WEBVTT

01:23.230 --> 01:33.160
‫[جن زدگی در ونیز]

01:38.840 --> 01:42.870
‫[ونیز، ایتالیا،
‫۱۹۴۷]

01:43.400 --> 01:50.510
‫ترجمه از «محمدعلی sm،آیـــدا و نهــال»
‫::. mmli.sm & Ayda.NDR & iredprincess .::

02:31.210 --> 02:34.560
‫آقای پوآرو،
‫شیرینی‌هاتون رو آوردم.

02:37.180 --> 02:39.640
‫تخم‌مرغ‌ها رسیدن آقا.

02:43.980 --> 02:45.670
‫- پوآرو!
‫- پوآرو!

02:45.670 --> 02:47.300
‫آقای پوآرو،
‫باید کمکم کنین.

02:47.300 --> 02:49.500
‫سال گذشته پدر و مادرم
‫به‌طرز مرموزی فوت شدن.

02:49.500 --> 02:51.590
‫مدت کوتاهی بعدش هم
‫برادرم فوت شد.

02:51.590 --> 02:53.130
‫دکترمون دلیلش رو نمی‌دونه.

02:53.820 --> 02:56.300
‫خواهش می‌کنم قربان،
‫می‌ترسم جونم توی خطر باشه.

02:56.300 --> 02:57.920
‫مردم میگن نفرین شدیم.

03:03.600 --> 03:05.000
‫چی بهت گفتم؟

03:05.000 --> 03:07.280
‫فقط یه بار دیگه ایشون رو لمس کنی
‫ دستت رو قلم می‌کنم.

03:07.280 --> 03:08.880
‫ببخشید قربان.

03:11.980 --> 03:15.590
‫آقای پوآرو،
‫کار ضروری باهاتون دارم، خواهش می‌کنم.

03:33.960 --> 03:35.740
‫آقای پوآرو...

03:36.220 --> 03:37.240
‫یه خانمی اومدن.

03:37.240 --> 03:39.530
‫میگن به خاطر یه موضوع ضروری
‫به ونیز اومدن.

03:39.530 --> 03:41.240
‫میگن یکی از دوستان‌تون هستن.

03:41.240 --> 03:42.360
‫من دوستی ندارم.

03:42.360 --> 03:44.060
‫گفته بودن این رو میگین...

03:44.060 --> 03:46.040
‫برای همین گفتن که
‫این رو بهتون بدم.

03:46.900 --> 03:48.420
‫نویسنده.

03:50.800 --> 03:53.510
‫سلام آقای جوان.
‫مادرتون خونه‌ان؟

03:53.760 --> 03:56.460
‫محافظم رو ببخش.
‫از من دستور می‌گیره.

03:56.460 --> 03:58.780
‫هیشکی جز شیرینی‌پز حق وارد شدن نداره،
‫اون هم روزی دوبار.

03:58.780 --> 04:00.340
‫روزی دوبار؟

04:00.340 --> 04:03.260
‫- من رو که می‌شناسین. تا شام فقط سیب می‌خورم.
‫- بله.

04:03.260 --> 04:05.880
‫خدایا،
‫چقدر خوبه.

04:06.160 --> 04:08.220
‫شکلات کوشول مشولو.

04:08.220 --> 04:11.750
‫هرکول پوآرو واقعاً صداش در نمیاد.

04:12.100 --> 04:14.540
‫خودش رو بازنشست کرده.

04:14.540 --> 04:15.860
‫کیک به‌جای پرونده.

04:15.860 --> 04:17.280
‫خیلی راضی‌ام.

04:17.280 --> 04:18.580
‫نه.

04:18.580 --> 04:21.420
‫به این میگن خوشحالی،
‫نه راضی بودن.

04:21.420 --> 04:23.130
‫یه نویسنده باید فرق‌شون رو بدونه.

04:23.370 --> 04:25.860
‫حتی اگه ونیز رو واسه مخفی شدن
‫انتخاب کرده باشه.

04:25.860 --> 04:28.700
‫یک یادگاری زیبا،
‫به آرومی توی دریا غرق میشه...

04:28.700 --> 04:30.840
‫درست مثل ذهن شما
‫که هیچ انگیزه‌ای نداره.

04:30.840 --> 04:33.380
‫حالا به‌خاطر طرز بیان هوشمندانه‌ام
‫دست کمم نگیرین.

04:33.380 --> 04:35.860
‫من بهترین نویسندۀ داستان‌های معمایی‌ام.

04:35.860 --> 04:36.880
‫یا میشه گفت که بودم.

04:36.880 --> 04:39.820
‫۲۷ تا از ۳۰ تا کتابم پرتیراژترین بودن.

04:39.820 --> 04:43.010
‫لعنت به اون منتقدای سه کتاب آخرم.
‫به هیچ کدوم‌شون اهمیت ندادم.

04:43.010 --> 04:46.130
‫آریادنی اولیور،
‫از دیدن‌تون خیلی خوشحال شدم.

04:46.350 --> 04:48.130
‫بیاین دنبالم.

04:48.130 --> 04:50.500
‫وقتشه یکم روح به زندگی‌تون برگردونیم.

04:50.500 --> 04:51.680
‫خب پس.

04:52.220 --> 04:54.060
‫مگه نشنیدین؟
‫کار ضروریه.

04:54.060 --> 04:58.360
شما تنها کسی نیستین که اومدین من رو
‫با یه پروندۀ وسوسه‌انگیز اغوا کنین.

04:58.360 --> 05:01.320
‫پرونده نیست.
‫شیک‌تر از یه پرونده‌اس.

05:02.490 --> 05:06.280
‫اصلاً تو باغ نیستین.
‫مگه نمی‌دونین امروز چه روزیه؟

05:07.340 --> 05:09.780
‫شیک‌تر یعنی چی؟

05:14.380 --> 05:17.090
‫هالووین مبارک!
‫آره!

05:17.090 --> 05:20.340
‫ما آمریکایی‌ها آهنگ‌های جلف
‫و شکلات‌های مزخرف وارد کردیم...

05:20.340 --> 05:22.240
‫اما هالووین رو هم برگردوندیم.

05:22.240 --> 05:24.220
‫امشب یه مهمونی واسه بچه‌ها برگزار میشه.

05:24.220 --> 05:27.180
‫سلام بچه‌ها!
‫آمریکا میگه، «هالووین مبارک!»

05:27.780 --> 05:30.730
‫هی!
‫هالووین مبارک! ایول!

05:32.560 --> 05:35.260
‫پوآرو، یه چیزی پیدا کردم.
‫یه کسی رو.

05:35.260 --> 05:36.510
‫نمیشه توضیح داد.

05:36.680 --> 05:40.290
‫از هر جنبه‌ای بهش نگاه کردم
‫اما چیزی دستگیرم نشد.

05:40.720 --> 05:43.700
‫یه چیزایی تو سرتونه دوست من.

05:44.980 --> 05:47.540
‫«خانم رینولدز نامقدس.»

05:48.460 --> 05:50.910
‫به گفتۀ رسانه‌ها
‫ یا احضارکنندۀ ارواحه...

05:50.910 --> 05:53.440
‫«جویس رینولدز که به تازگی
‫ از زندان آزاد شده...

05:53.440 --> 05:56.130
‫آخرین زنی بود که
‫بر اساس قانون مصوب ۱۷۳۵ مجلس

05:56.130 --> 05:58.860
‫به دلیل جادوگری زندانی شده بود.»

05:59.420 --> 06:03.640
‫من تاحالا یه میلیون از این مثلاً پیشگوها رو دیدم
‫که همه‌شون کلاه‌بردار بودن.

06:03.640 --> 06:04.920
‫اما اون فرق داره.

06:05.280 --> 06:06.660
‫شگفت‌انگیزه.

06:06.660 --> 06:09.660
‫وقتی که با این خانم رینولدز
‫توی جلسه احضار روح نشسته بودم...

06:09.660 --> 06:11.020
‫یه اتفاقاتی افتاد.

06:11.020 --> 06:11.820
‫کلک زده.

06:11.820 --> 06:14.560
‫من باهوش‌ترین کسی‌ام که تاحالا دیدم
‫و از کارش سر در نیاوردم.

06:14.560 --> 06:16.020
‫برای همین اومدم سراغ نفر دوم.

06:16.020 --> 06:19.100
‫می‌خوام کاراگاه پوآرو
‫دلیلی برای این قضیه پیدا کنه...

06:19.100 --> 06:21.440
‫وگرنه بلا به دور،
‫باور می‌کنم.

06:21.440 --> 06:22.700
‫این کلکی که میگی رو پیدا کنین.

06:22.700 --> 06:24.760
‫با هم بریم به این جشن هالووین یتیم‌ها.

06:24.760 --> 06:28.560
‫بعدش به اون جلسه اخضار روح دعوت میشیم.

06:29.410 --> 06:33.300
‫- هی بچه‌ها، یه جشن واسه هالووین گرفتن.
‫- می‌خوای دختره رو ببری سر قرار؟

06:34.870 --> 06:38.260
‫از مهمونی لذت ببرین بچه‌ها.
‫حالا حالاها مونده تا بترسین.

07:29.540 --> 07:31.250
‫ایناهاش.

07:31.720 --> 07:33.890
‫کاخ لاکریم دی جیوانی.

07:34.740 --> 07:36.600
‫توی ونیز میگیم...

07:36.880 --> 07:39.700
‫«تموم خونه‌ها جن‌زده...

07:39.700 --> 07:41.820
‫یا نفرین شده‌ان.»

08:00.500 --> 08:02.860
‫حاضرین بچه‌ها؟

08:02.860 --> 08:05.050
‫آره!

08:10.280 --> 08:11.880
‫خیلی وقت پیش...

08:12.460 --> 08:15.220
‫این قصر یه یتیم‌خونه بود.

08:16.310 --> 08:21.700
‫دکترها و پرستاران خوبی
‫از بچه‌های خوب نگهداری می‌کردن.

08:21.700 --> 08:24.170
‫تا این که طاعون اومد.

08:24.740 --> 08:27.600
‫طاعون مردم رو می‌ترسوند...

08:27.600 --> 08:32.020
‫و ترس باعث میشد مردم
‫کارهای وحشتناکی بکنن.

08:34.660 --> 08:37.360
‫برای بچه‌ها بیش از حد ترسناک نیست؟

08:37.360 --> 08:40.000
‫داستان‌های ترسناک
‫ترس زندگی رو کمتر می‌کنن.

08:42.460 --> 08:46.160
‫طولی نکشید که
‫بچه‌ها فهمیدن تنهان.

08:46.160 --> 08:49.020
‫زندانی شده بودن تا بمیرن....

08:49.020 --> 08:54.210
‫گرسنگی می‌کشیدن،
‫صدا می‌زدن، چنگ می‌زدن.

08:54.580 --> 08:58.180
‫بعضی‌ها میگن که اون بچه‌ها
‫هنوز توی قصر مخفی شدن...

08:58.180 --> 09:00.600
‫و می‌خوان که بچه‌ها بیشتری
‫برن پیش‌شون.

09:00.600 --> 09:02.420
‫پس مواظب باشین...

09:02.420 --> 09:05.620
‫چون می‌خوان از دکترها و پرستارانی که...

09:05.620 --> 09:08.690
‫اونا رو تنها گذاشتن تا بمیرن،
‫انتقام بگیرن.

09:08.690 --> 09:13.660
‫مراقب علامت «انتقام کودکان» باشین.

09:15.160 --> 09:17.360
‫کسی که اینجا دکتر نیست،
‫هان؟

09:17.360 --> 09:18.460
‫نه.

09:18.460 --> 09:19.700
‫یا پرستار؟

09:19.700 --> 09:21.460
‫- نه.
‫- نه؟

09:21.460 --> 09:26.300
‫پس به گمونم دیگه می‌تونیم
‫مهمونی رو شروع کنیم!

09:36.350 --> 09:37.890
‫نه!
‫ندوین.

09:55.260 --> 09:59.290
‫لئوپولد.

10:00.120 --> 10:03.780
‫یه مهمونی واقعی گرفتن
‫و تو همش سرت تو کتابه.

10:03.780 --> 10:06.300
‫گفتم شاید واسه یه بار هم شده
‫بخوای با بقیۀ بچه‌ها بازی کنی.

10:06.300 --> 10:08.580
‫بازی‌ها مسخره‌ان.

10:08.580 --> 10:10.710
‫هالووین دنبال داستان‌های ترسناکه.

10:10.710 --> 10:13.380
‫شما اینطوری فکر نمی‌کنین،
‫خانم اولگا؟

10:13.380 --> 10:15.590
‫حداقل یکم کیک بخور.

10:16.220 --> 10:18.520
‫واسه یتیم‌هاس.

10:21.480 --> 10:22.900
‫من برم یه سری به پدر بزنم.

10:22.900 --> 10:24.480
‫اصلاً اهل مهمونی نیست.

10:33.260 --> 10:35.550
‫راهبه اومد.

10:36.020 --> 10:40.840
‫خانم اولیور، خیلی خوشحالم که اومدین.
‫شما نویسندۀ موردعلاقمین.

10:40.840 --> 10:45.340
‫داستان‌های رازآلود شما به من اطمینان میدن
‫که حق اشرار کف دست‌شون گذاشته میشه.

10:45.340 --> 10:49.290
‫متاسفانه زندگی واقعی
‫مثل داستان‌های تخیلی کارآگاهی نیست.

11:03.760 --> 11:05.160
‫حالت خوبه؟

11:05.160 --> 11:06.280
‫خیلی بالاس.

11:06.280 --> 11:08.880
‫می‌فهمم.
‫اینجا خیلی تاریکه، مگه نه؟

11:14.560 --> 11:16.000
‫ایشون میزبان‌مونن؟

11:16.000 --> 11:19.340
‫- اینجا خونۀ منه.
‫- صدای زیرِ رُونا دریک.

11:19.340 --> 11:22.560
‫این جنجرۀ طلایی
‫چه زندگی باشکوهی می‌تونست داشته باشه.

11:22.560 --> 11:23.980
‫با این حال اینجا زندگی می‌کنه.

11:23.980 --> 11:25.940
‫پس اون همه پول چیشد؟

11:25.940 --> 11:29.480
‫هرکسی که تاحالا اینجا زندگی کرده
‫قربانی یه مصیبت شده.

11:29.480 --> 11:31.280
‫به‌هرحال این فقط یه افسانه‌اس.

11:31.280 --> 11:33.420
‫«انتقام کودکان.»

11:33.420 --> 11:37.220
‫یکی سایۀ یه بچه رو روی دیوار می‌بینه
‫و بعدش اتفاق وحشتناکی می‌افته.

11:37.220 --> 11:39.540
‫مثل قضیۀ پارسال دخترش.

11:40.720 --> 11:42.660
‫امشب می‌خوایم از زبون اون بشنویم.

11:42.660 --> 11:44.880
‫دختر گم‌شده از اون دنیا.

11:45.620 --> 11:48.380
‫من همچین چیزهایی رو باور نمی‌کنم.

11:48.380 --> 11:49.980
‫معلوم میشه.

11:49.980 --> 11:53.420
‫اوه عزیزم،
‫چیزی نمیشه.

11:55.060 --> 11:57.630
‫خانم رُونا،
‫باز هم داره چکه می‌کنه.

11:58.440 --> 11:59.920
‫بابا؟

12:00.840 --> 12:03.000
‫حالت خوبه بابا؟

12:06.460 --> 12:08.380
‫قرص می‌خوای؟

12:09.160 --> 12:10.920
‫نه.

12:11.660 --> 12:13.220
‫یکم نوشیدنی پانچ چی؟

12:13.220 --> 12:16.600
‫اگه بخوای می‌تونیم بریم.

12:16.600 --> 12:18.320
‫چیزی نیست.

12:18.320 --> 12:20.380
‫به رُونا قول دادم که می‌مونم.

12:21.020 --> 12:22.160
‫خوبه.

12:22.160 --> 12:25.200
‫خیلی مشتاق دیدن قصر بودم.

12:27.200 --> 12:31.040
‫شما لطف بزرگی در حق این بچه‌ها می‌کنین،
‫خانم.

12:31.040 --> 12:32.800
‫در حق بزرگ‌ترها هم همینطور.

12:32.800 --> 12:35.440
‫دوست داری بازی «سیب‌خوری» رو
انجام بدین آقای پوآرو؟

12:35.440 --> 12:37.140
‫بهش می‌خوره سرگرم‌کننده باشه.

12:37.140 --> 12:39.030
‫سرگرمیش واسه من نیست.

12:46.340 --> 12:48.040
‫خوشحالم.

12:48.040 --> 12:50.860
‫خیلی وقت بود که تو این خونه
‫صدای خنده نپیچیده بود.

12:50.860 --> 12:53.540
‫خب،
‫قصر چشمگیریه.

12:53.540 --> 12:55.550
‫قابل شما رو نداره.

12:56.160 --> 13:00.420
‫پول کافی برای تعمیرش ندارم
‫و تحمل ندارم اینطوری ببینمش.

13:00.420 --> 13:04.170
‫هیشکی هم به قیمت نمی‌خردش.
‫اون هم بعد از این که...

13:05.720 --> 13:08.380
‫تو رو خدا،
‫وای نه!

13:16.060 --> 13:18.380
‫من رو ببخشین.

13:19.220 --> 13:24.630
‫امیدوار بودم دیدن این چهره‌ها
‫دردی که دارم رو کمتر کنه.

13:25.580 --> 13:26.830
‫خانم رُونا؟

13:26.840 --> 13:27.500
‫بله؟

13:27.500 --> 13:29.220
‫مهمون‌تون اومدن.

13:32.280 --> 13:34.600
‫خدایا،
‫خیلی نگرانم.

13:36.480 --> 13:38.840
‫شما به پیشگویی اعتقاد دارین؟

13:41.420 --> 13:43.260
‫این خونه مجبورم کرده که باور کنم.

13:43.940 --> 13:45.600
‫صداهایی داخلش هست.

13:45.600 --> 13:47.460
‫پچ‌پچ‌ها.

13:47.460 --> 13:49.080
‫هق‌هق‌ها.

13:49.780 --> 13:52.710
‫دخترم عادت داشت
‫شب‌ها بیدار بمونه و حرف بزنه.

13:53.700 --> 13:56.550
‫فکر می‌کردم با عروسک‌هاش حرف می‌زنه.

13:56.550 --> 13:58.560
‫دخترم...

13:58.560 --> 14:00.750
‫برای این که یه بار دیگه صداش رو بشنوم...

14:01.580 --> 14:03.640
‫حتی یه کلمه...

14:04.720 --> 14:08.000
‫حاضرم هرچی دارم رو
‫به خانم رینولدز بدم.

14:46.640 --> 14:49.250
‫این یکی قراره خیلی غم‌انگیز باشه.

14:50.040 --> 14:52.020
‫خانم رینولدز.

14:53.120 --> 14:55.920
‫همه‌چیز داخل سالن براتون مهیاس.

14:55.920 --> 14:58.710
‫همونطور که دستیارتون گفته بودن.

14:59.480 --> 15:01.680
‫خونه‌تون چقدر پر سر و صداس.

15:01.940 --> 15:04.720
‫قبل این که شروع کنیم
‫بچه‌‌ها میرن.

15:05.560 --> 15:07.550
‫چقدر زیاده...

15:07.550 --> 15:10.240
‫همه‌جا هست.

15:10.240 --> 15:12.980
‫خاطرات وحشتناک.

15:14.920 --> 15:17.890
‫اتاق دخترتون طبقۀ سومه.

15:18.690 --> 15:20.040
‫از کجا...؟

15:20.040 --> 15:22.460
‫میشه اونجا انجامش بدیم؟

15:22.460 --> 15:25.040
‫حتماً.

15:34.040 --> 15:35.940
‫آریادنه اولیور.

15:35.940 --> 15:37.420
‫دشمن خونیم.

15:37.420 --> 15:40.500
‫دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫خانم رینولدز نامقدس.

15:40.500 --> 15:42.420
‫اسمیه که مطبوعات از خودشون در آوردن.

15:42.420 --> 15:43.700
‫مطمئن نیستم ازش خوشم بیاد.

15:43.700 --> 15:48.590
‫شب‌بخیر خانم،
‫انتظار داشتم شما...

15:48.590 --> 15:49.970
‫دراماتیک‌تر باشم؟
‫مسخره‌تر باشم؟

15:50.040 --> 15:51.010
یه عجوزۀ پیر باشم؟

15:51.010 --> 15:53.820
‫بله،
‫مناسب‌ترین کلمه همینه.

15:53.820 --> 15:55.760
‫عجوزه.
‫عجوزۀ پیر.

15:55.760 --> 15:58.320
‫چیزی که الان هستم
‫خواستۀ خودم نبوده.

15:58.320 --> 16:01.220
‫از کلمه احضارکننده خوشم میاد،
‫به ارواح هم نزدیک‌تره.

16:01.220 --> 16:04.550
‫من نه کوچیکم و نه بزرگ.
‫اصلاً هم جالب نیستم.

16:04.550 --> 16:07.670
‫اما می‌تونم با مرده‌ها حرف بزنم.

16:07.670 --> 16:08.900
‫شما کی باشین؟

16:08.900 --> 16:10.920
‫من هرکول پوآرو هستم.

16:10.920 --> 16:12.450
‫هرکول پوآرو بودین.

16:12.450 --> 16:13.920
‫جناب کارآگاه.

16:13.920 --> 16:16.820
‫شما هرچیزی هستین جز احضارکننده.
‫نسبتاً مشهور هم هستین.

16:16.820 --> 16:19.400
‫پروندۀ نسبتا مشهور بعدی‌تون منم؟

16:19.400 --> 16:21.940
‫من از پرونده‌ها بازنشسته شدم.

16:21.940 --> 16:25.020
‫اما اومدین اینجا
‫تا من رو بدنام کنین.

16:25.020 --> 16:28.840
‫به همین دلیل نیست که نویسندۀ بزرگ
‫شما رو آورده اینجا؟

16:30.640 --> 16:32.970
‫اومدم اینجا تا یه خانم اولیور
‫لطفی بکنم...

16:32.970 --> 16:35.650
‫که علاقه زیادی به روش‌های الهی شما
‫دربارۀ پیشگویی داشتن.

16:35.650 --> 16:36.740
‫خانم،
‫باید بهتون بگم که...

16:36.740 --> 16:40.740
‫توی تمام زندگیم
‫تحت‌تاثیر امثال شما قرار نگرفتم.

16:41.050 --> 16:42.120
‫امثال من؟

16:42.120 --> 16:45.500
‫فرصت‌طلب‌هایی که از درمانده‌ها
‫سوءاستفاده می‌کنن، درست میگم؟

16:45.500 --> 16:48.660
‫شما به زنده موندن روح پس از مرگ
‫باور ندارین؟

16:48.660 --> 16:50.170
‫ایمانم رو از دست دادم.

16:50.170 --> 16:51.640
‫چه غم‌انگیز.

16:51.640 --> 16:54.640
‫بله، همینطور هم هست.
‫حقیقت غم‌انگیزه.

16:57.200 --> 16:58.380
‫لطفاً درک کنین خانم...

16:58.380 --> 17:00.480
‫من با آغوشی باز از هرگونه نشونه....

17:00.480 --> 17:04.380
‫از شیطان یا اهریمن یا شبح استقبال می‌کنم...

17:04.380 --> 17:06.800
‫چون اگه شبحی باشه،
‫یعنی روحی هست.

17:06.800 --> 17:09.400
‫اگه روحی باشه،
‫یعنی خدایی هست که خلقش کرده...

17:09.400 --> 17:11.620
‫و اگه خدا وجود داشته باشه،
‫یعنی همه‌چی داریم.

17:11.620 --> 17:13.800
‫معنا، نظم، عدالت.

17:13.800 --> 17:16.120
‫اما من دنیا دیده‌ام.

17:16.120 --> 17:18.340
‫هزاران جرم،
‫دوتا جنگ...

17:18.340 --> 17:22.800
‫زیان بی‌تفاوتی انسان‌ها رو دیدم،
‫پس جواب آخرم «نه» هست.

17:22.800 --> 17:24.360
‫نه خدایی هست
‫و نه شبحی.

17:24.360 --> 17:28.060
‫و با کمال احترام، نه احضارکننده‌ای
‫که بتونه باهاشون حرف بزنه.

17:39.360 --> 17:41.900
‫می‌گفتین؟

18:02.380 --> 18:04.620
‫حالا نه این که خیلی خونه تمیز بود.

18:04.620 --> 18:06.900
‫نباید بعد از تاریکی اینجا باشم.

18:06.900 --> 18:09.180
‫گمون نکنم اذیت‌مون کنن.

18:09.180 --> 18:11.420
‫کیا؟

18:12.500 --> 18:14.280
‫مگه بعد از تاریکی چی میشه؟

18:14.280 --> 18:16.680
‫خب،
‫هنوز هم میگین کلاه‌برداره؟

18:16.680 --> 18:21.240
‫سقف به‌خاطر آب آسیب دیده،
‫هرآن ممکن بود با تک تک قد‌م‌ها بیفته.

18:21.240 --> 18:24.670
‫لااقل بابت این زمان‌بندی تحسین‌شون کنین.

18:28.800 --> 18:31.750
‫اتاق خانم آلیسیا این بالاس.

18:33.200 --> 18:36.340
‫وقتی دوباره چراغ‌ها روشن بشن

18:36.340 --> 18:39.000
‫سرتاسر دنیا

18:39.000 --> 18:40.900
‫و...

18:45.280 --> 18:47.580
‫میشه لطفاً بگین
‫اون دخترخانم چطور فوت شدن؟

18:47.580 --> 18:49.660
‫از بالکن پرت شدن توی کانال آب.
‫غرق شد.

18:49.660 --> 18:50.700
‫خودکشی کرده.

18:50.700 --> 18:53.420
‫تقصیر اون نبوده.
‫تحت‌فشار گذاشتنش.

18:53.420 --> 18:54.840
‫خانم سمینوف،
‫خواهش می‌کنم.

18:54.840 --> 18:56.000
‫پس چی آقای دکتر؟

18:56.000 --> 18:59.660
‫شما که مراقبش بودین.
‫خودتون دیدین.

19:08.880 --> 19:11.710
‫صبر کنین لطفاً.

19:12.940 --> 19:14.700
‫امشب کی داخل اینجا بوده؟

19:14.700 --> 19:16.580
‫خانم رینولدز؟
‫دستیارشون؟

19:16.580 --> 19:18.980
‫هیچکس.
‫تنها کلیدش دست منه.

19:18.980 --> 19:22.420
‫از زمان مرگ خانم آلیسیا،
‫کسی جز من پاش رو اینجا نذاشته.

19:23.520 --> 19:25.550
‫اون هم برای گردگیری
‫و دیدن هری.

19:26.820 --> 19:29.600
‫هری کیه؟

19:31.560 --> 19:33.460
‫دوستش.

19:33.460 --> 19:36.500
‫همه‌چی رو بهش گفته.

19:36.500 --> 19:39.490
‫قبل این که بمیره حرف می‌زد.

19:39.920 --> 19:42.540
‫حالا فقط گریه می‌کنه.

19:44.800 --> 19:47.540
‫هیچ‌چیز بعد رفتنش تکون نخورده.

19:50.740 --> 19:54.550
‫خانم رُونا نذاشتن چیزی رو تکون بدم.

20:19.680 --> 20:21.860
‫اون و آلیسیا جدانشدنی بودن.

20:21.860 --> 20:23.640
‫- نمی‌‌تونی من رو بگیری!
‫- چرا، می‌تونم!

20:23.640 --> 20:26.640
‫این قصر جای دنج‌شون بود.

20:26.640 --> 20:30.220
‫بین سفرهاش برای اجرای اُپراش
‫یه هفته میومد خونه.

20:30.220 --> 20:33.340
‫اما اشباح همیشه کنار آلیسیا بودن.

20:34.580 --> 20:37.040
‫بزرگ شدنش خیلی قشنگ بود.

20:37.040 --> 20:41.420
‫بعدش با سرآشپزش مکسیم آشنا شد.

20:41.420 --> 20:44.260
‫خیلی زود نامزد کردند.

20:44.260 --> 20:46.340
‫عاشق هم بودن.

20:46.340 --> 20:49.420
‫بعدش با نامزدش دعواشون شد.

20:49.420 --> 20:51.920
‫برگشت اینجا توی قصر.

20:51.920 --> 20:54.840
‫از این موقع بود که بچه‌ها رو دید.

20:54.840 --> 20:57.740
‫بچه‌ها اون رو برای خودشون می‌خواستن.

20:57.740 --> 21:00.540
‫هفته‌های آخر توی تختش زجر می‌کشید...

21:00.540 --> 21:02.210
‫یه چیزهایی می‌دید.

21:02.210 --> 21:03.500
‫یه سایه‌هایی.

21:03.500 --> 21:06.040
‫می‌گفت بچه‌ها صداش می‌زدن.

21:06.040 --> 21:08.760
‫«می‌خوان پیش‌شون باشی.»

21:08.760 --> 21:11.590
‫دیوونه‌اش کردن.

21:12.860 --> 21:15.640
‫خانم رُونا هیچوقت تنهاش نذاشت...

21:15.640 --> 21:19.170
‫به ارواح التماس می‌کرد که ولش کنن.

21:19.590 --> 21:22.480
‫اما نکردن.

21:25.500 --> 21:27.360
‫از خودشون اثر به جا گذاشتن...

21:27.360 --> 21:29.560
‫اثر انتقام کودگان.

21:29.560 --> 21:32.050
‫پلیس گفت اون بریدگی‌ها
‫بر اثر سقوط بوده.

21:33.420 --> 21:35.420
‫پلیس...

21:35.420 --> 21:37.420
‫گوش می‌کنم.

21:37.420 --> 21:41.110
‫حالا هم این زنه اومده،
‫می‌خواد مزاحم روح آلیسیا شه.

21:41.340 --> 21:43.160
‫گوش می‌کنم.

21:43.160 --> 21:46.680
‫و مطمئن باشین آقا،
‫این اصلاً‌ درست نیست.

21:46.680 --> 21:49.560
‫این بر خلاف طبیعت
‫و ضد پروردگاره.

21:50.160 --> 21:52.720
‫یکی تاوانش رو میده.

21:52.720 --> 21:55.800
‫گوش می‌کنم.

21:57.260 --> 21:59.940
‫اینجا پر از اندوهه.

22:11.520 --> 22:13.470
‫بابا.

22:13.470 --> 22:15.510
‫آره.

22:15.510 --> 22:18.440
‫بابا خرگوشه.

22:29.170 --> 22:30.660
‫مکسیم،
‫نه.

22:30.660 --> 22:35.220
‫«مکسیم، ساعت 10 شب توی قصر باش،
‫خبرهای مهمی درمورد آلیسیا دریک هست.»

22:35.220 --> 22:36.540
‫- من دعوت شدم.
‫- اما من نکردم.

22:36.540 --> 22:38.330
‫همیشه می‌خوای من رو پرت کنی بیرون،
‫رُونا.

22:38.460 --> 22:39.860
‫هیچوقت هم فایده نداشته.

22:39.860 --> 22:41.960
‫اگه موضوعی برای شنیدن هست،
‫گوش می‌کنم.

22:41.960 --> 22:43.800
‫خب این رو به نامزد جدیدت بگو.

22:43.800 --> 22:46.300
‫بعد این که آلیسیا مُرد
‫شیش ماه تموم منتظر موند.

22:46.470 --> 22:47.760
‫شنیدم ثروث زیادی داره.

22:47.760 --> 22:50.460
‫ثروتش بابت زمین‌های اهدا شده
‫توسط شاه جُرجه.

22:50.460 --> 22:52.760
‫تو خیابون مدیسون
‫واسم یه کافه رستوران خریده.

22:52.760 --> 22:55.080
‫قراره یه نیویورکی باشم،
‫تازه از اون وضع‌خوباش...

22:55.080 --> 22:57.880
‫که البته نیویورکی‌ها همه‌شون وضع‌خوبن.

22:57.880 --> 22:59.900
‫بیا یه سری بزن.
‫واست یه هات‌داگ می‌خرم.

22:59.900 --> 23:00.860
‫پرتش کنم بیرون؟

23:00.860 --> 23:02.960
‫امتحان کن.

23:03.420 --> 23:05.720
‫یه بهونه برام جور کن.

23:05.720 --> 23:09.090
‫هرکاری دلت می‌خواد بکن مکسیم.
‫مثل همیشه.

23:10.560 --> 23:13.940
‫من هم عزادارم،
‫رُونا.

23:17.600 --> 23:20.140
‫چند نفریم؟
‫نُه یا ده؟

23:20.140 --> 23:22.420
‫نمی‌دونم.
‫به گمونم بهتره 12 تا صندلی برداری.

23:22.550 --> 23:23.780
‫خونه پرِ پره.

23:23.780 --> 23:28.470
‫جلسه احضار روح؟
‫احضارکننده آوردین؟ واقعاً؟

23:33.540 --> 23:35.700
‫ماشین تحریر.

23:35.700 --> 23:38.960
‫خبری از تختۀ احضار
‫یا گوی شیشه‌ای نیست؟

23:38.960 --> 23:42.140
‫من خودم رو بیشتر یه منشی می‌دونم.

23:42.140 --> 23:44.420
‫صداها حرف می‌زنن...

23:46.030 --> 23:48.040
‫و من هم می‌نویسم.

23:52.920 --> 23:56.470
‫لئوپولد،
‫بهتره بری تو کتابخونه کتاب بخونی.

23:56.470 --> 23:58.330
‫می‌خوام آلیسیا رو ببینم.

23:58.500 --> 23:59.840
‫دوست من هم بود.

23:59.840 --> 24:01.860
‫از اشباح نمی‌ترسی؟

24:01.860 --> 24:03.660
‫من اینجا همیشه با اشباح حرف می‌زنم.

24:03.660 --> 24:06.380
‫واقعاً؟

24:06.380 --> 24:09.050
‫میگن کلاه‌برداری.

24:23.820 --> 24:29.020
‫تا وقتی که از حالت خلسه در نیومدم
‫کسی بهم دست نزنه.

24:29.020 --> 24:31.180
‫آلیسیا دریک...

24:31.180 --> 24:35.780
‫مطمئنم تو بودی
‫که من رو صدا کردی.

24:42.020 --> 24:43.920
‫ارواح زیادی هست.

24:43.920 --> 24:48.010
‫این خونه پر از مردگانه.

24:48.010 --> 24:50.550
‫بعضی‌هاشون آرامش ندارن.

24:50.880 --> 24:52.630
‫ادامه بدیم خانم رینولدز؟

24:52.630 --> 24:54.160
‫آره.

24:54.160 --> 24:58.920
‫اگه قراره صدای کسی شنیده بشه،
‫باید بشنویمش.

24:58.920 --> 25:01.180
‫گوش می‌کنیم.

25:01.180 --> 25:05.930
‫ای ارواح، شما جیغ و فریاد می‌کنین
‫اما کسی نمی‌شنوه.

25:05.930 --> 25:08.240
‫اما حالا می‌شنویم.

25:08.240 --> 25:09.990
‫آلیسیا دریک...

25:09.990 --> 25:12.680
‫صدات رو پیدا کن.

25:13.380 --> 25:16.120
‫یهو هوا سرد شد.
‫کس دیگه‌ای احساس خنکی می‌کنه؟

25:16.120 --> 25:18.410
‫کسی اونجاس؟

25:24.240 --> 25:25.590
‫«آ».

25:25.590 --> 25:26.560
‫آره.

25:26.800 --> 25:28.480
‫به خدا به کلیدها دست نزد.

25:28.480 --> 25:30.520
‫حتماً زده.
‫اینقدر احمق نباشین.

25:30.520 --> 25:32.600
‫اشتباهه.
‫خیلی هم اشتباهه.

25:32.600 --> 25:35.620
‫کی اونجاس؟
‫آلیسیا دریک.

25:35.620 --> 25:37.500
‫گوش می‌کنم.

25:37.500 --> 25:39.290
‫ما اینجاییم.

25:39.290 --> 25:41.200
‫گوش می‌کنم.

25:41.200 --> 25:43.020
‫عید مردگانه.

25:43.020 --> 25:44.230
‫نزدیکیم.

25:44.230 --> 25:46.020
‫روحت نزدیکه...

25:46.050 --> 25:48.670
‫صدات بلنده.

25:50.380 --> 25:51.410
‫آلیسیا.

25:51.900 --> 25:53.140
‫«آ».
‫آلیسیا.

25:53.140 --> 25:55.990
‫آلیسا،
‫رنجت رو حس می‌کنم.

25:55.990 --> 25:59.290
‫درد داره؟
‫لطفاً‌ بهم بگو.

25:59.290 --> 26:01.100
‫کسی بهت صدمه زده؟

26:01.790 --> 26:03.370
‫- آره.
‫- نه!

26:03.600 --> 26:05.320
‫پوآرو،
‫بذار کارش رو تموم کنه!

26:05.320 --> 26:09.720
‫نه! بیاین اول با همدست پنهونیش
‫توی دودکش

26:09.720 --> 26:11.780
‫آشنا شیم.

26:12.420 --> 26:14.010
‫نیکولاس،
‫چیزیت که نشد؟

26:14.220 --> 26:15.070
‫خوبم.

26:15.070 --> 26:19.060
‫نیکولاس.
‫دستیار دوم.

26:19.060 --> 26:20.420
‫از دیدنت خوشحال شدم.

26:20.420 --> 26:24.460
‫با توجه به شباهت
‫و چشمای تیزبین سبز رنگت...

26:24.460 --> 26:27.380
‫تو رو برادر ناتنتی دستیار اول
‫درنظر می‌گیرم.

26:27.980 --> 26:30.590
‫سوییچ مغناطیسی.

26:32.320 --> 26:34.820
‫این هم از ماشین تحریر سخن‌گو.

26:34.820 --> 26:35.600
‫یعنی الکیه؟

26:35.600 --> 26:38.460
‫خانم سمینف، تعهدتون به خانه‌داری
‫می‌تونه بهتر بشه.

26:38.460 --> 26:39.980
‫گفتین هیشکی جز شما
‫توی این اتاق نبوده...

26:39.980 --> 26:42.540
‫با این حال ردپای دوست جدیدمون
‫توی شومینه به جا مونده.

26:42.540 --> 26:46.340
‫خراش مشخص روی سوراخ کلید هم
‫نشون میده که قفل به تازگی باز شده.

26:46.340 --> 26:48.580
‫خانم اولیور،
‫باید یه موضوع جدید واسه کتاب‌تون پیدا کنین.

26:48.580 --> 26:50.500
‫خانم دریک،
‫بهتون تسلیت میگم...

26:50.500 --> 26:53.760
‫اما این وحی‌ها همش الکیه.

26:55.380 --> 26:57.960
‫نه!

27:17.060 --> 27:18.340
‫بابا کجاس؟

27:18.340 --> 27:19.000
‫آلیسیا.

27:19.000 --> 27:21.420
‫تو برش داشتی؟
‫تو بودی؟

27:21.420 --> 27:22.700
‫من به هیچی دست نزدم.

27:29.590 --> 27:31.840
‫آلیسیا.

27:31.840 --> 27:33.460
‫مامان.

27:36.040 --> 27:39.460
‫مامان؟

27:39.460 --> 27:41.860
‫تشنمه.

27:41.860 --> 27:44.820
‫خیلی تشنمه.

27:44.820 --> 27:47.420
‫آلیسیا؟

27:49.600 --> 27:51.660
‫درد دارم.

27:51.660 --> 27:53.670
‫چرا تنهام گذاشتی؟

27:53.670 --> 27:55.420
‫نه.

27:55.420 --> 27:57.700
‫نمی‌خوام...

27:57.700 --> 27:59.910
‫نمی‌خوام بمیرم.

27:59.910 --> 28:01.670
‫چه اتفاقی داره می‌‌افته؟

28:01.670 --> 28:03.340
‫آلیسیا...

28:03.340 --> 28:04.800
‫داره نشونم میده.

28:04.800 --> 28:06.180
‫می‌بینمش...

28:06.340 --> 28:07.750
‫روی بالکنه.

28:07.750 --> 28:09.130
‫تنها نیست.

28:09.130 --> 28:10.820
‫اون نپریده.

28:10.820 --> 28:13.380
‫قاتل!

28:13.380 --> 28:16.220
‫تو من رو کشتی.
‫تو من رو کشتی.

28:16.220 --> 28:18.380
‫کی؟

28:18.380 --> 28:19.300
‫نشونم بده.
‫کی؟

28:21.040 --> 28:23.680
‫تو من رو کشتی!
‫تو من رو کشتی!

28:23.680 --> 28:26.130
‫- تو من رو کشتی!
‫- کی بهت آسیب رسونده؟

28:26.320 --> 28:27.710
‫تو من رو کشتی!

28:27.710 --> 28:29.660
‫- تو من رو کشتی!
‫- نشونم بده!

28:29.700 --> 28:30.990
‫تو من رو کشتی!

28:31.000 --> 28:32.370
‫کی بهت آسیب رسونده؟

28:32.370 --> 28:34.680
‫چیشد؟

28:34.680 --> 28:37.040
‫قتل!

29:00.130 --> 29:01.880
‫زنیکه شیطان‌صفت.

29:01.880 --> 29:04.420
‫واقعاً نامقدسه.

29:04.420 --> 29:06.760
‫صدای آلیسیا بود.

29:07.000 --> 29:09.120
‫حتماً یکی اون رو کشته.

29:09.120 --> 29:10.840
‫نمیشه ثابت کرد
‫که این اتفاقات واقعی بوده.

29:10.840 --> 29:12.630
‫- پس جی بوده؟
‫- نقش بازی کردن.

29:12.630 --> 29:14.280
‫تئاتر.
‫که همه‌مون رو بترسونه.

29:14.510 --> 29:16.320
‫تو رادیو که برنامۀ «جنگ دنیاها» رو
‫ پخش نکرده بودن.

29:16.320 --> 29:18.720
‫درها یهو باز شدن.
‫من که توجیهی براش پیدا نمی‌کنم.

29:18.720 --> 29:20.400
‫اما من می‌کنم.

29:20.400 --> 29:21.860
‫اون دختر من بود.

29:24.220 --> 29:25.520
‫وای نه.

29:25.520 --> 29:27.750
‫جرات نداری بدون این که بگی
‫از اینجا بری.

29:27.750 --> 29:30.120
‫هرچی من دیدم رو دیدی
‫و چیزی که تو دیدی...

29:30.120 --> 29:30.840
‫الکی بود.

29:30.840 --> 29:33.840
‫واقعی بود.
‫اون زن مدرکه. یه مدرک زنده.

29:34.290 --> 29:35.660
‫عنوان کتابم هم انتخاب کردم.

29:35.660 --> 29:38.670
‫مطمئن باش که موضوع کتاب بعدیمه
‫و مطمئن باش که می‌ترکونه.

29:38.670 --> 29:40.480
‫کتاب محشری میشه.

29:40.480 --> 29:43.000
‫وای خدا،
‫باید از همین حالا شروعش کنم.

29:43.000 --> 29:45.000
‫زنی که هرکول پوآرو را هاج و واج کرد.

29:45.000 --> 29:49.320
‫قبول دارم که همین حالا نمی‌تونم از تموم روش‌هاش
‫ سر در بیارم اما مطمئن باش که میارم.

29:49.320 --> 29:49.850
‫نمیاری.

29:49.850 --> 29:51.900
‫بیخیال،
‫باید نفس راحت بکشی.

29:51.900 --> 29:56.020
‫باور کردن و دونستن این که
‫دنیا راز و سِر داره، شگفت‌انگیره.

29:56.020 --> 29:59.140
‫خدایی که اونقدر براش اهمیت داره
‫تا ارواح ابدی رو بعد از مرگ

29:59.140 --> 30:01.400
‫- بیافرینه...
‫- بعد مرگ هیچی نیست.

30:01.400 --> 30:03.740
‫یه چیزی هست.

30:04.180 --> 30:08.240
‫اگه خدایی در کار بود،
‫به‌خاطر اون قوانینش رو دور نمی‌زد.

30:15.780 --> 30:18.540
‫حالت خوبه.

30:18.540 --> 30:20.660
‫امیدوارم فردا برگردی.

30:20.660 --> 30:23.980
‫رُوِنا ازم قول گرفته
‫تا فردا باز احضار روح کنم.

30:28.880 --> 30:32.880
‫خانم اولیور هم میگن
‫که باید خودم رو برای شهرت آماده کنم.

30:32.880 --> 30:35.860
‫- دکتر، یه قایق پیدا می‌کنم.
‫- مرسی.

30:35.860 --> 30:39.600
‫این ارواح واقعاً‌ وحشی بودن.

30:39.600 --> 30:42.780
‫نشست‌های احضار
‫همیشه یه قیمتی دارن.

30:42.780 --> 30:45.490
‫که مطمئنم شما هم دارین.

30:45.490 --> 30:48.980
‫شما یه کلاه‌بردارین،
‫از اون با استعدادهاش.

30:48.980 --> 30:51.480
‫کاش کلاه‌بردار بودم.

30:51.480 --> 30:54.080
‫دردش کمتر بود.

30:54.080 --> 30:56.940
‫فکر کنم شما هم یه چیزایی ازش بدونین.

30:56.940 --> 30:59.630
‫یه نفر که می‌میره
‫ما به اطرفیانش تسلیت میگیم...

30:59.630 --> 31:02.480
‫اما از رازهاش خبر داریم.

31:02.480 --> 31:05.860
‫هردو آفریده شدیم
‫به نمایندگی مُردگان حرف بزنیم...

31:05.860 --> 31:10.040
‫که به گمونم مردگان رو هم
‫خیلی خوب می‌شناسیم.

31:10.040 --> 31:15.960
‫تصور کنین یه پرستار توی جنگ هست
‫که صداش اشباح رو می‌شنوه...

31:15.960 --> 31:19.500
‫و دورش پر از جیغ و فریاده.

31:19.500 --> 31:21.040
‫توی اتاقش...

31:21.040 --> 31:23.260
‫توی ذهنش.

31:23.260 --> 31:28.340
‫هرروز انبوهی از مردم می‌مردن.

31:28.340 --> 31:31.960
‫و تنها چیزی که این درد رو آروم می‌کنه...

31:31.960 --> 31:34.560
‫گفتن عزاداری‌هاییه که شنیده.

31:34.560 --> 31:38.960
‫تا اونجایی که می‌تونم
‫دردش رو آروم می‌کنم.

31:39.800 --> 31:41.300
‫شما ناراضی‌این؟

31:41.300 --> 31:45.700
‫کاری کردین که یه مادر باور کنه
‫ روح دخترش در عذابه.

31:45.700 --> 31:47.180
‫سخاوتمندانه نیست.

31:47.180 --> 31:48.640
‫خوشایند و متواضعانه نیست.

31:48.640 --> 31:49.540
‫دردش رو حس کردم.

31:49.920 --> 31:51.520
‫شاهد یه قتل بودم...

31:51.520 --> 31:53.680
‫دیدین که کی
‫آلیسیا دریک رو کشته؟

31:53.680 --> 31:55.940
‫مشخص نبود.
‫شاید فردا بشه.

31:55.940 --> 31:57.270
‫یه بهونه دیگه
‫واسه پول بیشتر.

31:57.270 --> 31:59.860
‫- واسه چی...؟
‫- بچه‌ها رو به وحشت انداختین،‌خانم رینولدز.

31:59.860 --> 32:02.600
‫شاید بهتر باشه ازشون یاد بگیرین.

32:02.600 --> 32:04.760
‫بچه‌ها هم زجر می‌کشن...

32:04.760 --> 32:06.760
‫به اندارۀ‌ همون یتیم‌ها...

32:06.760 --> 32:10.930
‫و با این حال می‌تونن بخندن و بازیگوشی کنن
‫و سیب‌بازی کنن.

32:10.930 --> 32:12.360
‫اون‌ها زنده‌ان.

32:12.840 --> 32:14.040
‫اما تو...

32:14.040 --> 32:16.940
‫هرجا رفتی آدم‌هاش
‫رو به نفرین مرگ دچار کردی!

32:16.940 --> 32:19.560
‫تمام طولِ عمرت.

32:19.560 --> 32:21.840
‫سربازها...

32:21.840 --> 32:24.960
‫دوست‌ها،

32:24.960 --> 32:28.340
‫کاترین،

32:30.320 --> 32:32.180
‫این آخرین دیدار ما بود.

32:34.060 --> 32:36.660
‫شما اصرار دارید که
‫حرف‌هاتون واقعیت داره.

32:36.660 --> 32:40.160
‫گیریم که واقعیت نداره؛
‫به کی آسیب رسوندم؟

32:40.160 --> 32:43.040
‫هیچ سحر و جادویی اگه آدم از ته قلب‌ش نخواد

32:43.040 --> 32:46.760
‫سر و کله‌ش پیدا نمی‌شه.

32:54.200 --> 32:56.960
‫سخت نگیر بابا.

32:56.960 --> 32:59.920
‫شاید خوشت اومد!

32:59.920 --> 33:03.340
‫می‌خواستم بگم فراموشم نکن،

33:03.340 --> 33:06.200
‫اما مطمئنم نمی‌کنی!

34:24.980 --> 34:27.020
‫سخت نگیر!

35:12.060 --> 35:13.880
‫آقای پوآرو!

35:15.040 --> 35:16.880
‫آقای پوآرو!

35:19.020 --> 35:21.600
‫آقای پوآرو، صدام رو می‌شنوید؟

35:21.600 --> 35:23.740
‫کی این‌کار رو باهاتون کرده؟

35:23.740 --> 35:27.480
‫پیشِ خانم رینولدز بودم که...

35:28.120 --> 35:30.760
‫اومدم بازی سیب‌ها رو انجام بدم.

35:32.980 --> 35:37.260
‫ماسک‌ام رو دادم بالا.

35:37.260 --> 35:40.700
‫ماسک اون بود.

35:40.700 --> 35:44.000
‫خانم رینولدز کجاست؟

35:47.540 --> 35:48.620
‫چی شده؟

35:48.620 --> 35:49.710
‫- صدای چی بود؟
‫- چه‌خبر شده؟

35:49.710 --> 35:51.040
‫- صدای اون بود؟
‫- چی شده؟

35:53.750 --> 35:54.760
‫چی شده؟

36:22.340 --> 36:24.490
‫زنگ می‌زنم به پاسگاهی که قبلاً توش کار می‌کردم.

36:24.490 --> 36:26.440
‫مسئول اون‌جا رو می‌شناسم.

36:29.080 --> 36:30.670
‫مگه کابینت‌ها خالی نبودن؟

36:30.670 --> 36:33.520
‫نه، این چایی باقی مونده از مهمونی‌ـیه.

36:33.520 --> 36:36.440
‫عسل‌ هم توی کمد لباس‌ها بود.

36:36.440 --> 36:37.260
‫ممنون.

36:37.260 --> 36:39.550
‫من ویتاله پروفولیو هستم.

36:40.700 --> 36:42.580
‫الان چیکار کنیم؟

36:42.580 --> 36:45.060
‫اون واسطه‌مون بود.

36:45.420 --> 36:47.590
‫بدون اون می‌ریم.

36:47.590 --> 36:49.680
‫قول می‌دم.

36:49.680 --> 36:51.820
‫هیچ‌کدوم‌تون کسی رو
‫توی راه‌پله‌ها ندید؟

36:51.820 --> 36:53.480
‫یه‌چیزایی وجود دارن که
‫نمی‌شه دیدشون.

36:53.480 --> 36:55.360
‫شاید خودش پریده!

36:55.360 --> 36:56.540
‫همچین کارهایی ازش بعید نبود.

36:56.540 --> 36:59.320
‫نه، نه. خانم رینولدز
‫اصلاً اهل این کارها نبود.

36:59.320 --> 37:00.780
‫راجع به یه قتل صحبت می‌کرد.

37:00.780 --> 37:01.870
‫حتماً یه‌چیزی می‌دونسته.

37:01.870 --> 37:03.660
‫هنوز فکر می‌کنی
‫حرف‌هاش واقعیت داشتن؟

37:03.660 --> 37:06.540
‫بی‌خیال. اون داستان‌ها رو از خودش
‫در آورده بود تا توجه نویسنده‌ها رو جلب کنه

37:06.540 --> 37:08.500
‫و بتونه پول در بیاره!

37:08.500 --> 37:10.420
‫- پس چرا الان مُرده؟
‫- قانون جاذبه!

37:10.420 --> 37:12.590
‫با صدای آلیسیا حرف می‌زد.

37:12.590 --> 37:15.840
‫اینطوری نگاهم نکنید. اون لحظه
‫خانم نویسنده‌تون داشت بازجویی‌ام می‌کرد

37:15.840 --> 37:17.930
‫ازش بپرسید.
‫اصلاً چرا از آقای دکتر نمی‌پرسید کجا بوده؟

37:17.930 --> 37:20.050
‫اون مرتیکه مریض قبلاً
‫هم آدم کشته!

37:20.050 --> 37:22.590
‫هیچکس مقصر نیست!
‫همه می‌دونیم قضیه از چه قراره!

37:22.880 --> 37:25.180
‫موجودات خبیثی توی این
‫خونه زندگی می‌کنن.

37:25.180 --> 37:29.520
‫اون احضارـشون کرد و اون‌ها
‫دست رد به سینه‌ش نزدن!

37:29.520 --> 37:32.300
‫توی جنگ، قبل از این‌که
‫توانایی‌هاش رو کشف کنه!

37:32.300 --> 37:33.840
‫خانم رینولدز تو ارتش بریتانیا بوده.

37:33.840 --> 37:36.500
‫تو یکی از اردوگاه‌های «مالت»
‫خدمت می‌کرده.

37:36.500 --> 37:38.620
‫- اون یه پرستار بود.
‫- پرستار؟

37:38.620 --> 37:40.780
‫انتقام کودکان!

37:42.600 --> 37:43.900
‫می‌گن تو این آب و هوا خطرناکه!

37:43.900 --> 37:46.010
‫تا وقتی طوفان آروم نشه نمی‌تونن
‫قایقی بفرستن.

37:46.010 --> 37:46.940
‫یعنی کِی؟

37:46.940 --> 37:48.340
‫پلیس که نمی‌دونه خانم.

37:48.340 --> 37:50.640
‫منکه نمی‌تونم اینجا
‫بشینم و دست رو دست بذارم.

37:50.640 --> 37:53.760
‫هیچ‌وقت شب این‌جا نموندم
‫و الان هم نمی‌مونم.

37:55.550 --> 37:56.920
‫چی شده؟

37:56.920 --> 37:59.800
‫- حق ندارید این‌کار رو بکنید!
‫- نمی‌تونین ما رو این‌جا زندانی کنین!

37:59.800 --> 38:00.560
‫چیکار می‌کنی؟

38:00.560 --> 38:02.940
‫نمی‌تونی این‌جا
‫زندانی‌مون کنی.

38:05.220 --> 38:08.460
‫یکی ادعا می‌کنه شاهد یه قتل بوده
‫و بعدش می‌میره!

38:08.460 --> 38:10.200
‫یکی از شما احساس خطر کردید!

38:10.200 --> 38:12.020
‫کَشتینش و سعی داشتین
‫من هم بکشین!

38:12.120 --> 38:14.260
‫تا وقتی مشخص نشه کار کی بوده
‫کسی از این‌جا خارج نمی‌شه!

38:14.260 --> 38:16.650
‫کمیسر، این‌جا بایست و اجازه نده
‫کسی درها رو باز کنه.

38:16.720 --> 38:18.860
‫آقای جرارد، شما هم همون‌جا بمونید
‫و حواس‌تون به کمیسر باشه.

38:18.860 --> 38:20.560
‫به منم شک داری؟
‫ من‌ خودم قبلاً پلیس بودم!

38:20.560 --> 38:22.280
‫واسه همین از همه مشکوک‌تری!

38:22.280 --> 38:23.530
‫ناسلامتی یکی رو این‌جا به قتل رسوندن.

38:23.530 --> 38:25.300
‫به همه‌تون فرصتِ صحبت داده می‌شه.

38:25.300 --> 38:27.100
‫دوباره به پلیس زنگ بزن.

38:27.100 --> 38:30.700
‫و بگو هرکول پوآرو خودش
‫این پرونده رو پیگیری می‌کنه.

38:47.060 --> 38:48.700
‫این‌جا همون جاییه که اون...

38:50.640 --> 38:53.510
‫زمانِ اقدام به قتل من حدوداً...

38:53.510 --> 38:56.200
‫دو دقیقه بعد از به صدا در اومدن
‫زنگِ نیمه‌شب بود.

38:56.200 --> 38:59.520
‫تو اولین نفری بودین که جسد رو...

38:59.520 --> 39:02.200
‫این‌طوری مثل مظنون‌های قتل
‫بهم نگاه نکن لطفاً.

39:02.200 --> 39:03.930
‫ما دوست‌های قدیمی هستیم.

39:03.930 --> 39:06.380
‫همه‌ی قاتل‌ها دوستِ قدیمی یکی‌ان.

39:06.450 --> 39:10.040
‫اما تو داستان‌های زیادی نوشتی و می‌دونی
‫در حضور من نباید کسی رو کشت.

39:10.040 --> 39:14.420
‫و سرآشپز تائید کرده که در زمان وقوع قتل
‫شما اون‌جا نبودید...

39:14.420 --> 39:17.520
‫پس برای همین ازت می‌خوام توی این پرونده
‫دستیار من باشی.

39:17.520 --> 39:18.290
‫کی شروع می‌کنیم؟

39:18.290 --> 39:21.300
‫هروقت بری خانم میزبان رو بیاری.

39:25.560 --> 39:27.090
‫می‌دونستم هنوزم همون آدمی.

39:27.090 --> 39:29.540
‫فقط یه جنازه نیاز بود و نگاه‌ش کن...

39:29.540 --> 39:32.940
‫دوباره همون هرکول پوآرو معروف!

39:37.200 --> 39:39.320
‫بابا خرگوشه؟

39:39.320 --> 39:40.940
‫پـوآرو؟

39:40.940 --> 39:43.660
‫چطوری آخه؟

39:51.780 --> 39:53.760
‫بابا خرگوشه؟

39:53.760 --> 39:56.160
‫مطمئنین؟

39:56.160 --> 39:58.090
‫زیر اون نقاشی‌های قدیمی بود؟

39:58.260 --> 40:00.680
‫وقتی که خانم رینولدز به قتل رسید شما...

40:00.680 --> 40:02.300
‫ما تـوی اتاق موسیقی بودیم.

40:02.300 --> 40:03.760
‫دقیقاً کی؟

40:03.760 --> 40:06.980
‫حدود نیمه‌شب، قبل از وقوع قتل.

40:06.980 --> 40:09.520
‫بعدش اومدین سمت سالن؟

40:09.520 --> 40:12.720
‫می‌شه بدونم بالای این بالکن چه‌خبره؟

40:15.740 --> 40:18.760
‫این باغچه مخفی‌گاهمون بود.

40:19.640 --> 40:22.420
‫مکان مورد علاقه دخترم...

40:22.420 --> 40:25.440
‫دیگه این‌جا رو ول کردیم به حال خودش.

40:25.440 --> 40:28.090
‫زنبورهامون...

40:28.420 --> 40:30.460
‫عسل درست می‌کردیم.

40:30.460 --> 40:33.220
‫دخترم همیشه مسخره‌ام می‌کرد...

40:33.220 --> 40:36.280
‫می‌گفت این همه مرارت برای
یه قاشق چای‌خوری عسل گل وحشی

40:36.280 --> 40:39.920
‫که با شیش لیره می‌شه خریدش.

40:39.920 --> 40:42.630
‫فکر می‌کردم هنوز زنده باشن...

40:45.000 --> 40:46.920
‫بیچاره‌ها.

40:47.640 --> 40:50.820
‫چطوری شد که خانم رینولدز رو
‫به خونه‌تون دعوت کردید؟

40:50.820 --> 40:52.760
‫نظرتون چیه بریم داخل خونه حرف بزنیم؟

40:52.760 --> 40:55.880
‫بی‌خیال بابا، بذار از این باغ مخفی لذت ببریم.

40:55.880 --> 40:58.260
‫راستش توی مجله‌ها اسمش رو دیده بودم.

40:58.560 --> 41:00.700
‫توجه خاصی بهش نکرده بودم.

41:00.700 --> 41:03.440
‫بعدش، یه‌روز دیدم برام نامه فرستاده!

41:03.440 --> 41:04.880
‫نامه‌ای از طرف یه غریبه.

41:04.880 --> 41:07.380
‫اما احتمالاً شما رو از اُپرا می‌شناخته نه؟

41:07.380 --> 41:09.740
یه اسم برد که توجه‌ام رو جلب کرد

41:09.740 --> 41:13.580
‫می‌گفت «اَسپزیا» بهش گفته بیاد پیش من!

41:13.580 --> 41:17.300
‫دخترم همیشه من رو با اسم «اسپزیا»
‫صدا می‌کرد.

41:17.300 --> 41:20.930
‫اسپسیا، معشوقه معروفِ
‫پادشاه «پونتوس»

41:20.930 --> 41:21.940
‫در نمایشِ «مُدریتاته».

41:21.940 --> 41:23.340
‫اولین قطعه رسمی «موزات».
‫[ آهنگ‌سـاز معروف ]

41:23.340 --> 41:25.680
‫و اولین نقشِ اصلی من در اُپرا.

41:25.680 --> 41:30.600
‫آلیسیا دو ماه قبل از نمایش به دنیا اومد،

41:30.600 --> 41:34.380
‫و من به واسطه اون صدام رو کشف کردم.

41:36.880 --> 41:39.350
‫و از اون موقع تا حالا...

41:39.840 --> 41:43.340
‫نتونستم بدون آلیسیایی که همیشه توی
‫اتاق گریم منتظرم بود، آواز بخونم.

41:45.840 --> 41:46.900
‫هنوزم نمی‌تونم.

41:46.930 --> 41:49.480
‫یعنی دیگه هیچوقت اجرا نمی‌کنید؟

41:49.480 --> 41:52.180
‫بدون اون، هیچ آوازی در کار نیست.

41:53.480 --> 41:58.550
‫من پیشنهاد ازدواج چه مردهایی رو
‫که بدون ذره‌ای درنگ رَد نکردم.

41:58.550 --> 42:02.080
‫اون به اولین مردی که از راه رسید
‫جواب مثبت داد.

42:02.080 --> 42:04.800
‫به سرآشپز دل‌فریب، ماکسیم جرارد.

42:04.800 --> 42:09.020
‫اون یه عوضیه که قرار بود با پول‌دار ترین
‫خانواده‌ای که در عمرش می‌بینه وصلت کنه.

42:10.700 --> 42:13.820
‫وقتی نامزد کردن...

42:13.820 --> 42:15.480
‫تک تک گل‌های باغ رو کَندم،

42:15.680 --> 42:18.220
‫و سوارِ یه قایق به سمت استانبول شدم.

42:18.220 --> 42:22.520
‫بعدش حتماً فهمیده بود که اونقدری هم
‫که فکر می‌کرده پولدار نبودیم.

42:22.520 --> 42:26.200
‫وقتی اون مرتیکه گفت از یکی دیگه خوشش اومده

42:26.200 --> 42:28.650
‫و نامزدی رو به‌هـم زد،
‫بهترین روزِ عمرم بود.

42:30.880 --> 42:33.990
‫اما از همون روز، بدترین دوران
‫زندگی‌ام شروع شد.

42:33.990 --> 42:36.060
‫بیماری آلیسیا...

42:36.060 --> 42:38.510
‫انگار که دیوونه شده بود.

42:41.220 --> 42:44.520
‫مثل یه دختر بچه کوچیک...

42:47.980 --> 42:50.060
‫ممنونم خانم دریک.

42:50.060 --> 42:51.880
‫خانم اولیور؟

42:57.840 --> 43:00.200
‫من خدمتکارِ افتضاحی‌ام.

43:00.200 --> 43:02.500
‫اما تنها کسی بودم که حاضر بود بیاد اینجا.

43:02.500 --> 43:04.780
‫به این شهر خرافات‌پرست.

43:04.780 --> 43:06.700
‫اما شما هم انسانِ خرافاتی‌ای هستید.

43:06.700 --> 43:11.000
‫این عمارت از نظر شما تسخیر شده‌ست،
‫اینطور نیست؟

43:11.000 --> 43:14.120
‫ممکن خانم رووینا مالک اینجا باشه،
‫اما این‌جا در اصل متعلق به ارواح‌ـه.

43:14.120 --> 43:16.740
‫خب وقتی که این ارواح خبیث می‌خواستن...

43:16.740 --> 43:20.880
‫خانم «جویس رینولدز» رو با خودشون ببرن
‫شما کجا بودین دوشیزه سمینف؟

43:20.880 --> 43:23.800
‫یه راست برو سر اصل مطلب دیگه!

43:23.800 --> 43:26.340
‫اصلاً چرا این سوال‌ها رو ازم می‌پرسین؟

43:26.340 --> 43:27.600
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم.

43:27.600 --> 43:30.680
‫روند کارش اینطوریه.
‫یعنی اینطوری بوده.

43:30.750 --> 43:33.980
‫منم دارم کمکش می‌کنم،
‫برای یه مدت کوتاه برگشته سرکارش.

43:34.760 --> 43:36.080
‫جای نگرانی نیست.

43:36.080 --> 43:38.240
‫کارـتون دقیقاً چیه؟

43:38.240 --> 43:39.980
‫کارم چیه؟

43:41.380 --> 43:43.280
‫وقتی جنایتی صورت می‌گیره...

43:43.280 --> 43:46.920
‫من می‌تونم با استفاده از
‫طریقت و روش به‌خصوص خودم

43:46.920 --> 43:49.590
‫و همچنین توانایی آزمون‌وخطا هماندم مغزم‌ام...

43:49.590 --> 43:52.800
‫بدون هیچ شک و تردیدی مجرم رو شناسایی کنم.

43:52.800 --> 43:53.880
‫درست مثلِ داستان‌های شما

43:54.360 --> 43:56.490
‫اون کاراگاه مسخره‌ی فنلاندی...

43:56.490 --> 43:59.560
‫داره لیست درست می‌کنه.

43:59.560 --> 44:02.490
‫از نوشته‌های خانم نویسنده
‫الهام گرفتی؟

44:02.980 --> 44:06.740
‫می‌شه بی‌زحمت بگین زمان وقوع قتل
‫دقیقاً کجا بودین؟

44:06.740 --> 44:07.900
‫برای لیست لازم داریم.

44:07.900 --> 44:10.210
‫پیش خانم رووینا توی اتاق موسیقی.

44:10.210 --> 44:13.560
‫یعنی دقیقاً وقتی نیمه‌شب شد اومدن پیش شما؟

44:13.560 --> 44:15.600
‫مطمئنـین؟

44:15.600 --> 44:18.970
‫حواسم به ساعت بود و خوشبختانه دقیقاً
‫سر ساعت 12 سر و کله‌شون پیدا شد.

44:18.970 --> 44:22.180
‫شما اصلاً به اون پیش‌گو
‫اعتماد نداشتین!

44:22.180 --> 44:26.850
‫یادم میاد بهش می‌گفتین «زنیکه شیطان‌صفت».

44:26.850 --> 44:30.540
‫آدم رو یاد بخشی از کتاب «شموت» می‌اندازه

44:30.540 --> 44:34.020
‫جز 22، آیه 18

44:36.540 --> 44:39.560
‫«به جادوگران اجازه زندگی ندهید»

44:39.560 --> 44:41.740
‫کتاب مقدس با دلیلی موجه
‫در این‌باره هشدار داده.

44:41.740 --> 44:44.950
‫یه جادوگر تو مراسمِ هم‌نشینی با شیطان

44:44.950 --> 44:47.610
‫یا باید غرق بشه، یا باید سوزونده بشه...

44:47.800 --> 44:49.120
‫شاید هم باید از بالکن پرت بشه پایین؟

44:49.120 --> 44:50.330
‫من اهل این کارها نیستم.

44:50.330 --> 44:51.820
‫اما دستورِ کتاب مقدس‌تون
‫رو به خوبی حفظ بودید.

44:51.820 --> 44:54.110
‫اونم به زبان کاملاً عامیانه لاتین!

44:54.380 --> 44:58.000
‫این‌جور چیزها رو توی مدرسه عادی
‫تدریس نمی‌کنن اما...

44:58.000 --> 45:02.020
‫شاید مال صومعه باشه...

45:05.780 --> 45:10.280
‫از دوران کودکی‌ام دلم می‌خواست
‫یه راهبه باشم.

45:10.280 --> 45:14.940
‫نه سال توی صومعه «پیتا» خدمت می‌کردم.

45:19.960 --> 45:21.880
‫همون‌جا با همسرم آقای «سمینف» آشنا شدم.

45:21.880 --> 45:24.130
‫اومده بود سقف رو تعمیر کنه.

45:26.860 --> 45:28.330
‫کار خداست دیگه!

45:28.330 --> 45:30.080
‫عاشق که می‌شی،
‫خدا رو فراموش می‌کنی.

45:30.080 --> 45:32.510
‫نه، به این سادگی‌ها نیست.

45:32.510 --> 45:33.940
‫سوال آخر.

45:33.940 --> 45:35.540
‫برای لیست‌مون یعنی.

45:50.960 --> 45:54.720
‫ببخشید، یه‌لحظه فکرکردم
‫یه صدایی شنیدم.

45:54.880 --> 45:57.680
‫شما که اینقدر از ارواح و شیاطین می‌ترسید...

45:57.680 --> 46:01.140
‫چرا باید تو یه جلسه احضار روح شرکت کنید؟

46:01.140 --> 46:06.000
‫از این‌جا بی‌زارین اما شبانه
‫تو همچین عملِ شنیعی شرکت کردید!

46:06.920 --> 46:10.050
‫من فقط به یک نفر جواب می‌دم!

46:11.580 --> 46:14.750
‫و اون شخص شما نیستید.

46:26.020 --> 46:28.060
‫پوآرو؟

46:36.360 --> 46:41.630
‫خانم «اولگا سمینف»، زمانی که راهبه بودین
‫اسم مقدس‌تون چی بود؟

46:41.630 --> 46:43.780
‫ماریا.

46:51.900 --> 46:55.760
‫با این پای شکسته‌ت نمی‌تونی
‫زیاد از این‌جا دور بشی.

47:01.180 --> 47:04.980
‫یه شیء تیز، البته نه خیلی.

47:04.980 --> 47:06.760
‫مثلاً ناخن.

47:06.760 --> 47:08.420
‫چیز دیگه‌ای روی بدنش نیست.

47:08.420 --> 47:11.000
‫به‌جز اون قسمتی که همه می‌بینین.

47:18.560 --> 47:21.940
‫مورد غیرطبیعی دیگه‌ای
‫به چشم‌تون نخورد؟

47:21.940 --> 47:25.020
‫همین که به سیخ کشیده شده
‫کافی نیست؟

47:25.020 --> 47:27.260
‫دست چپ‌شون چی؟

47:27.260 --> 47:29.480
‫اون زخم رو نادیده گرفتین...

47:29.480 --> 47:32.200
‫همینطور زمانِ دقیق مرگ‌شون رو.

47:41.760 --> 47:44.340
‫یادم رفت.

47:45.970 --> 47:47.800
‫چرا بهم زل زدین؟

47:49.700 --> 47:51.780
‫کافیه.

47:51.780 --> 47:53.720
‫فکر می‌کنین من دیوونه‌ام؟

47:53.720 --> 47:55.590
‫دیوونه نیستم!

47:55.590 --> 47:57.650
‫بابا!

47:59.420 --> 48:01.220
‫حالت خوبه؟

48:01.720 --> 48:03.900
‫آره.

48:03.900 --> 48:07.160
‫اگه کمک نیاز داشتی
‫من این بالام.

48:12.880 --> 48:15.870
‫ای کاش ازم نخواسته بودین
‫جسد رو بررسی کنم.

48:15.870 --> 48:19.260
‫زخم‌های جنگ همیشه روی بدن نمایان نیستن.

48:20.080 --> 48:21.500
‫تو ارتش بودی؟

48:24.740 --> 48:28.140
‫15 آپریل سال 1945.

48:28.140 --> 48:30.470
‫قرار بود جنگ تموم بشه.

48:31.360 --> 48:33.560
‫از رودخانه «رین» عبور کرده بودیم.

48:33.560 --> 48:37.100
‫داشتیم می‌رفتیم سمتِ بریل.

48:37.700 --> 48:40.260
‫تا رسیدیم به کمپ «برگن بلسن».

48:40.260 --> 48:41.700
‫خدای من...

48:41.700 --> 48:43.820
‫کمپ رو آزاد کردیم.

48:43.820 --> 48:48.820
‫از یه مشت اسکلت پرستاری کردیم
‫تا دوباره جون بگیرن!

48:48.820 --> 48:53.090
‫دو نفر رو توی دو روز اول با شیر به کشتن دادیم.
‫خبر نداشتیم.

48:53.960 --> 48:56.880
‫بعدش هم تیفوس شیوع پیدا کرد.

48:56.880 --> 49:00.290
‫جز آسپرین و تریاک هیچی نداشتیم.

49:01.900 --> 49:04.920
‫اون‌هایی که بیمار بودن
‫رو آتیش زدیم.

49:07.980 --> 49:10.680
‫برای لئو نامه نوشتم.

49:12.500 --> 49:15.520
‫و بعد به سینه‌ام شلیک کردم.

49:19.840 --> 49:22.360
‫وقتی برگشتم خونه بهم گفتن
‫باید پزشکی رو کنار بذارم.

49:22.360 --> 49:26.560
‫با این‌حال پارسال به وضعیت
‫یه بیمار رسیدگی کردی.

49:26.960 --> 49:29.680
‫آلیسیا دریک!

49:29.680 --> 49:32.120
‫رووینا ازم درخواست کرد.

49:33.800 --> 49:35.880
‫بقیه دکترها حتی نزدیک‌ش نمی‌شدن.

49:35.880 --> 49:37.590
‫تازه اونم این‌جا.

49:38.500 --> 49:41.210
‫برای مدت‌ها پزشک خانوادگی‌شون بودم،
‫اما نباید قبول می‌کردم.

49:41.210 --> 49:44.640
‫بر سر دوراهی گیر کرده بودی.

49:44.640 --> 49:47.500
‫چون تو عاشقِ رووینا دریکی!

49:47.500 --> 49:51.460
‫همین که تونستم تو زندگی‌ش باشم
‫باید کلاهم رو بندازم هوا.

49:51.460 --> 49:55.470
‫می‌دونم که...

49:59.040 --> 50:04.200
‫می‌دونم اوضاع به اندازه کافی سخت هست،
‫اما به‌نظرتون...

50:04.200 --> 50:07.110
‫ممکنه آلیسیا دریک به قتل رسیده باشه؟

50:07.110 --> 50:09.650
‫آلیسیا چیزهایی که دیده بود
‫رو برام تعریف کرد.

50:09.920 --> 50:12.950
‫گفت بچه‌ها دارن اذیت‌ش می‌کنن.

50:12.950 --> 50:14.180
‫من باور نکردم.

50:14.180 --> 50:17.260
‫دیوانگی‌ش رو گذاشتم پای
‫شکست عشقی‌ای که خورده.

50:18.880 --> 50:20.860
‫آلیسیا به کمک نیاز داشت.

50:22.140 --> 50:24.300
‫من بهش آرامبخش دادم بخوره!

50:25.240 --> 50:28.800
‫مثل کسی که گشنه‌ست
‫و بهش شیر می‌دن.

50:28.800 --> 50:32.020
‫چیزی به اسم عارضه‌های
روانی ‫وجود نداره.

50:32.280 --> 50:35.580
‫فقط درد روانی‌ـیه.

50:35.580 --> 50:39.020
‫یه روانی مثل من باید تشخیص می‌داد.

50:42.180 --> 50:44.220
‫تموم شد؟

50:51.920 --> 50:54.940
‫ممنون دکتر فریر.

52:08.220 --> 52:10.510
‫بعید می‌دونم من توی لیست‌تون باشم.

52:11.680 --> 52:13.430
‫لیست کسایی که بازجویی‌شون می‌کنی.

52:14.620 --> 52:17.160
‫منتظر می‌مونم قربان.

52:17.160 --> 52:20.340
‫«ادگار الن پـو وحشتناک»

52:20.340 --> 52:22.370
‫توی این سنت، بهتر نیست...

52:22.370 --> 52:25.370
‫کتاب‌های چارلز دکنز رو بخونی؟

52:25.370 --> 52:29.550
‫چالز دکنز خیلی مُضحک‌ـه.
‫شما اینطور فکر نمی‌کنید؟

52:30.620 --> 52:33.100
‫بابای منم مثل شما عصبیه.

52:33.100 --> 52:37.020
‫بهش می‌گن روان‌نژندی بعد از مرگ،
‫یا همون «رزم رنجوری».

52:37.020 --> 52:39.060
‫واقعاً ناعادلانه‌ست.

52:39.060 --> 52:41.100
‫اون خسته‌ نیست...

52:41.100 --> 52:43.640
‫از درون خُرد شده!

52:43.640 --> 52:47.060
‫زمان وقوع قتل پیش من بود،
‫اگه براتون سواله!

52:47.060 --> 52:48.960
‫راستش برام سوال بود.

52:48.960 --> 52:51.270
‫پس زمان وقوع قتل پیش تو بود نه؟

52:51.270 --> 52:54.200
‫توی آشپزخونه، منتظر خانم رووینا بودیم.

52:54.200 --> 52:55.760
‫می‌خواست بهشون شب‌به‌خیر بگه!

52:55.760 --> 52:57.100
‫درسته.

52:57.100 --> 53:01.860
‫دستیارانش بعدِ از خودش اومدن،
‫فکرکنم بهتره باهاشون یه صحبتی بکنی.

53:01.860 --> 53:04.760
‫همه رو توی لیستم نوشتم!

53:04.760 --> 53:07.780
‫شیر رو نبستی.

53:13.600 --> 53:17.470
‫متاسفم، امشب نمی‌دونم چـم شده!

53:17.470 --> 53:19.090
‫یه‌چیزایی اومدن سراغت!

53:20.300 --> 53:22.620
‫صداهایی می‌شنوی.

53:22.620 --> 53:25.560
‫به‌خاطر هالووین‌ـه.

53:25.560 --> 53:28.390
‫تو این شب مرده‌ها از هر زمانی بیشتر
‫به ما نزدیک‌ می‌شن.

53:30.100 --> 53:32.940
‫شما هم مُرده بودید قربان...

53:32.940 --> 53:36.240
‫حتی اگه چند ثانیه بوده باشه.

53:36.240 --> 53:38.900
‫الان دیگه شما رو جزو خودشون
‫محسوب می‌کنن.

53:38.920 --> 53:42.220
‫اگه کسی چیزی می‌دونه،
‫بهتره بیاد شخصاً به خودتون بگه.

53:43.440 --> 53:45.530
‫مثل خانم رینولدز حرف می‌زنی!

53:45.530 --> 53:48.560
‫اون تظاهر می‌کرد که
‫همه‌چی رو می‌دونه.

53:48.560 --> 53:50.520
‫تعجبی نداشت که افتادن دنبالش!

53:50.520 --> 53:52.710
‫چه خوب مُرده‌ها رو می‌شناسی.

53:52.710 --> 53:54.540
‫با بعضی‌هاشون دوستم.

53:57.020 --> 53:59.180
‫ببخشید.

54:00.400 --> 54:02.100
‫ممنونم آقای لئوپولد.

54:02.100 --> 54:04.380
‫خواهش می‌کنم.

54:05.520 --> 54:08.310
‫هرکول!

54:10.130 --> 54:11.180
‫چه آشفته.

54:11.180 --> 54:14.100
‫نیکولاس و دزدمونا آماده‌ان.

54:16.260 --> 54:17.970
‫می‌تونیم منتظر پلیس بمونیم‌ها.

54:17.970 --> 54:19.480
‫مگه من هرکول پوآرو نیستم؟ نه؟

54:19.510 --> 54:20.780
‫- نه، یعنی چرا.
‫- خب پس!

54:21.590 --> 54:23.630
‫اگه پلیس پرونده‌ای رو حل کنه
‫که من نتونستم،

54:23.630 --> 54:25.070
‫خودم رو از همون بالکن پرت می‌کنم پایین!

54:25.070 --> 54:26.880
‫الان شدی همون هرکول پوآرو قدیمی!

54:26.880 --> 54:28.160
‫نظرت چیه تا این‌جا؟

54:28.180 --> 54:29.360
‫من می‌گم کار اون خدمتکاره‌ست.

54:29.360 --> 54:31.620
‫سلیقه‌ش توی کتاب حرف نداره؛
‫اما خیلی آدم متعصب‌ـیه!

54:31.620 --> 54:34.020
‫رووینا دریک هم که به حضور خانم رینولدز
‫احتیاج داشته.

54:34.020 --> 54:35.900
‫اون پسر بچه هم...

54:35.900 --> 54:37.930
‫یه‌خورده رو عصابه!

54:37.930 --> 54:38.860
‫شاید، شاید.

54:38.860 --> 54:42.470
‫تا وقتی که تمام شواهد رو کنار هم نچیدیم؛
‫نمی‌شه رفت سمت تئوری‌سازی.

54:42.470 --> 54:43.630
‫طریقت و روش به‌خصوصم!

54:43.630 --> 54:44.930
‫- و تهیه لیست.
‫- تهیه لیست!

54:44.930 --> 54:47.180
‫باید بریم سراغ کسایی که بیشتر از
‫همه می‌شناختنش، دستیارهاش.

54:47.180 --> 54:49.130
‫به‌نظرت می‌تونن انگیزه خاصی
‫داشته باشن؟

54:49.130 --> 54:50.200
‫دستیارها همیشه یه انگیزه‌ای دارن...

54:50.200 --> 54:53.640
‫اولیش هم اینه‌ که بدشون میاد
‫بهشون می‌گی دستیار!

54:57.280 --> 54:58.320
‫بازم این!

54:58.320 --> 55:00.400
‫این دوتا خلافکار اصلاً
‫مورد اعتماد نیستن!

55:00.400 --> 55:03.040
‫خلافکار؟ اون بچه‌ها رو می‌گی؟
‫چرا زودتر نگفتی؟

55:03.040 --> 55:05.060
‫الان دارم می‌گم دیگه!

55:12.200 --> 55:14.180
‫نمی‌شد هم‌زمان با خواهرم
‫ازم بازجویی کنید؟

55:14.180 --> 55:16.880
‫خواهرت جاش امنه
‫و منتظرته.

55:16.880 --> 55:17.920
‫برادرم کجاست؟

55:17.920 --> 55:19.760
‫ جاش امنه و منتظرته.

55:19.760 --> 55:22.210
‫دزدمونا و نیکولاس هالند.

55:22.210 --> 55:23.440
‫پاسپورت‌هامون جعلیه.

55:23.840 --> 55:25.130
‫آره و اصلاً هم
‫خوب جعل نشدن.

55:25.200 --> 55:27.460
‫قبل اسم‌هامون هروات و دورنیا نیپکین بوده.

55:28.260 --> 55:29.560
‫تو مجارستان به‌دنیا اومدیم.

55:29.560 --> 55:32.180
‫روستایی که توش زندگی می‌کردیم
‫سوخت و از بین رفت.

55:32.180 --> 55:34.380
‫همینطور کل خانواده‌مون.

55:34.380 --> 55:36.590
‫ما یه‌جوری زنده موندیم.

55:36.590 --> 55:37.810
‫هوای هم رو داشتیم.

55:37.810 --> 55:41.550
‫زمان وقوع قتل، یواشکی رفته بودیم
‫تو آشپزخونه مشروب بخوریم.

55:41.680 --> 55:43.030
‫پسر عجیب‌غریبه هم اون‌جا بود.

55:43.030 --> 55:45.070
‫گفت شما یه ساعت بعد
‫از نیمه‌شب اومدین!

55:45.070 --> 55:46.200
‫اشتباه کرده.

55:46.200 --> 55:48.410
‫چند وقت دستیار خانم رینولدز بودین؟

55:48.410 --> 55:50.100
‫- یه سال و خورده‌ای.
‫- مطمئنی؟

55:50.100 --> 55:51.290
‫بهترین سال زندگی‌مون!

55:51.290 --> 55:54.000
‫وقتی پیشش شروع به‌کار کردیم،
‫دیگه خبری از شب گرسنه خوابیدن نبود.

55:54.000 --> 55:55.620
‫واقعاً نمی‌دونم اگه اون نبود
‫چه بلایی سرمون می‌اومد.

55:55.620 --> 55:58.160
‫- قبل اون یه‌جوری سر می‌کردیم.
‫- آره خب دزدی می‌کردید.

55:58.160 --> 55:59.860
‫دزد بودیم، قاتل که نبودیم!

55:59.860 --> 56:01.550
‫برای این‌که از جنگ جون سالم
‫به‌در ببریم هرکاری می‌کردیم.

56:01.550 --> 56:02.580
‫یه‌چیزایی می‌دونست.

56:02.580 --> 56:04.930
‫اگه می‌گفته آلیسیا دریک به قتل رسیده...

56:05.180 --> 56:06.340
‫حقه‌باز ماهری بود.

56:06.360 --> 56:08.300
‫خیلی خاص بود!

56:08.300 --> 56:11.280
‫خب توی این جلسات احضار روح
‫که شرکت می‌کردین...

56:11.280 --> 56:12.340
‫همه‌ش الکی بود! الکی!

56:12.590 --> 56:14.340
‫- الکی؟ ملاقات با ارواح و این‌ها الکی بود؟
‫- همه‌ش!

56:14.340 --> 56:16.260
‫- تمام اون جلسه‌ها؟
‫- چیزی جز یه نمایش نبود.

56:16.260 --> 56:18.380
‫نمایش بوده و الکی.
‫عجیبه!

56:18.380 --> 56:20.140
‫اینم جادویی‌ـیه؟

56:20.140 --> 56:22.100
‫کنترلِ ماشین‌تحریر سخنگوـتون؟

56:22.700 --> 56:24.580
‫یه‌سری حُقه‌های مخفی بلد بودیم.

56:24.580 --> 56:27.440
‫برای این‌که تواناهایی‌هاش
‫رو به همه اثبات کنیم.

56:27.440 --> 56:29.980
‫جوری بهم دستور می‌داد
‫که انگار بانوی عمارته!

56:29.980 --> 56:32.630
‫دائم هم با نیکولاس لاس می‌زد
‫تا کاملاً در اختیارش باشه.

56:32.760 --> 56:34.540
‫بدتر از این‌هاش رو پشت سر گذاشتیم.

56:34.540 --> 56:37.320
‫بدون اون می‌ریم.

56:37.320 --> 56:39.060
‫کجا می‌خواستین برین؟

56:39.060 --> 56:41.520
‫- قرار بود بریم میزوری!
‫- میزوری.

56:41.520 --> 56:42.820
‫میزوری؟

56:42.820 --> 56:45.840
‫مدت‌ها توی جنگل «ماردهارت» قایم
‫شده بودیم.

56:45.840 --> 56:48.740
‫وسط بوته‌ها زندگی می‌کردیم
‫و موش می‌خوردیم.

56:48.740 --> 56:50.640
‫یه مشت آمریکایی از «هیلبورن»
‫سر و کله‌شون پیدا شد

56:50.640 --> 56:52.640
‫با خودمون گفتیم کارمون ساخته‌ست.

56:52.640 --> 56:54.940
‫اما بهمون رقصِ «لیندی هاپ» یاد دادن.

56:54.940 --> 56:57.500
‫مثل‌شون ندیده بودیم...

56:57.500 --> 57:00.980
‫رنگ پوست‌های متفاوت،
‫با صداهای متفاوت.

57:01.880 --> 57:03.900
‫یه ملافه وصل کردن روی دیوار،

57:03.900 --> 57:06.940
‫پرژکتور فیلم داشتن،
‫اما فیلم‌شون نصفه بود.

57:06.940 --> 57:12.280
‫به مدت یک‌ماه، هرشب روی
‫یه ملافه ارتش...

57:18.680 --> 57:20.470
‫هنوزم نمی‌دونم آخرش چی می‌شه.

57:20.470 --> 57:23.010
‫پایان خوشی داره.

57:24.280 --> 57:26.430
‫«سنت‌لوئیس، میزوری»

57:27.800 --> 57:30.800
‫خواهرم با رویاپردازی درباره زندگی
‫توی اون‌جا خوابش می‌برد.

57:30.800 --> 57:33.580
‫رنگ خاصش...

57:33.580 --> 57:35.560
‫آدم‌های به‌شدت مهربونش!

57:35.560 --> 57:37.740
‫می‌دونین، هیچکس مریض نبود

57:37.740 --> 57:42.180
‫هیچکس گرسنه نبود
‫یا نمی‌مُرد.

57:42.180 --> 57:44.590
‫خیابان کنسینگتون، پلاک 5135.

57:46.200 --> 57:48.840
‫می‌خواستیم بریم اون‌جا زندگی ‌کنیم.

57:48.840 --> 57:51.100
‫رویای خواهرمه،
‫رویای منم هست.

57:51.100 --> 57:55.640
‫باید خانم رینولدز رو تحمل می‌کردیم
‫تا بتونیم برای رفتن پول کافی دربیاریم.

57:55.640 --> 57:57.800
‫یه شروع دوباره داشته باشیم.

57:57.800 --> 58:00.080
‫رویاپردازی کردن کار احمقانه‌ایه.

58:00.080 --> 58:04.480
‫از این‌که به رویاتون نمی‌رسیدید خسته
‫شده بودین و تصمیم گرفتین ازش دزدی کنید.

58:04.480 --> 58:06.550
‫یه مدت جواب داد، اما لو رفتین!

58:06.550 --> 58:08.130
‫نه! ما ازش دزدی نکردیم!

58:08.300 --> 58:09.760
‫برادرتون اعتراف کرد که دزدی می‌کردید.

58:09.760 --> 58:10.580
‫احمق!

58:10.580 --> 58:12.440
‫خواهرتون اعتراف کرد که دزدی می‌کردید.

58:12.440 --> 58:14.350
‫جرئت نداشتیم از خانم رینولدز دزدی کنیم.

58:14.350 --> 58:17.420
‫شاید فهمیده دزدی می‌کردین
‫و تهدیدتون کرده.

58:17.420 --> 58:19.380
‫شاید می‌دونستین که پلیس رومانی...

58:19.380 --> 58:22.090
‫چه رفتار ظالمانه و وحشتناکی با
‫اتباع غیرقانونی داره

58:22.260 --> 58:25.260
‫و برای این‌که از کشور اخراج نشین یا
‫اتفاق بدتری نیفته، کُشتینش!

58:25.260 --> 58:26.560
‫توسط شما، دستیارهای مورد اعتمادش.

58:30.860 --> 58:31.990
‫نیکولاس!

58:31.990 --> 58:33.800
‫نیکولاس، کجایی؟

58:37.060 --> 58:40.380
‫اگه من نمی‌تونم از این‌جا برم،
‫تو هم نمی‌‌تونی!

58:46.840 --> 58:48.340
‫دلیل نمی‌شه من کشته باشمش!

58:48.340 --> 58:50.180
‫جوری فرار کرد که انگار اون کُشتتش!

58:50.180 --> 58:52.700
‫انگیزه مشخصی داشتن،
‫کسی هم زمان وقوع قتل ندیدتشون!

58:52.700 --> 58:53.760
‫حدس‌ام رو ایناست.

58:53.760 --> 58:57.660
‫ممکنه. آره. آره.

58:57.660 --> 59:00.470
‫باز هم داری وانمود می‌کنی که انگار
‫از همه بیشتر بارته!

59:00.470 --> 59:04.000
‫هنوز چیزی نمی‌دونم، حقیقت
‫بدون زحمت پدیدار نمی‌شه.

59:04.960 --> 59:08.180
‫بالا سر خرسی که از خواب بیدار کردن
‫غر نمی‌زنن!

59:08.180 --> 59:09.800
‫این اصطلاح تو هیچ زبانی
‫وجود خارجی نداره.

59:09.800 --> 59:11.620
‫ادامه می‌دیم.

59:21.920 --> 59:24.300
‫تو هم می‌شنوی؟

59:24.300 --> 59:26.320
‫این صدایی که داره میاد.

59:26.320 --> 59:29.200
‫من‌که چیزی نشنیدم.

59:29.200 --> 59:31.880
‫به‌نظر می‌رسه حال کاراگاهتون زیاد خوب نیست.

59:33.520 --> 59:37.880
‫پوآرو، بهتره به‌خاطر ضربه‌ای که به
‫سرت خورده امشب رو استراحت کنی.

59:37.880 --> 59:40.970
‫یه‌نفر دیگه این‌جا حضور داره.

59:42.480 --> 59:44.960
‫تو هم شنیدی؟

59:44.960 --> 59:46.980
‫آره.

59:46.980 --> 59:48.720
‫پس تنها نیستم!

59:50.260 --> 59:52.260
‫دارم گوش می‌دم.

59:54.840 --> 59:57.800
‫وایسا.

01:00:13.300 --> 01:00:15.940
‫هنوز خرابه.

01:01:00.300 --> 01:01:03.480
‫چیزی نیست. می‌تونی بیای بیرون.

01:01:10.860 --> 01:01:14.300
‫مشکلی برات پیش نمیاد.

01:01:14.300 --> 01:01:16.900
‫نیازی نیست بترسی.

01:01:16.900 --> 01:01:20.450
‫همراه بقیه بچه‌ها اومدی درسته؟

01:01:20.880 --> 01:01:24.660
‫تمام این مدت خودت رو مخفی کرده بودی.

01:01:30.580 --> 01:01:32.960
‫فهمیدی اون زن از بالای بالکن سقوط کرده؟

01:01:37.020 --> 01:01:38.930
‫اون صحنه رو دیدی؟

01:01:40.640 --> 01:01:42.140
‫کسی هلش داد؟

01:01:43.800 --> 01:01:45.340
‫با کی حرف می‌زنی؟

01:01:45.340 --> 01:01:46.420
‫یه بچه!

01:01:50.860 --> 01:01:52.120
‫واقعاً صداش رو نشنیدی؟

01:01:54.000 --> 01:01:56.760
‫این یکی رو شنیدم.

01:02:03.540 --> 01:02:04.380
‫ول‌مون کنید!

01:02:04.610 --> 01:02:06.820
‫آزادمون کن حروم‌زاده!

01:02:06.820 --> 01:02:08.640
‫نمی‌‌تونی ول‌مون کنی به امون خدا!

01:02:12.240 --> 01:02:14.900
‫- صدا رو شنیدین! همه شنیدین...
‫- احتمالاً از لوله‌هاست.

01:02:14.900 --> 01:02:16.210
‫لوله؟ مثل صدای ترکیدن بمب بود!

01:02:16.250 --> 01:02:18.290
‫این همه سال که اینجا بودم،
‫هرگز همچین صدایی نشنیدم.

01:02:18.290 --> 01:02:20.130
‫من شنیدم.
‫وقتی عصبانی‌ان این صدا میاد.

01:02:20.130 --> 01:02:21.250
‫عصبانی‌شون کردیم!

01:02:21.250 --> 01:02:23.670
‫چطوری عصاب‌شون رو آروم کنیم حالا؟

01:02:23.670 --> 01:02:24.760
‫گوش کنید.

01:02:29.900 --> 01:02:33.020
‫صدا از زیرزمین میاد.

01:02:34.460 --> 01:02:36.620
‫این‌جا زیرزمین نداره!

01:03:02.360 --> 01:03:05.940
‫دکتر! دکتر!
‫انتقام کودکان!

01:03:05.940 --> 01:03:07.280
‫می‌خوای بری پایین؟

01:03:30.460 --> 01:03:34.420
‫- بابا؟
‫- بچه‌ها برگشتن خونه‌شون!

01:03:48.280 --> 01:03:52.340
‫این بچه‌ها رو این‌جا زندانی کردن
‫تا زنده زنده جون بدن.

01:03:52.340 --> 01:03:54.590
‫ولش کن.
‫حمله عصبی بهش دست داده.

01:03:54.590 --> 01:03:56.540
‫لعنت بهش فریر!
‫الان وقتش نبود!

01:03:56.540 --> 01:03:57.980
‫به خودت بیا.

01:03:57.980 --> 01:03:59.260
‫به پسرت فکرکن!

01:04:02.320 --> 01:04:04.240
‫- بس کن!
‫- بابا؟

01:04:04.240 --> 01:04:05.400
‫ولش کن! ولش کن!

01:04:13.040 --> 01:04:15.000
‫صدای طوفانه،
‫نه ارواح!

01:04:15.540 --> 01:04:17.250
‫- توروخدا بس کن!
‫- ولش کن!

01:04:18.540 --> 01:04:19.630
‫بابا!

01:04:26.220 --> 01:04:27.470
‫ولش کن!

01:04:32.350 --> 01:04:33.350
‫بابا بس کن!

01:04:33.350 --> 01:04:34.680
‫خوبی؟ حالت خوبه؟

01:04:35.930 --> 01:04:37.230
‫بابا. توروخدا بس کن

01:04:37.230 --> 01:04:38.850
‫بابا خواهش می‌کنم.

01:04:46.360 --> 01:04:48.820
‫بابا؟ بابا؟

01:04:50.370 --> 01:04:52.880
‫بابا منم!

01:04:52.880 --> 01:04:54.160
‫منـم.

01:04:55.700 --> 01:04:57.160
‫من همینجام.

01:05:01.560 --> 01:05:03.800
‫تو پیشِ منـی.

01:05:04.720 --> 01:05:06.120
‫می‌بینی منو؟

01:05:06.120 --> 01:05:07.660
‫من رو می‌بینی؟

01:05:22.220 --> 01:05:23.860
‫چیزی نیست.

01:05:23.860 --> 01:05:25.190
‫می‌دونم.

01:05:32.620 --> 01:05:34.800
‫آروم باش بابا.

01:05:37.210 --> 01:05:38.920
‫چیزی نیست بابا.

01:05:39.580 --> 01:05:40.830
‫فقط باید استراحت کنی.

01:05:42.170 --> 01:05:43.210
‫مگه نه بابا؟

01:05:43.680 --> 01:05:45.630
‫من باید ازت مراقبت کنم، نه تو.

01:05:45.920 --> 01:05:47.980
‫همینطورم هست.

01:05:55.220 --> 01:05:56.840
‫استراحت کنید آقا.

01:05:57.440 --> 01:05:59.120
‫باید به حرفت گوش می‌کردم.

01:05:59.120 --> 01:06:00.590
‫با چشم‌های خودم دیدم.

01:06:00.760 --> 01:06:02.680
‫اهریمن‌ها و شیطان رو دیدم...

01:06:02.680 --> 01:06:05.340
‫این خونه پُر شده از این موجودات.

01:06:05.340 --> 01:06:10.880
‫من و تو، مثل همدیگه‌ایـم.

01:06:10.880 --> 01:06:13.010
‫هرکجا که بریم...

01:06:13.780 --> 01:06:15.300
‫مرگ سایه به سایه دنبالِ ماست.

01:06:15.300 --> 01:06:18.470
‫حتماً یه دلیل منطقی
‫برای همۀ این اتفاقات وجود داره.

01:06:18.470 --> 01:06:21.280
‫توی زیرزمین، زنبور بود.

01:06:21.280 --> 01:06:23.980
‫طبقۀ بالا،
‫یه قاتل داره راست راست می‌چرخه.

01:06:23.980 --> 01:06:25.260
‫نه.

01:06:26.280 --> 01:06:27.510
‫گوش کن.

01:06:29.580 --> 01:06:31.000
‫ایمان داشته باش.

01:06:43.180 --> 01:06:45.260
‫حالا می‌تونه
‫توی اتاق موسیقیـم استراحت بکنه.

01:06:45.260 --> 01:06:48.300
‫تقریباً دیوارش عایق صداست.

01:06:50.340 --> 01:06:52.700
‫به خاطر امنیت خودش،
‫باید درش رو قفل کنیم.

01:06:53.140 --> 01:06:56.510
‫اما لطفاً بخاطر ما،
‫این کلید پیش شما بمونه.

01:06:58.540 --> 01:07:00.200
‫مرسی.

01:07:05.140 --> 01:07:07.120
‫بریم لئوپولد.

01:07:07.120 --> 01:07:08.380
‫وقتِ کیک خوردنـه، مگه نه؟

01:07:08.380 --> 01:07:09.560
‫خیلی خوردم.

01:07:09.560 --> 01:07:11.240
‫خب من که نخوردم.

01:07:18.600 --> 01:07:20.860
‫معلومه که همچین حرفی می‌زنه.

01:07:20.860 --> 01:07:24.680
‫از نظرِ اون، آره من قاتلِ آلیسیام.

01:07:24.680 --> 01:07:27.800
‫رووینا هرچیزی که دلـش بخواد
‫رو باور می‌کنه.

01:07:27.800 --> 01:07:31.320
‫یه احضارکننده پیدا شده که می‌گه آلیسیا به قتل رسیده،
‫حتماً هم باید من رو قاتل جلوه بده.

01:07:31.320 --> 01:07:33.510
‫قبول ندارید که ماشین تحریرِ خانم رینولدز...

01:07:33.510 --> 01:07:37.800
‫وقتی که از سمتِ روح مرحومۀ شما
‫حرف «م» رو تایپ کرد...

01:07:38.680 --> 01:07:40.180
‫منظورش اول اسمـتون «ماکسیم» بود؟

01:07:40.180 --> 01:07:42.180
‫این خونه تسخیرشده؟

01:07:42.180 --> 01:07:45.470
‫ملت انقدر بیکار شدن که از
‫بدبختی‌هاشون داستان‌سرایی می‌کنن...

01:07:45.470 --> 01:07:47.580
‫و همینـم رنج و اندوهـشون رو مضاعف می‌کنه.

01:07:48.090 --> 01:07:51.470
‫چرا از همه‌چیز داستان می‌سازید؟

01:07:51.470 --> 01:07:55.550
‫اون نوری که توی عکس خونوادگیـشون بود هم
‫پس حتماً روح پدربزرگه‌ست.

01:07:55.550 --> 01:07:58.090
‫آلیسیا از لحاظ روانی بیمار بوده.

01:07:58.380 --> 01:08:00.030
‫همین از پا درآوردش.

01:08:00.030 --> 01:08:01.380
‫لزومی نداشت همچین اتفاقی بیفته.

01:08:01.380 --> 01:08:04.590
‫اگه یه دکتر دست و حسابی درمانش می‌کرد،
‫نه یه مشنگِ بی‌خاصیت.

01:08:05.050 --> 01:08:07.300
‫لعنتی!

01:08:12.470 --> 01:08:16.030
‫عسل واسه بُریدگی خوبه.
‫قبلاً به عنوان ضدعفونی کننده استفاده می‌شد.

01:08:21.930 --> 01:08:23.930
‫ گل وحشی نیست.

01:08:25.280 --> 01:08:26.560
‫نمی‌دونم.

01:08:34.090 --> 01:08:36.300
‫آلیسیا دریک.

01:08:36.300 --> 01:08:40.180
‫عجب چهرۀ شادابی.

01:08:41.760 --> 01:08:43.550
‫پاره شده.

01:08:43.550 --> 01:08:47.880
‫اون شبی که رابطه‌ـمون رو تموم کردم،
‫آلیسیا توی اتاقـش پاره‌ـش کرد.

01:08:49.260 --> 01:08:51.680
‫آخرین باری بود
‫که با همدیگه صحبت کردیم.

01:08:51.680 --> 01:08:55.080
‫پس واقعاً خودت نامزدیت رو به هم زدی.

01:08:55.840 --> 01:08:58.570
‫شنیدی دیگه.
‫به اندازۀ کافی پولدار نبود.

01:08:58.800 --> 01:09:02.510
‫عکسش رو توی جیبت نگه می‌داری.
‫امشب تا احضارت کردن، خودت رو رسوندی.

01:09:02.510 --> 01:09:06.220
‫به نظرم که آلیسیا دریک رو
‫بیشتر از پول دوست داشتی.

01:09:06.220 --> 01:09:07.860
‫و با این حال، ترکـش کردی.

01:09:07.860 --> 01:09:10.800
‫ازدواج با بعضی دخترها
‫مساویـه با حضورِ همیشگیِ مادرشـون.

01:09:10.800 --> 01:09:12.680
‫پس مادرش تاییدت نمی‌کرد.

01:09:12.680 --> 01:09:14.920
‫مادرش پاپ رو هم تایید نمی‌کنه.

01:09:15.840 --> 01:09:18.970
‫رووینا نمی‌دونست
‫چطوری تنهایی زندگی کنه.

01:09:18.970 --> 01:09:21.130
‫با این حال باغچه رو نابود کرد،
‫و رفت خارج از کشور.

01:09:21.130 --> 01:09:24.380
‫آلیسیا انقدر درگیر عذاب وجدان بود که
‫می‌خواست کل دنیا رو دنبالـش بره.

01:09:24.380 --> 01:09:29.960
‫و بالاخره اونجا بود که فهمیدم
‫هرگز اولویتِ این دختر نخواهم بود.

01:09:29.960 --> 01:09:32.050
‫بخاطر همینـم نامزدیتون رو به هم زدی
‫و قلبـش رو شکستی.

01:09:32.050 --> 01:09:34.510
‫فقط بخاطر اینکه
‫یه زن تحقیرت کرد.

01:09:35.220 --> 01:09:37.500
‫به ونیز برگشتم...

01:09:37.500 --> 01:09:39.910
‫تا التماسش رو کنم
‫برگرده پیشـم.

01:09:42.200 --> 01:09:44.200
‫وقتی شنیدم که مریض شده...

01:09:44.930 --> 01:09:47.120
‫رووینا اجازه نمی‌داد که ببینمش.

01:09:47.820 --> 01:09:50.160
‫نامه‌هامم بهش نشون نداد.

01:09:51.920 --> 01:09:54.960
‫دفعۀ بعدی که آلیسیا رو دیدم،
‫توی تابوت بی‌جون افتاده بود.

01:10:01.440 --> 01:10:03.580
‫شاید تقصیر من بوده.

01:10:07.560 --> 01:10:11.040
‫اگه مشکلی نداره،
‫دعوتنامه‌اتـون رو بدید لطفاً.

01:10:16.520 --> 01:10:17.720
‫خانم آلیور.

01:10:21.840 --> 01:10:24.380
‫- یه یادداشتِ ساده‌ست.
‫- به زبان خاصی نیست.

01:10:24.380 --> 01:10:28.830
‫تحریرش ساده‌ست.
‫واضحه که با ماشین تحریر نوشته شده.

01:10:28.830 --> 01:10:29.480
‫[ساعت 10 شب بیا عمارت]
‫[خبر مهمی درمورد آلیسیا دریک داریم.]

01:10:29.480 --> 01:10:31.510
‫به طرز حرفه‌ای خودش رو ناشناس حفظ کرده.

01:10:39.300 --> 01:10:44.260
‫[سیب]

01:10:46.760 --> 01:10:48.840
‫خب بسـه. دیگه بسه. بیا بریم.

01:11:02.540 --> 01:11:05.380
‫بازپرسیش تموم نشد.

01:11:05.380 --> 01:11:08.040
‫تهش می‌خواستی دروغ‌هایی
‫که گفت رو برملا کنی...

01:11:08.040 --> 01:11:10.240
‫احتمالاً هم متهمش کنی
‫به اینکه مخفیانه توی ویشی‌ـه.

01:11:10.240 --> 01:11:12.960
‫بعد اونـم تهدید به کشتنت می‌کرد.
‫تلاش‌هامـون بی‌ثمر می‌شد.

01:11:12.960 --> 01:11:13.880
‫حالش خوبه؟

01:11:13.880 --> 01:11:16.280
‫به یه دردی بخور نگهبان،
‫یه صندلی براش بیار.

01:11:16.280 --> 01:11:18.360
‫آره، صندلی خوبه.

01:11:18.900 --> 01:11:21.970
‫خوبه که یه دوستی پیشم هست.

01:11:22.300 --> 01:11:24.440
‫چند وقتـه که همدیگه رو می‌شناسیم؟

01:11:24.840 --> 01:11:28.050
‫از پروندۀ قتل گرمابه‌های شهرداریِ
‫جادۀ کنینگ.

01:11:28.050 --> 01:11:31.320
‫با عنوان تحقیقاتـم درمورد یک کتاب
‫تونستم راهـم رو برای مشاهدۀ فعالیت‌هات باز کنم.

01:11:31.320 --> 01:11:32.840
‫نوشتم دستِ پوآرو رو شد.

01:11:32.840 --> 01:11:35.040
‫به چشم بقیه اومد،
‫و معروف شدی.

01:11:35.040 --> 01:11:37.010
‫بدنام شدی.

01:11:37.460 --> 01:11:40.440
‫ببخشید. ممنونـم.

01:11:42.080 --> 01:11:46.020
‫ممنونـم. برای من نیست.
‫برای شماست.

01:11:47.120 --> 01:11:48.950
‫می‌خواین بازجوییم کنین؟

01:11:48.950 --> 01:11:49.860
‫ولـش کن.

01:11:49.860 --> 01:11:52.560
‫یهویی شروع کردی،
‫داری به خودت آسیب می‌رسونی.

01:11:52.560 --> 01:11:56.260
‫بیخیال این یکی شو.
‫بذار صبح بشه.

01:11:58.640 --> 01:12:00.550
‫نزدیک بود اینجا...

01:12:00.860 --> 01:12:02.340
‫بمیرم.

01:12:03.980 --> 01:12:05.720
‫این قصر...

01:12:06.740 --> 01:12:08.460
‫حقه و کلک سوار می‌کنه.

01:12:09.420 --> 01:12:13.100
‫هی پشت‌سرهم چیزهای زیادی
‫رو سَر راهـم قرار می‌ده.

01:12:14.310 --> 01:12:15.620
‫سیب.

01:12:15.620 --> 01:12:16.780
‫حقۀ ذهنـه.

01:12:16.780 --> 01:12:20.420
‫و بعدش ذهنـم می‌خواد
‫یه چیزی بهم بفهمونه.

01:12:20.960 --> 01:12:23.680
‫چطور شد که پلیس شدی؟

01:12:23.680 --> 01:12:26.260
‫ای کاش بیخیال این قضایا می‌شدی.

01:12:26.260 --> 01:12:28.630
‫مشکلی نداره. جواب می‌دم.

01:12:29.200 --> 01:12:30.470
‫پدرم پلیس بوده.

01:12:31.020 --> 01:12:32.880
‫اساساً شغل خونوادگیـمون بوده.

01:12:33.280 --> 01:12:34.380
‫مهارتِ دیگه‌ای نداشتم.

01:12:34.380 --> 01:12:37.680
‫با این حال، زود بازنشسته شدی.
‫همین پارسال.

01:12:37.680 --> 01:12:39.050
‫درسته.

01:12:39.440 --> 01:12:41.440
‫دیگه این شغل خونوادگی
‫به دردم نمی‌خورد.

01:12:41.440 --> 01:12:43.540
‫شاید از همون اولـم
‫مناسب من نبود.

01:12:43.540 --> 01:12:46.040
‫توانـش رو داشتم، ولی بی‌تجربه بودم.

01:12:47.040 --> 01:12:51.360
‫وقتی بی‌خوابی به سرم می‌زد مشروب می‌خوردم
‫و دیگه اصلاً بعدش خوابم نمی‌بُرد.

01:12:52.700 --> 01:12:54.920
‫خودت یه زمانی مامور پلیس بودی.

01:12:54.920 --> 01:12:56.680
‫می‌تونی درک کنی.

01:12:56.680 --> 01:12:58.700
‫یه روزی یه پرونده میاد زیر دستت...

01:12:58.700 --> 01:13:02.510
‫و می‌فهمی که دیگه طاقتت طاق شده
‫و دیگه نمی‌تونی ادامه بدی.

01:13:03.000 --> 01:13:04.730
‫واسه تو چه پرونده‌ای بود؟

01:13:06.840 --> 01:13:11.550
‫چرا درمورد اینکه قبلاً اینجا بودی،
‫دروغ گفتی؟

01:13:11.900 --> 01:13:16.120
‫دقیقاً می‌دونستی که کجا باید
‫تلفن مخفی شده رو پیدا کنی.

01:13:18.240 --> 01:13:20.540
‫پروندۀ رقت‌باری بود.

01:13:20.540 --> 01:13:23.080
‫این خونواده باید
‫حریم خصوصیـشون حفظ می‌شد.

01:13:23.080 --> 01:13:27.380
‫ولی تو در حال انجام وظیفه بودی که...

01:13:27.380 --> 01:13:30.180
‫جسد آلیسیا دریک پیدا شد.

01:13:30.860 --> 01:13:32.620
‫بله.

01:13:32.620 --> 01:13:35.640
‫خودم از آب بیرون کشیدمش.

01:13:37.560 --> 01:13:39.180
‫روز بعدش بازنشسته شدم.

01:13:39.210 --> 01:13:43.180
‫بعدش شدی محافظِ خِبره و
‫اژدهای نگهدارِ من...

01:13:43.560 --> 01:13:46.660
‫که هرگز به کسی اجازۀ ورود ندادی.

01:13:46.660 --> 01:13:50.010
‫ولی امروز صبح، مزاحمم شدی...

01:13:50.010 --> 01:13:53.500
‫تا بپرسی می‌دونم زنی که
‫سیب داره کیه یا نه.

01:13:53.970 --> 01:13:56.420
‫چند ماهی می‌شد که
‫آرامش خاطر داشتم...

01:13:56.420 --> 01:14:00.100
‫بخاطر اینکه نذاشتی کنجکاویم گل کنه
‫یا مردانِ دیگه...

01:14:00.100 --> 01:14:03.010
‫مزاحمم بشن.

01:14:03.520 --> 01:14:05.600
‫ولی آدریادنه اولیور...

01:14:05.600 --> 01:14:07.420
‫تونست ازت عبور کنه.

01:14:07.720 --> 01:14:09.380
‫چرا؟

01:14:11.600 --> 01:14:13.820
‫چون باهم هم‌دست بودید.

01:14:15.470 --> 01:14:17.700
‫نویسنده و نگهبانی...

01:14:17.700 --> 01:14:20.860
‫که به طور مخفیانه،
‫با احضارکننده دستـشون تو یه کاسه بود.

01:14:21.480 --> 01:14:22.880
‫تظاهر به تحقیر کردن...

01:14:22.880 --> 01:14:26.960
‫و با دسیسه و توطئه من رو
‫به جلسۀ احضار ارواح کشوندن تا گولـم بزنن.

01:14:27.820 --> 01:14:29.280
‫دیگه خیلی نگرانتـم.

01:14:29.280 --> 01:14:33.080
‫جزئیاتِ مرگ و زندگی آلیسیا دریک...

01:14:36.500 --> 01:14:40.480
‫فالگیرتون درمورد من
‫اطلاعاتی نداشت...

01:14:40.480 --> 01:14:42.180
‫بلکه شما بهش کمک کردید.

01:14:42.180 --> 01:14:44.330
‫و توی مراسم احضار،
‫وقتی که احضارکننده توی کانون توجه بود...

01:14:44.330 --> 01:14:47.800
‫شما دستتــون باز بود.
‫مخفیانی هم‌دستی کردید...

01:14:47.800 --> 01:14:51.280
‫تا غیرممکن‌ها باورم بشه.

01:14:53.430 --> 01:14:55.120
‫با احضارکننده و جادوگری.

01:14:55.120 --> 01:14:57.220
‫ارواح و خدایان.

01:14:57.220 --> 01:14:58.520
‫شهرتِ احضارکننده...

01:14:58.520 --> 01:15:00.220
‫برات مزیت به حساب می‌اومد...

01:15:00.220 --> 01:15:02.390
‫و جایگاه ادبیت به حالت سابق برمی‌گشت.

01:15:02.390 --> 01:15:05.460
‫«زنی که هرکول پوآرو را هاج ‌و واج کرد.»

01:15:05.460 --> 01:15:09.120
‫جویس رینولدز نبود
‫بلکه آریادنه اولیور بود.

01:15:15.400 --> 01:15:16.530
‫من رو نمی‌بخشی؟

01:15:16.530 --> 01:15:18.700
‫ظاهراً بخشندگی واسه خداست.

01:15:19.620 --> 01:15:20.980
‫پس دردسرساز شده.

01:15:20.980 --> 01:15:23.760
‫حالا بیاید کشف کنیم
‫که چطوری کارت رو پیش بردی.

01:15:23.760 --> 01:15:25.240
‫- بابا؟
‫- احسنت.

01:15:25.240 --> 01:15:27.540
‫دعوتنامۀ نامزدِ دختره چی؟

01:15:27.540 --> 01:15:31.930
‫با این حرکت شلوغ‌کاری رو شاخش بود.
‫سه بار زمین خوردم، باید یه بُرد می‌کردم.

01:15:32.620 --> 01:15:34.100
‫ما دوستِ همدیگه بودیم.

01:15:34.100 --> 01:15:36.560
‫تو هیچ دوستی نداری،
‫همه طرفدارهاتن.

01:15:36.560 --> 01:15:38.820
‫و فقط هم بخاطر حضور من
‫این همه طرفدار داری.

01:15:38.820 --> 01:15:40.400
‫من از تو با عنوان یه نابغه داستان‌سرایی کردم...

01:15:40.400 --> 01:15:42.880
‫چرا نباید واسه فروشِ کتاب‌هام
‫ازت استفاده کنم؟

01:15:42.880 --> 01:15:46.420
‫تو احمق و خودخواهی نابغه.

01:15:46.420 --> 01:15:49.700
‫ابر سیاهی که مرگ رو به سمتِ خودش می‌کشونه.

01:15:49.700 --> 01:15:51.610
‫و خودت هم خبر داری.
‫بخاطر همینـم هست که استعفا دادی.

01:15:51.610 --> 01:15:53.780
‫بخاطر همینـه که جویس رینولدز رو کشتی؟

01:15:53.780 --> 01:15:55.910
‫نه. کار من نبود.

01:15:55.910 --> 01:15:58.220
‫کتابت تبدیل به یک افسانه شده.

01:15:58.220 --> 01:15:59.780
‫بی‌خیال، دیگه داری طفره می‌ری.

01:15:59.780 --> 01:16:01.240
‫با هم هم‌دست شدید...

01:16:01.240 --> 01:16:02.060
‫اینطور نیست.

01:16:02.060 --> 01:16:04.050
‫...تا یه قتل رو لاپوشونی کنید!

01:16:04.540 --> 01:16:06.020
‫کلید رو بیارید، یالا بیاید!

01:16:06.020 --> 01:16:07.080
‫یه نفرِ دیگه اونجاست!

01:16:07.080 --> 01:16:09.060
‫عجله کنید! بدویید بیاید!

01:16:09.060 --> 01:16:10.160
‫پوآرو!

01:16:10.160 --> 01:16:11.860
‫چیه؟ چی شده؟
‫چش شده؟

01:16:11.860 --> 01:16:14.200
‫نمی‌دونم.

01:17:00.940 --> 01:17:03.060
‫چرا باید تنها می‌بود؟

01:17:05.320 --> 01:17:07.140
‫این اتاق فقط همین یه در رو داره.

01:17:07.800 --> 01:17:09.400
‫کلید دستِ شما بود.

01:17:09.400 --> 01:17:11.800
‫ممکن نیست.

01:17:14.580 --> 01:17:15.920
‫نه.

01:17:15.920 --> 01:17:18.930
‫نه، من که درست جلوت وایساده بودم!

01:17:19.610 --> 01:17:21.920
‫داشت سرِ یکی داد و بی‌داد می‌کرد.

01:17:24.140 --> 01:17:26.400
‫ازش متنفر بودم
‫ولی راضی به مرگشم نبودم.

01:17:26.400 --> 01:17:28.840
‫بابا بچه داره‌ها.

01:17:28.840 --> 01:17:31.000
‫به هر حال، من بیرون بودم...

01:17:31.000 --> 01:17:33.260
‫با بقیه سعی داشتیم وارد بشیم.

01:17:33.260 --> 01:17:34.660
‫راست می‌گه.

01:17:34.660 --> 01:17:36.800
‫دکتر اینجا تنها بود.

01:17:36.800 --> 01:17:38.680
‫تنها نبود.

01:17:38.680 --> 01:17:40.680
‫توی این خونه از این خبرها نیست.

01:17:40.680 --> 01:17:43.120
‫یه دکتر.

01:17:43.120 --> 01:17:47.040
‫یه پرستار و یه دکتر،
‫انتقام کودکان.

01:17:47.040 --> 01:17:48.640
‫دیگه هیچ راهی واسه
‫ورود به این اتاق وجود نداره.

01:17:48.640 --> 01:17:50.240
‫من نمی‌فهمم.

01:17:50.240 --> 01:17:54.040
‫اگه این اتاق امن نباشه،
‫یعنی هیچ اتاقِ دیگه‌ای هم امنیت نداره.

01:17:54.040 --> 01:17:56.920
‫هیچ‌کدوم از ما در امان نیستیم.

01:17:56.920 --> 01:17:59.980
‫چنین کاری از دستِ یه آدم برنمیاد.

01:17:59.980 --> 01:18:02.960
‫«تنها ما هستیم که باید
‫به اثبات برسونیم چنین پدیده‌های غیرممکنی...

01:18:02.960 --> 01:18:05.040
‫در واقعیت، اینگونه نیستند.»

01:18:05.040 --> 01:18:06.340
‫ولش کنید، بیاید بریم.

01:18:06.340 --> 01:18:08.780
‫بذارید کارآگاه کارش رو بکنه.
‫خودش از همه‌چیز خبر داره.

01:18:08.780 --> 01:18:10.520
‫به زودی جواب همۀ این اتفاقات رو پیدا می‌کنه.

01:18:10.520 --> 01:18:12.140
‫بیاید.

01:18:12.760 --> 01:18:17.050
‫برای یک بار هم که شده توی زندگیت اقرار کن
‫که با چیزی فرای توانایی‌های خودت طرفی.

01:18:18.080 --> 01:18:20.060
‫سوالی که پرسیدی...

01:18:22.000 --> 01:18:25.590
‫ازم پرسیدی چرا وقتی که اون
‫ارواح رو احضار کردن، منـم موندم.

01:18:26.440 --> 01:18:30.310
‫سلامتیِ آلیسیا با دیوونه شدنـش داشت بدتر می‌شد.

01:18:31.360 --> 01:18:33.720
‫خانم رووینا شبانه روزی...

01:18:33.720 --> 01:18:35.120
‫کنارش می‌موند.

01:18:35.120 --> 01:18:38.220
‫یه روز، اصرار کردم
‫که یه استراحتی کنه.

01:18:39.780 --> 01:18:41.720
‫قول دادم که بالاسرش بمونم.

01:18:42.740 --> 01:18:44.950
‫بعد از تاریک شدن هوا، خوابش برد.

01:18:44.950 --> 01:18:46.660
‫نصفه شب شده بود...

01:18:46.660 --> 01:18:48.930
‫که یه صداهایی می‌شنیدم...

01:18:49.740 --> 01:18:51.680
‫از جمله صدای راه رفتن.

01:18:52.620 --> 01:18:55.290
‫آلیسیا خیلی آروم خوابیده بود.

01:18:55.290 --> 01:18:58.140
‫حتماً بعد از رفتنـم،
‫از خواب بیدار شده بود.

01:18:59.780 --> 01:19:01.720
‫روی بالکن رفت.

01:19:01.720 --> 01:19:04.500
‫و می‌خواستی از روحش طلب بخشش بکنی.

01:19:05.940 --> 01:19:08.160
‫من اون دختر رو دوست داشتم.

01:19:09.860 --> 01:19:11.680
‫بخاطر...

01:19:12.580 --> 01:19:15.690
‫حماقت و ترسو بودنِ من،
‫جونـش رو از دست داد.

01:19:55.980 --> 01:19:58.560
‫چرا جواب این مسئله رو پیدا نکردی؟

01:19:59.660 --> 01:20:02.020
‫تو همیشه جواب همه‌چیز رو می‌دونی.

01:20:32.920 --> 01:20:35.240
‫- اصلاً نباید به اینجا می‌اومدم.
‫- صبر کن.

01:20:35.240 --> 01:20:38.980
‫همه‌ـتون باید از اینجا برید
‫و پشت‌سرتونـم نگاه نکنید.

01:20:42.140 --> 01:20:45.320
‫دست رو دست نمی‌ذارم تا نفر بعدی باشم.

01:20:48.020 --> 01:20:50.220
‫امشب...

01:20:51.380 --> 01:20:53.740
‫همگیِ ما ترس برمون داشته.

01:20:53.740 --> 01:20:57.340
‫دو قتل غیرممکن رخ داده.

01:20:57.340 --> 01:21:01.670
‫ظاهراً هرکدوم از این قتل‌ها
‫فقط به دستِ یک موجود فراطبیعی ممکنه...

01:21:01.670 --> 01:21:04.760
‫انگار که مُردگان این افراد رو کشتن.

01:21:04.760 --> 01:21:06.920
‫ظاهراً؟ معلومه یه چیزی می‌دونی.

01:21:06.920 --> 01:21:08.470
‫می‌دونید کی پدرم رو کشته؟

01:21:08.470 --> 01:21:11.700
‫باید دستیارهای خانم رینولدز رو به حساب بیارم.

01:21:11.700 --> 01:21:13.900
‫بازمانده‌ها درمونده و احساس خطر کردن.

01:21:13.900 --> 01:21:16.400
‫هر دفعه که کمیسر سابق پلیس توی این خونه بوده...

01:21:16.400 --> 01:21:18.850
‫هر بارش یه قتلی رخ داده.

01:21:18.850 --> 01:21:23.650
‫نویسنده‌ای که مصمم و توانا،
‫و شدیداً زیرکـه.

01:21:23.650 --> 01:21:26.040
‫فرشتۀ انتقامجوی ما، اولگا سمینف...

01:21:26.040 --> 01:21:28.760
‫بسیار علاقمنده که به روشِ خودش
‫به عدالت برسه.

01:21:28.760 --> 01:21:31.920
‫معشوق سابقی که
‫از دستِ دکتر شاکی بوده...

01:21:31.920 --> 01:21:35.220
‫و تنها نیمی از عکسی رو داره...

01:21:36.040 --> 01:21:39.330
‫که یادآورِ خوشبختیـشونه.

01:21:43.040 --> 01:21:45.360
‫ولی...

01:21:45.360 --> 01:21:49.970
‫قتل سومی وجود داره که
‫دو تای دیگه رو توجیه می‌کنه.

01:21:49.970 --> 01:21:53.550
‫مرگِ آلیسیا دریک...

01:21:53.550 --> 01:21:56.140
‫که به دستِ...

01:21:59.820 --> 01:22:01.550
‫مادرش رخ داده.

01:22:02.220 --> 01:22:04.400
‫قاتلِ دخترش.

01:22:05.740 --> 01:22:09.920
‫مادری که فرزندِ خودش رو کشته و حالا جونِ
‫دو نفر دیگه رو برای مخفی کردنِ گناهِ وحشتناکش گرفته.

01:22:09.920 --> 01:22:11.420
‫چطور جرات می‌کنی!

01:22:11.420 --> 01:22:16.280
‫بعد از همۀ درد و رنج‌هایی که کشیدم،
‫من رو متهم به آسیب رسوندن به دختر کوچولوم می‌کنی؟!

01:22:16.280 --> 01:22:18.140
‫دختر کوچولوی شما بزرگ شده بود.

01:22:18.140 --> 01:22:20.140
‫چشم دیدنِ اینکه پیشِ
‫کسِ دیگه‌ای جز شما بره رو نداشتید.

01:22:20.140 --> 01:22:20.160
‫با همین خشم و عصبانیت باغچۀ خودتون
‫که پُر از گل‌های رنگارنگ بود رو نابود کردید.
‫چشم دیدنِ اینکه پیشِ
‫کسِ دیگه‌ای جز شما بره رو نداشتید.

01:22:20.160 --> 01:22:23.420
‫با همین خشم و عصبانیت باغچۀ خودتون
‫که پُر از گل‌های رنگارنگ بود رو نابود کردید.

01:22:23.420 --> 01:22:25.180
‫گل؟ دیگه خیلی از موضوع اصلی دور شدی.

01:22:25.180 --> 01:22:28.460
‫ولی دوباره توی باغچه‌ـتون گل کاشتید.
‫گل‌های رنگارنگ نه، بلکه فقط یک رنگ و یک دست.

01:22:28.460 --> 01:22:32.930
‫تنها رنگی که می‌تونست چیزی که بدون اون
‫نمی‌تونستید زنگی کنید رو بهتون برگردونه.

01:22:33.920 --> 01:22:37.800
‫تموم شب چیزهایی می‌بینم و می‌شنوم
‫که اصلاً واقعی نیستن.

01:22:37.800 --> 01:22:42.260
‫کم کم حضور غیرممکنِ ارواح،
‫ داره باورم می‌شه.

01:22:42.260 --> 01:22:46.510
‫درحالیکه در اصل با یک سم توهم‌زا...

01:22:47.480 --> 01:22:49.190
‫چیزخور شدم.

01:22:49.190 --> 01:22:51.040
‫مگه کابینت‌ها خالی نبودن؟

01:22:51.040 --> 01:22:53.660
‫عسل‌ هم توی کمد لباس‌ها بود.

01:22:56.020 --> 01:23:00.680
‫گل «خرزۀ هندی» سمی درش وجود داره.

01:23:00.680 --> 01:23:02.940
‫بیشترین غلظتش در شهد گلش وجود داره...

01:23:02.940 --> 01:23:07.460
‫و وقتی هم که زنبورها ازش عسل می‌سازن،
‫غلظتش بیشتر می‌شه.

01:23:07.460 --> 01:23:10.840
‫این همه مرارت برای یه قاشق
چای‌خوری عسل گل وحشی

01:23:10.840 --> 01:23:12.680
‫که با شش لیر می‌شه خریدش.

01:23:12.680 --> 01:23:15.010
‫گل وحشی نیست.

01:23:16.060 --> 01:23:17.300
‫نمی‌دونم.

01:23:17.300 --> 01:23:19.810
‫توی ترکیه وقتی که رشد می‌کنه،
‫بهش «زهر عسل» می‌گن.

01:23:19.810 --> 01:23:23.560
‫جایی‌که رووینا با خشم و اندوه،
‫به تنهایی سفر کرد.

01:23:23.560 --> 01:23:27.150
‫عسلِ دیوانه‌کننده.
‫مصرف یک قاشق چای‌خوری از این عسل...

01:23:27.150 --> 01:23:29.980
‫مسبب ضعف، تب و توهم می‌شه.

01:23:29.980 --> 01:23:35.280
‫باغت رو پُر از این گل سمی کردی
‫که عسل سمی تولید می‌کنه.

01:23:35.280 --> 01:23:38.870
‫چنین کاری از من برنمیاد.
‫اصلاً حاضر نیستم چنین کاری بکنم.

01:23:39.240 --> 01:23:41.380
‫دختر شما تسخیر نشده بود.

01:23:42.590 --> 01:23:43.660
‫بلکه مسموم شده بود...

01:23:43.660 --> 01:23:46.720
‫توسط مادری که دل نداشت
‫دخترش به دنبال زندگی خودش بره.

01:23:46.720 --> 01:23:49.940
‫مقدارِ دقیقی از این عسل سمی رو...

01:23:49.940 --> 01:23:53.280
‫توی چایش ریختی.

01:23:53.280 --> 01:23:55.800
‫به اندازۀ کافی بیمار نگه‌ـش داشتی...

01:23:55.800 --> 01:23:58.240
‫که مبادا دوباره به معشوق پشیمانش برگرده.

01:23:58.240 --> 01:24:02.760
‫دوباره مثل یه بچه ضعیف و درمانده شده بود.

01:24:02.760 --> 01:24:04.400
‫دوباره مال تو بود.

01:24:04.400 --> 01:24:06.560
‫تا که یک اشتباه رخ داد.

01:24:06.560 --> 01:24:10.320
‫خانم سمینف درحالیکه شما به خواب رفتی،
‫مراقب آلیسیا بود.

01:24:10.320 --> 01:24:15.420
‫شب شد و وقتی که آلیسیا از خواب بیدار شد،
‫اولگا ترس برش داشت...

01:24:15.420 --> 01:24:18.060
‫مطمئناً دوباره اذیت شده بود.

01:24:18.060 --> 01:24:20.360
‫اما باید چیکار می‎‌کرد؟

01:24:20.360 --> 01:24:23.580
‫و بدون اینکه بدونه داستان از چه قراره...

01:24:23.580 --> 01:24:28.360
‫اولگا سمینف کاری رو کرد که
‫باور داشت شما انجام می‌دادی...

01:24:28.360 --> 01:24:33.640
‫و به آلیسیا چای آرامبخشی
‫که با عسل شیرین شده بود، داد.

01:24:34.720 --> 01:24:37.000
‫ولی زیادی شیرین شده بود.

01:24:37.000 --> 01:24:41.560
‫من خبر نداشتم.

01:24:41.880 --> 01:24:46.090
‫آلیسیا دریک برای ارتکاب به خودکشی
‫به سمت بالکن خونه نرفت.

01:24:47.060 --> 01:24:50.180
‫بلکه با اون سم مسموم شده بود.

01:24:50.180 --> 01:24:53.660
‫و توی خواب دچار ایست قلبی شد.

01:24:53.660 --> 01:24:56.520
‫بعد که از خواب بیدار شدید...

01:24:56.520 --> 01:24:59.340
‫مُرده روی تخت افتاده بود.

01:25:00.420 --> 01:25:03.020
‫و بعدش...

01:25:03.020 --> 01:25:05.200
‫تصمیم بی‌رحمانه‌ای گرفتید.

01:25:05.200 --> 01:25:07.680
‫نشونۀ انتقام کودکان رو روش گذاشتی.

01:25:08.750 --> 01:25:13.550
‫بدنش رو خراشیدی، توی آبراهه انداختیش،
‫خودکشیش رو صحنه‌سازی کردی.

01:25:14.880 --> 01:25:18.480
‫قربانیِ افسانۀ ارواح شد.

01:25:18.480 --> 01:25:21.740
‫دکتر دل‌باخته و ناتوان شما...

01:25:21.740 --> 01:25:25.180
‫توی معایناتـش هیچ چیزِ مشکوکی پیدا نکرد.

01:25:25.180 --> 01:25:28.380
‫پلیس هم که مستعد پذیرش خرافات بود،
‫به راحتی اظهاراتتون رو قبول کرد.

01:25:28.380 --> 01:25:31.660
‫ظرف عسل سمی‌ای که خدمتکار حواس‌پرتت
‫توی کمد لباس‌ها جا گذاشته بود.

01:25:31.660 --> 01:25:34.780
‫از قتل فرزند خودت قسر در رفتی...

01:25:34.780 --> 01:25:38.700
‫تا اینکه خانم اولیور توجه‌ام
‫رو به چیزی جلب کرد.

01:25:38.700 --> 01:25:41.130
‫اون همه پول چی شد؟

01:25:42.240 --> 01:25:43.450
‫پول کافی برای تعمیرش ندارم.

01:25:43.450 --> 01:25:46.410
‫معمولاً همیشه یه جوابی هست.

01:25:46.680 --> 01:25:47.760
‫اخاذی.

01:25:47.760 --> 01:25:50.600
‫شک کردم که یکی از این داستان بو بُرده.

01:25:50.650 --> 01:25:52.840
‫و تو هم بهش حق السکوت دادی.

01:25:52.840 --> 01:25:55.020
‫بارها و بارها، بهش پول دادی.

01:25:55.020 --> 01:25:58.260
‫اما حالا که کل ثروتت رو از دست دادی
‫و این خونه رو با هیچ قیمتی ازت نمی‌خرن...

01:25:58.260 --> 01:26:00.970
‫چاره‌ای نداشتی جز اینکه از
‫شرِّ این باجگیر خلاص بشی.

01:26:00.970 --> 01:26:03.180
‫ولی کارِ کی ممکنه باشه؟

01:26:03.180 --> 01:26:05.260
‫مشخصاً به دکتر فریر شک کردی.

01:26:05.260 --> 01:26:07.400
‫احتمالاً خیلی هم شاهدِ ساده‌لوحی نبوده.

01:26:07.400 --> 01:26:11.420
‫احتمال داره که بالاخره
‫نشونه‌های مسمومیت رو شناسایی کرده باشه.

01:26:11.420 --> 01:26:14.740
‫و بعدش نامه‌ای از
‫خانم رینولدز نامقدس به دستتون رسید...

01:26:14.740 --> 01:26:17.200
‫که مدعی بوده پیامی از
‫سمتِ دختر از دست‌رفته‌ات داره.

01:26:17.200 --> 01:26:19.440
‫جزئیاتِ بسیار زیادی وجود داشت...

01:26:19.440 --> 01:26:23.700
‫که اشاره داشت از جنایت شما باخبره
‫و مبلغ هنگفتی رو طلب می‌کنه.

01:26:23.700 --> 01:26:25.660
‫قطعاً باجگیرتون همین شخص بوده.

01:26:25.660 --> 01:26:27.520
‫باید جلوش رو می‌گرفتید.

01:26:27.520 --> 01:26:31.300
‫هم باید جلوی خانم رینولدز و هم دکتر فریر
‫رو می‌گرفتید. ولی چطوری؟

01:26:31.300 --> 01:26:35.130
‫یه مراسم احضار توی
‫یه خونۀ تسخیر شده توی مراسم هالوین.

01:26:35.380 --> 01:26:40.520
‫بهترین زمان برای مخفی کردنِ قتلِ
‫افرادی بود که به اخاذیـشون شک کرده بودی.

01:26:40.520 --> 01:26:43.260
‫پشتِ خرافات، افسانه‌ها و ترس مخفی شدید.

01:26:43.260 --> 01:26:45.460
‫زنگ ساعت که به صدا درمورد

01:26:47.200 --> 01:26:49.040
‫تو هم وارد عمل شدی.

01:26:49.580 --> 01:26:53.960
‫اما توی این گیر و دار،
‫ماسکی که زدی رو به اشتباه انتخاب کردی.

01:26:53.960 --> 01:26:56.650
‫با خلاص شدن از دستِ من،
‫هدفت رو پیدا کردی.

01:27:06.080 --> 01:27:08.580
‫من نیمه‌شب پیش خانم سمینف بودم.

01:27:08.580 --> 01:27:10.380
‫همینطوره.

01:27:10.380 --> 01:27:12.120
‫من ساعت رو دیدم،
‫پیش همدیگه بودیم.

01:27:12.120 --> 01:27:15.620
‫شما ساعتِ توی اتاق موسیقی رو دیدی...

01:27:15.620 --> 01:27:18.220
‫جایی که ازت خواسته بود منتظر بمونی.

01:27:18.220 --> 01:27:20.040
‫اتاقی که عملاً عایق صداست.

01:27:20.040 --> 01:27:21.860
‫که البته عایق کردنـش کار خودش بود.

01:27:21.860 --> 01:27:25.300
‫و همینطور که خودش
‫ساعت رو دستکاری کرده بود...

01:27:25.300 --> 01:27:29.340
‫اتاقی که حتی صدای واقعیِ
‫ساعت نیمه‌شب رو نمی‌شه شنید.

01:27:29.340 --> 01:27:31.720
‫نیمه‌شب بود که واقعاً...

01:27:31.720 --> 01:27:35.220
‫بعد از مرگِ جویس رینولدز.

01:27:35.220 --> 01:27:38.970
‫شواهد غیرقابل‌انکار با یک حرکتِ
‫جادویی ناپدید شده بودن.

01:27:38.970 --> 01:27:40.640
‫فریر چی؟

01:27:40.640 --> 01:27:42.080
‫اصلاً نزدیکش نشده بود.

01:27:42.080 --> 01:27:45.860
‫درواقع، الکی وانمود کرد که درِ اتاق رو قفل کرده،
‫و بعدش کلید رو به من داد.

01:27:45.860 --> 01:27:51.000
‫ولی کار درستی نبود که
‫دکتر فریر رو با چاقو بکشی.

01:27:51.000 --> 01:27:54.040
‫آلت قتاله‌ـت سیم تلفن بود.

01:27:54.040 --> 01:27:57.520
‫درسته که سیم تلفن بخاطر طوفان،
‫از بیرون قطع شده بود...

01:27:57.520 --> 01:27:59.000
‫اما خط داخلی همچنان کار می‌کرد.

01:27:59.000 --> 01:28:02.080
‫نمی‌شد از بیرون با خونه تماسی برقرار کرد.

01:28:02.080 --> 01:28:03.840
‫ولی از داخل مشکلی نداشت.

01:28:03.840 --> 01:28:06.040
‫ایشون توی اتاق غذاخوری بود.

01:28:06.040 --> 01:28:08.320
‫دکتر هم توی اتاق موسیقی حبس شده بود.

01:28:08.320 --> 01:28:10.340
‫می‌دونم که تو داشتی ازم اخاذی می‌کردی.

01:28:10.340 --> 01:28:14.340
‫همه‌چیز رو پیشش اعتراف کردی.
‫گفتی که قاتل جویس رینولدزی.

01:28:14.340 --> 01:28:16.900
‫گفتی که خودکشی دختر خودت رو صحنه‌سازی کردی.

01:28:16.900 --> 01:28:18.000
‫امکان نداره.

01:28:18.000 --> 01:28:19.840
‫و بعدش تهدیدش کردی.

01:28:19.840 --> 01:28:21.740
‫دقیقاً همون کاری که می‌گم رو انجام بده.

01:28:21.740 --> 01:28:23.800
‫تهدیدش کردی که پسرش رو می‌کشی...

01:28:23.800 --> 01:28:27.360
‫نه! نه، ولش کن. کاریش نداشته باش.

01:28:27.360 --> 01:28:30.680
‫...تنها دلیلِ زندگیـش...

01:28:30.680 --> 01:28:33.830
‫...اگه کاری که بهش گفتی رو انجام نمی‌داد...

01:28:33.830 --> 01:28:36.920
‫و چیزی که بهش گفتی انجام بده...

01:28:37.300 --> 01:28:39.710
‫این بود که چاقو رو برداره و...

01:28:46.940 --> 01:28:48.680
‫پدرم رو کشته؟

01:28:48.840 --> 01:28:50.220
‫همچنین خانم رینولدز.

01:28:50.220 --> 01:28:53.060
‫- و آلیسیا.
‫- نه.

01:28:53.120 --> 01:28:55.390
‫امکان نداشت که آسیبی بهش وارد کنم.

01:28:55.720 --> 01:28:58.130
‫اتفاقی اینجوری شد.

01:28:58.130 --> 01:28:59.780
‫تموم زندگیِ من بود.

01:28:59.780 --> 01:29:02.190
‫- تو مسمومش کردی.
‫- برای محافظت از خودش بود.

01:29:02.190 --> 01:29:05.780
‫- برای کنترل کردنش بود!
‫- برای اینکه از شرِّ تو حفظش کنم.

01:29:26.000 --> 01:29:28.300
‫نمی‌تونستم بذارم از پیشم بره.

01:29:29.600 --> 01:29:31.970
‫دخترِ من بود.

01:30:36.280 --> 01:30:38.510
‫بهترین اتفاقِ زندگیم بود.

01:30:40.000 --> 01:30:44.700
‫و اگه روحی وجود داشته باشه،
‫شما آرامش رو براش به ارمغان آوردید.

01:31:10.060 --> 01:31:10.760
‫ممنون.

01:31:10.760 --> 01:31:12.880
‫دکتر.

01:31:14.360 --> 01:31:17.660
‫مرگ خانم دریک رو خودکشی اعلام می‌کنن.

01:31:17.660 --> 01:31:21.750
‫مگر اینکه شما بخواید
‫اظهارات متفاوتی داشته باشید.

01:31:22.260 --> 01:31:25.060
‫می‌شه حداقل قبل از اینکه به عنوان...

01:31:25.060 --> 01:31:28.220
‫شیّاد تحویلـم بدی، تا خونه همراهیت کنم؟

01:31:29.640 --> 01:31:31.860
‫توی روز روشن...

01:31:31.860 --> 01:31:33.880
‫نیازی به هیچکدومـشون نیست.

01:31:34.440 --> 01:31:37.640
‫در نهایت این شما هستی که
‫داری از من محافظت می‌کنی دکتر.

01:31:45.350 --> 01:31:46.480
‫بریم دیگه لئوپولد.

01:31:46.730 --> 01:31:48.190
‫بذار دکمۀ بالاییت رو ببندم.

01:31:48.190 --> 01:31:49.520
‫می‌بندم خانم اولگا.

01:31:49.520 --> 01:31:50.690
‫خیلی باهوشی.

01:31:51.150 --> 01:31:52.980
‫- من پالتو نمی‌خوام بپوشم.
‫- سردت می‌شه.

01:31:52.980 --> 01:31:54.070
‫سردم نیست.

01:31:54.070 --> 01:31:56.030
‫می‌دونم هوا آفتابیـه،
‫ولی بازم سرده.

01:31:56.030 --> 01:31:57.860
‫- حالا خیلی بهتر شد.
‫- من سردم نیست خانم اولگا.

01:31:57.860 --> 01:31:59.180
‫- خیلی خوشتیپ شدی.
‫- ممنون.

01:32:01.080 --> 01:32:02.800
‫خانم.

01:32:02.800 --> 01:32:07.260
‫با من و آقای سمینف و هری زندگی می‌کنه.

01:32:08.720 --> 01:32:11.180
‫مثل پسر خودمون بزرگش می‌کنیم.

01:32:11.190 --> 01:32:14.820
‫خوشی و شادی رو به زندگیش برمی‌گردونیم.

01:32:15.140 --> 01:32:17.640
‫درکت بیشتر از سنته پسرجون...

01:32:17.640 --> 01:32:21.660
‫که بخاطر نیازت به توجه،
‫خودت رو سرزنش می‌کنی.

01:32:21.660 --> 01:32:25.580
‫یه چیزهایی راجع بهش می‌دونم.

01:32:25.580 --> 01:32:29.180
‫نباید بخاطر اتفاقاتی که توی این خونه رخ داده
‫خودت رو سرزنش بکنی.

01:32:29.180 --> 01:32:29.520
‫چرا باید چنین کاری بکنه؟
‫نباید بخاطر اتفاقاتی که توی این خونه رخ داده
‫خودت رو سرزنش بکنی.

01:32:29.520 --> 01:32:31.620
‫چرا باید چنین کاری بکنه؟

01:32:31.620 --> 01:32:34.000
‫ولی همه‌ـش تقصیر منه.

01:32:34.720 --> 01:32:37.820
‫اون پول رو برای خودت نمی‌خواستی.

01:32:37.820 --> 01:32:39.760
‫قصدت کمک به پدرت بوده.

01:32:41.340 --> 01:32:43.640
‫بابام نمی‌تونست کار بکنه.

01:32:43.840 --> 01:32:46.870
‫فقط برای پرداختِ قبض‌هامون
‫به اون پول نیاز داشتیم.

01:32:47.400 --> 01:32:49.710
‫اصلاً نمی‌دونستم با
‫باقیش باید چیکار بکنم.

01:32:49.710 --> 01:32:55.090
‫رووینا دریک فکر می‌کرد اون باجگیر
‫یا احضارکنندۀ قلابی بوده یا دکتر خونوادگی...

01:32:55.260 --> 01:32:57.060
‫درحالیکه هیچکدوم نبودن.

01:32:57.060 --> 01:32:59.660
‫فقط پسر دکتر بود
‫که سر از حقایق درآورد.

01:32:59.660 --> 01:33:02.720
‫از یادداشت‌های بابا مشخص بود.

01:33:02.720 --> 01:33:04.520
‫مسمومیتِ ناشی از عسل دیوانه‎کننده بود...

01:33:04.520 --> 01:33:07.320
‫درست مثلِ میتریدیت اُپرا.

01:33:07.320 --> 01:33:09.860
‫پادشاهِ زهرها.

01:33:09.860 --> 01:33:13.000
‫توی یکی از کتاب‌های کتابخونه‌اش
‫راجع بهش خوندم.

01:33:13.960 --> 01:33:17.700
‫و برای همینـم،
‫این فرضیه رو آزمایش کردم.

01:33:17.700 --> 01:33:21.550
‫و براش نامۀ باج‌گیری فرستادی.

01:33:23.180 --> 01:33:25.160
‫و به این کار ادامه دادی.

01:33:31.180 --> 01:33:34.680
‫احتمالاً یه راهی برای استفاده از
‫پولی که توی تشکِ‌ـت گذاشتی باشه.

01:33:36.340 --> 01:33:39.510
‫برای اینکه پشیمونی‌ات رو جبران کنی.

01:33:40.980 --> 01:33:45.420
‫قبل از خانم رینولدز زندگی می‌کردیم.
‫حالا زندگیِ بهتری رو در پیش داریم.

01:33:45.420 --> 01:33:47.680
‫قول می‌دم که حتماً
‫خودمون رو به آمریکا برسونیم.

01:33:47.680 --> 01:33:50.300
‫شما دو تا، همراهـمون بیاید.

01:33:51.200 --> 01:33:53.460
‫ادارۀ پلیس؟

01:33:53.460 --> 01:33:58.500
‫ما که می‌ریم خونه، شمام می‌رید آمریکا دیگه.
‫گمونم مقصدتون میزوری باشه.

01:33:58.500 --> 01:34:01.450
‫فکر کنم بتونم در حدِ دو تا بلیط
‫کمکـتون کنم.

01:34:12.520 --> 01:34:15.320
‫ممنونم.

01:34:18.120 --> 01:34:19.900
‫ممنون، خیلی ممنونم.

01:34:19.900 --> 01:34:22.100
‫واسه لئوپولد هم جا نگه دارید لطفاً.

01:34:27.300 --> 01:34:29.050
‫پرونده رو حل کردین.

01:34:29.510 --> 01:34:31.380
‫ولی کمک گرفتی...

01:34:31.380 --> 01:34:32.760
‫مگه نه؟

01:34:33.840 --> 01:34:35.480
‫صداش رو شنیدی.

01:34:36.580 --> 01:34:38.680
‫موفق باشی دوستِ من.

01:34:38.680 --> 01:34:40.420
‫نگران نباش...

01:34:40.420 --> 01:34:44.240
‫همۀ افرادی که توی این خونه زندگی می‌کنن
‫یه روزی سروکله‌ـشون پیدا می‌شه.

01:34:44.240 --> 01:34:46.660
‫دوباره می‌بینمـشون.

01:34:54.480 --> 01:34:57.340
‫به زودی می‌بینمت بابایی.

01:35:23.380 --> 01:35:25.600
‫عذرخواهی نمی‌کنم.
‫تو کتابـم رو نابود کردی.

01:35:25.600 --> 01:35:27.800
‫دیگه هیچ مدرکی واسه داستانـم نمونده.
‫باید همه‌چیز رو از سر بنویسم.

01:35:27.800 --> 01:35:29.620
‫تا وقتی‌که مربوط به من نباشه،
‫مشکلی نیست.

01:35:29.620 --> 01:35:31.630
‫دیگه نمی‌خوام چیزی ازت بشنوم.

01:35:31.630 --> 01:35:34.220
‫حالا دیگه یه خونۀ معمولیـه.
‫همه‌چیز لو رفته.

01:35:38.780 --> 01:35:41.300
‫اما چشم‌هات یه چیز دیگه می‌گن.

01:35:41.300 --> 01:35:42.520
‫جدی می‌گم.
‫یه چیزهایی دیدی.

01:35:42.520 --> 01:35:45.160
‫من تحت تاثیر دارو بودم.

01:35:45.160 --> 01:35:49.590
‫ضمیر ناخودآگاهم جوری اتفاقات رو
‫درک می‌کرد که برای منطقـم عجیب بود.

01:35:51.200 --> 01:35:53.740
‫تو یه چیزی دیدی.

01:35:53.740 --> 01:35:55.760
‫خبر داری.

01:35:59.060 --> 01:36:04.240
‫در همین حد می‌دونم که
‫نمی‌تونیم از ارواحِ خودمون مخفی بشیم.

01:36:04.240 --> 01:36:07.100
‫حالا چه واقعی باشن یا که نه...

01:36:09.900 --> 01:36:11.780
‫باید باهاشون مسالمت‌آمیز پیش بریم.

01:36:13.280 --> 01:36:15.600
‫و یه جوری زندگی...

01:36:15.600 --> 01:36:17.020
‫رو پیش ببریم.

01:36:18.220 --> 01:36:21.000
‫چطوری می‌خوای زندگی بکنی؟

01:36:26.010 --> 01:36:33.010
‫ترجمه از «محمدعلی sm،آیـــدا و نهــال»
‫::. mmli.sm & Ayda.NDR & iredprincess .::

01:37:03.800 --> 01:37:06.720
‫آقای پوآرو؟

01:37:07.160 --> 01:37:09.400
‫آقای پوآرو؟

01:37:09.620 --> 01:37:13.360
‫پدر و مادر شما
‫یکی پس از دیگری فوت شدن.

01:37:13.360 --> 01:37:15.200
‫بعدشـم، برادرتون به رحمت خدا رفتن.

01:37:15.200 --> 01:37:18.460
‫دکتر مورداعتمادتون
‫یکی از دوستانِ نزدیکِ خونواده‌ـتونه.

01:37:18.460 --> 01:37:23.140
‫برادرتون هم مثل شما مجرد بوده.
‫دیگه هیچ فامیلی هم ندارید.

01:37:23.140 --> 01:37:25.340
‫خونواده‌ـتون نفرین نشده.

01:37:25.340 --> 01:37:28.740
‫شدیداً به این موضوع شک دارم
‫که برادرتون بعداً به وصیت‌نامه‌اش اضافه کرده...

01:37:28.740 --> 01:37:30.180
‫که اگه همۀ اعضای خونوادۀ شما...

01:37:30.180 --> 01:37:33.160
‫از دنیا برن،
‫پزشکـتون وارث قانونی خواهد بود.

01:37:33.160 --> 01:37:35.970
‫حالا معتقدم که
‫پزشکتون با ادعای مرگـشون به دلایل طبیعی...

01:37:35.970 --> 01:37:38.160
‫همه‌ـشون رو به قتل رسونده.

01:37:38.160 --> 01:37:41.660
‫و حالا نفرِ بعدی شمایید و جونـتون در خطره.
‫شاید بهتر باشه که بشینید.

01:37:53.300 --> 01:37:55.140
‫بفرمایید.

01:37:56.560 --> 01:38:01.070
‫حالا، اگه اشتباه می‌کنم بهم بگو آقا،
‫دکترتون از دوستان خوانوادگیـتون بوده؟

01:38:01.130 --> 01:38:04.530
‫این موضوع واضح و مبرهنـه
‫که در کودکی هم‌بازیِ هم بودید.

01:38:04.530 --> 01:38:08.330
‫- با این حال، مادرتون به شما نزدیک‌تر بود درسته؟
‫- بله.