:32,060
‫بعد مرد ناگهان حرکت کرد.

314
00:13:32,140 --> 00:13:33,180
‫ناگهانی مانند حرکت مار

315
00:13:33,270 --> 00:13:36,020
‫سرش را به سرعت و چابک،
‫به چابکی حرکت چاقو به جلو برد

316
00:13:36,100 --> 00:13:38,140
‫حرکتی که منبع آن‌ها ماهیچه‌های
‫پایین تنه‌اش بودند

317
00:13:38,220 --> 00:13:40,770
‫و صحنه کوتاهی از یک دهن دیدم
‫که به شدت باز بود

318
00:13:40,850 --> 00:13:41,890
‫با دو دندان زرد

319
00:13:41,970 --> 00:13:45,220
‫تمام صورت به دلیل حرکت دهن
‫در هم کشیده شده بود.

320
00:13:45,970 --> 00:13:47,890
‫بیش از این مایل به دیدن نبودم.

321
00:13:47,970 --> 00:13:50,310
‫چشمانـم را بستم، و وقتی که
‫آن ها را باز کردم

322
00:13:50,390 --> 00:13:51,430
‫موش مُرده بود،

323
00:13:51,520 --> 00:13:54,060
‫مرد درحال گذاشتن پول داخل جیبـش بود

324
00:13:54,140 --> 00:13:55,770
‫و تف می‌کرد تا دهنـش تمیز شود.

325
00:13:57,770 --> 00:13:59,890
‫شیرین‌بیان رو از همین درست می‌کنن.

326
00:13:59,970 --> 00:14:03,890
‫کارخونه‌های بزرگ و شکلات‌سازی‌ها
‫از خون موش برای ساخت شیرین‌بیان استفاده می‌کنن.

327
00:14:03,970 --> 00:14:06,100
‫پس یه قطره خون موش مشکلی بوجود نمیاره.

328
00:14:08,810 --> 00:14:10,560
‫تو خیلی حال بهم زنی.

329
00:14:10,640 --> 00:14:13,100
‫اما واقعیتـه.
‫دفعات زیادی خوردیش.

330
00:14:13,180 --> 00:14:16,270
‫آب نبات و تیکه‌های شیرین‌بیان
‫از خون موش درست میشن.

331
00:14:16,350 --> 00:14:18,470
‫ما نمی‌خوایم دیگه چیزی بشنویم، ممنون.

332
00:14:18,560 --> 00:14:21,310
‫توی پاتیل‌های خیلی بزرگ جوششون میارن،
‫قل قل می‌کنن و بخاطر می‌کنن.

333
00:14:21,390 --> 00:14:23,430
‫مرد‌ها با چوب‌های بلند بهم‌شون می‌زنن.

334
00:14:23,520 --> 00:14:25,970
‫این یکی از بزرگ‌ترین رازهای
‫کارخونه‌های شکلات سازیـه،

335
00:14:26,060 --> 00:14:29,890
‫و هیچکس بجز موش‌گیرهایی که
‫موش‌ها رو فراهم می‌کنن ازش خبر نداره.

336
00:14:29,970 --> 00:14:32,890
‫ناگهان متوجه شد که حضار
‫دیگه به حرف‌هاش گوش نمی‌کنن.

337
00:14:32,970 --> 00:14:36,100
‫نگاه دشمنانه و منزجر شده، روی صورت‌هامون
‫که از عصبانیت قرمز شده بود قابل تشخیص بود.

338
00:14:36,680 --> 00:14:39,470
‫دیگه ادامه نداد و بدون اینکه
‫کلمه‌ای بگه، برگشت.

339
00:14:39,560 --> 00:14:44,140
‫وقتی که راهی راه شد، ما قدم‌های ظریف،
‫آرام و با احتباطـش رو نگاه می‌کردیم.

340
00:14:44,220 --> 00:14:46,811
‫از قدم‌های صدایی ساطع نمی‌شد،
‫نه حتی روی سنگ ریزه‌ها.

341
00:15:00,390 --> 00:15:01,220
‫عجیبـه.

342
00:15:02,100 --> 00:15:04,060
‫موش‌ها هیچ‌وقت جو‌های دوسر
‫مسموم شده رو نخوردن

343
00:15:05,390 --> 00:15:09,310
‫حتماً یه چیز مغذی توی علف‌دان هست.

344
00:15:25,750 --> 00:15:29,125
‫در اواخر دهه 1940، دال در کلبه ویستریا در آمرشام زندگی می کرد.

345
00:15:29,291 --> 00:15:31,875
‫جایی که دغدغۀ اصلی اون نوشتن کتاب
‫"سگ کلاد" بود

346
00:15:32,000 --> 00:15:34,500
‫مجموعه داستان کوتاهی که از همان منطقه
‫و افرادش الهام گرفته شده بود

347
00:15:34,666 --> 00:15:36,666
‫"موش‌گیر" یکی از داستان‌های این مجموعه می‌باشد.

